The Last of Us Part II

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
The Last of Us Part II
The Last of Us Part II cover art.png
Ana karakter Ellie'yi gösteren kapak fotoğrafı
Geliştirici Naughty Dog
Yayımcı Sony Computer Entertainment
Yönetmen
Tasarımcılar
  • Emilia Schatz
  • Richard Cambier
Programcı
  • Travis McIntosh
  • Christian Gyrling
Sanatçı
  • Erick Pangilinan
  • John Sweeney
  • Christian Nakata
Senaristler
  • Neil Druckmann
  • Halley Gross
Besteci Gustavo Santaolalla
Seri The Last of Us
Platform PlayStation 4
Çıkış 19 Haziran 2020
Türler Aksiyon-macera, hayatta kalma-korku
Mod Tek oyunculu oyun Bunu Vikiveri'de düzenle

The Last of Us Part II, Naughty Dog tarafından geliştirilen ve Sony Interactive Entertainment tarafından PlayStation 4 için yayınlanan 2020 çıkışlı post apokaliptik aksiyon-macera oyunudur. İlk oyun The Last of Us'tan (2013) beş yıl sonra, oyuncular kıyamet sonrası Amerika Birleşik Devletleri'nde intikam için yola çıkan 19 yaşındaki Ellie'yi ve bir milis ile bir tarikat arasındaki çatışmaya karışan asker Abby'i kontrol etmektedir. Oyun hayatta kalma-korku unsurları içerir ve üçüncü şahıs bakış açısından oynanır. Oyuncular, Cordyceps mantarının mutasyona uğramış bir türü tarafından enfekte olmuş yamyam yaratıklara ve diğer düşmanlara karşı savunmak için ateşli silahları, el yapımı silahları ve gizliliği kullanabilmektedir.

Part II'nun altı yıllık geliştirme süreci, The Last of Us Remastered'ın piyasaya sürülmesinden hemen sonra 2014'te başladı. Neil Druckmann tekrar yaratıcı yönetmen olarak projede yer aldı, aynı zamanda Halley Gross ile birlikte hikâyeyi yazdı. Gustavo Santaolalla oyun müziğini bestelemek için geri döndü. Oyunun intikam ve öç alma temaları, Druckmann'ın İsrail'de büyürken edindiği deneyimlerinden ilham aldı. Ashley Johnson, Ellie rolünü yeniden canlandırırken Laura Bailey ise Abby rolünü üstlendi. Performansları, aynı anda gerçekleştirilen hareket ve ses kaydını kapsıyordu. Geliştiriciler, geliştirme sırasında PlayStation 4'un teknik gücünü zorladı. Geliştirmenin, stüdyo kültürü nedeniyle 12 saatlik iş günlerini içerdiği bildirildi.

Kısmen COVID-19 salgınından kaynaklanan lojistik problemlerin de dahil olduğu bazı gecikmelerden sonra, The Last of Us Part II 19 Haziran 2020 tarihinde PlayStation 4 için piyasaya sürüldü. Yayınlandıktan sonra performanslarına, karakterlerine, görsel sadakatine ve oyun mekaniğine yönelik övgülerle eleştirmenlerin beğenisini topladı; bir transseksüel karakterin tasviri ve hikâye anlatımı, eleştirmenleri ve topluluğu ikiye böldü. Oyun, Metacritic'te kullanıcılar tarafından inceleme bombardımanına konu oldu. The Last of Us Part II, en hızlı satan PlayStation 4'a özel oyundur ve PlayStation 4'un en çok satan oyunlarından biridir; yayınlandığı hafta sonu 4 milyondan fazla satmıştır.

Oynanış[değiştir | kaynağı değiştir]

The Last of Us Part II, üçüncü şahıs bakış açısıyla oynanan bir aksiyon-macera hayatta kalma-korku oyunudur.[1][2] Oyuncular, hikâyeyi ilerletmek için binalar ve ormanlar gibi kıyamet sonrası ortamlardan geçer. Oyuncular, Cordyceps mantarının mutasyona uğramış bir türü tarafından enfekte olmuş yamyam yaratıklara ve düşman insanlara karşı savunmak için ateşli silahlar, el yapımı silahlar ve gizliliği kullanabilmektedir.[3] Oyun, aralıklı olarak oyuncu karakterinin kontrolünü Ellie ve Abby arasında değiştirir;[4] oyuncu Joel'u oyunun açılış sekansında kısa bir süreliğine kontrol eder.[5] Oyuncu karakterinin çevik doğası, oyuna platform unsurlarını tanıtır; oyuncunun zıplayarak yeni ortamlara geçmesine ve savaş sırasında taktiksel avantajlar elde etmesine olanak tanır.[3][6] Oyundaki bazı alanlarda at veya tekne ile gezilir.[7] Oyuncular düşmanlardan kaçınmak için yere yatıp yüzükoyun pozisyonda sürünebilmektedir.[8] Oyun boyunca oyunculara yardım edebilen oyuncu olmayan karakterler mevcuttur.[9]

Oyuncu karakteri yere yüzükoyun yatıyor. Bir köpek de dahil olmak üzere bazı düşmanlar uzakta gizleniyor.
The Last of Us Part II, oyuncuların düşmanlardan kaçınması için yüzüstü pozisyonda sürünmelerini sağlar.

Oyun ayrıca, oyuncuların daha yüksek bir işitme ve mekansal farkındalık duygusu ile duvarlar ve nesnelerin arkasındaki düşmanları ana hatlarıyla gösterip bulmalarına izin veren "dinleme modu"nun geri dönüşünü de görüyor. Ek olarak, oyuncular yetenek ağacındaki becerileri yükseltmek için çeşitli takviyeleri toplayabilirler. Ağacın üç ana dalı hayatta kalma, üretim ve gizliliktir. Hayatta kalma'daki yükseltmeler sağlığı, "dinleme modu"nun etki alanını ve atış mesafesini iyileştirir. Üretim yükseltmeleri yakın dövüş yükseltmelerine, Ellie'nin işçilik hızının geliştirilmesine ve sis bombası ve sersemletici bomba üretme yeteneğine izin verir. Gizlilik'teki yükseltmeler yerde sürünme hızını artırır, gizli öldürmeleri hızlandırır ve tabanca susturucularının kilidini açar. Part II ayrıca oyuncunun kokusunu takip edebilen bekçi köpeklerini tanıtır.[8]

Konu[değiştir | kaynağı değiştir]

İnsan medeniyetinin çoğu, bulaştığı insanları Hastalıklı olarak bilinen agresif yaratıklara dönüştüren mutant bir Cordyceps mantarı tarafından yok edilir. Beş yıl önce Joel Miller, buna bağışıklığı olan genç Ellie'yi bir tedavi geliştirme umuduyla isyancı bir milis olan Ateşböcekleri tarafından yönetilen bir hastaneye götürür. Ateşböceklerinin bir aşı yapmak için Ellie'yi öldüreceğini öğrenen Joel, onları öldürür ve bilinçsiz bir Ellie ile kaçar; daha sonra Ellie'ye bir tedavinin imkânsız olduğu yalanını söyler. Günümüzde Jackson, Wyoming'deki bir yerleşim yerinde yaşayan Joel, suçunu kardeşi Tommy'ye itiraf eder.

Abby, Washington Kurtuluş Cephesi (WLF) milisi üyelerini Jackson'ın eteklerine götürür ve bir Ateşböceği cerrahı olan babasını öldürdüğü için Joel'dan intikam almak ister. Abby, Joel ve Tommy tarafından bir Hastalıklı saldırısından kurtarıldıktan sonra onları gruba alır ve Joel'un kimliğini öğrenir. Bu sırada Ellie ve kız arkadaşı Dina, onları bulmak için Jackson'dan ayrılır. Ellie sonunda Abby'nin Joel'u öldürdüğüne şahit olduğu WLF kampını bulur ve burada intikam yemini eder.

Tommy, Seattle'daki WLF üssüne gider; Ellie ve Dina onu gizlice takip eder. WLF pususundan kaçtıktan sonra ikili bir tiyatroya sığınır; burada Ellie, Dina'ya bağışıklık sırrını açıklar ve Dina'nın hamile olduğunu öğrenir. Ertesi gün, Dina'nın hastalığı yüzünden Ellie tek başına Tommy'nin peşinden gider ve Dina'nın eski erkek arkadaşı Jesse ile karşılaşır. Seattle'ın kontrolü için WLF'ye karşı savaşan bir tarikat olan Seraphites'tan kaçan Ellie, başka bir WLF üyesi olan Nora'yı hastaneye kadar takip eder ve bilgi almak için ona işkence eder. Nora'nın eski bir Ateşböceği olduğunu fark eden Ellie, iki yıl önce Ateşböceklerinin hastanesine nasıl döndüğünü ve gerçeği nasıl öğrendiğini hatırlar. Ertesi gün Jesse, Tommy'yi takip etmek için ayrılır ve Ellie ise Abby'nin bir akvaryumdaki saklanma yerine gider. Bir mücadeleden sonra Ellie, Abby ile dost olan hamile Mel'i ve Owen'ı öldürür. Tiyatroya döndükten sonra Ellie, Dina, Jesse ve Tommy, Jesse'yi öldüren ve Tommy'yi rehin alan Abby tarafından pusuya düşürülür.

Üç gün önce Abby, Seraphite'ları soruştururken Owen'ın kaybolduğunu öğrenir. WLF lideri Isaac, kaçmış olabileceğine inanır ve Seraphites'ın ada yerleşimine saldırmayı planlar. Owen'ı ararken Abby yakalanır ve Seraphite'ların kaçak bir Seraphite olan Yara'nın kolunu kırdığına tanık olur. Yara'nın küçük kardeşi Lev tarafından kurtarıldıktan sonra, birlikte Abby'nin Owen'ı bulduğu akvaryuma varırlar. Owen, Ateşböceklerinin sözde yeniden toplandığı Santa Barbara'ya gitmeyi planlamaktadır. Yara'nın kolu ampütasyon gerektirir, bu yüzden Abby ve Lev, Hastalıklılar tarafından istila edilmiş hastaneden tıbbi malzeme alırlar. Lev, Seraphite yerleşiminde yaşayan annesini tarikattan ayrılmaya ikna etmek için kaçar. Abby ve Yara, Tommy'nin saldırısını savuşturarak onu takip eder. Yerleşim yerine vardıklarında Lev'in dindar annesini nefsi müdafaa ile öldürdüğünü öğrenirler. WLF, yerleşim yerinde saldırırken Yara, Isaac'i öldürür ve Abby ve Lev'in kaçmasına izin vermek için kendini feda eder. Abby ve Lev, Owen ve Mel'in cesetlerini bulduğu akvaryuma geri döner ve Ellie'nin tiyatroda saklandığını gösteren bir haritayı bulur.

Günümüzde Abby, Tommy'yi vurur ve Ellie ve Dina'nın hakkından gelir. Dina'nın hamile olduğunu öğrenen Abby, Lev'in ısrarı üzerine onları bağışlar ve gitmeleri konusunda uyarır. Bir süre sonra Ellie ve Dina, Dina'nın bebeğine bakarak bir çiftlikte yaşamaktadır, ancak Ellie travma sonrası stres bozukluğundan muzdariptir. Tommy, Abby'nin nerede olduğu hakkında edindiği bilgiyi Ellie'yle paylaşır. Ellie, Dina'nın yalvarmasına rağmen Abby'i öldürmek için Santa Barbara'ya gider. Abby ve Lev, Ateşböceklerini aramak için Santa Barbara'ya gelirler, ancak köle ticareti yapan haydut grubu Rattlers tarafından yakalanırlar. Ellie de bu haydutların bir tuzağında yaralanır fakat haftalarca süren işkenceyle zayıflayan Abby ve Lev'i bulmayı başarır. Lev'i öldürmekle tehdit eden Ellie, Abby'yi onunla savaşmaya zorlar. Ellie, bu süreçte iki parmağını kaybederek onu yener ama yaşamasına izin verir. Çiftliğe döndüğünde evi boş bulan Ellie, Joel'un gitarını çalar ve bu sırada Joel'a onu affedeceğine dair verdiği sözü hatırlar. Gitarı arkasında bırakıp evden ayrılır.

Duyurulma[değiştir | kaynağı değiştir]

Şubat 2014'te Eurogamer ile yaptığı bir röportajda The Last of Us için bir devam oyunu çıkma olasılığının yarı yarıya olduğunu belirten Neil Druckmann, böyle bir şeyin gerçekleşmesi için Naughty Dog'un "kendini tekrarlamayan ve anlatılmaya değer bir hikâye" bulması gerektiğini söyledi.[10] Temmuz 2014'te Naughty Dog'un topluluk stratejisi uzmanı Arne Meyer tarafından yapılan açıklamada, bir devam oyununun geliştirilmeyeceği ifade edildi.[11]

Haziran 2015'te, bir panelde Naughty Dog ile gelecekteki projeleri hakkındaki konuşması esnasında Nolan North, "Last of Us 2'yi yaptıklarını biliyorum" ifadelerini kullandı.[12] Bu sözlerle ilgili olarak Druckmann, Eylül'de yaptığı açıklamada Naughty Dog'daki küçük bir ekibin birtakım fikirler ürettiğini ve devam oyunuyla ilgili bazı prototipler oluşturmaya başladığını; ancak bu ekibin 10 Mayıs 2016 tarihinde piyasaya sürülen Uncharted 4: A Thief's End'e kaydırılması sebebiyle çalışmaların yarıda kaldığını belirtti.[13]

3 Aralık 2016 tarihinde PlayStation Experience etkinliğinde The Last of Us Part II'nun ilk fragmanı yayımlandı.[14][15] Fragmanla birlikte Ellie ve Joel karakterlerinin oyunda yer alacağı, hikâyenin ilk oyundan yaklaşık olarak beş yıl sonrasını anlatacağı ve Ellie'nin oynanabilir bir karakter olacağı açıklandı.[16] Oyunun müziklerinin ilk oyunun da bestecisi olan Gustavo Santaolalla tarafından bestelendiği duyuruldu.[17]

Tepkiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Eleştirel görüşler[değiştir | kaynağı değiştir]

Değerlendirme
Derleme puanı
DerleyiciPuan
Metacritic94/100[18]
İnceleme puanları
YayımcıPuan
Destructoid8.5/10[19]
Game Informer10/10[20]
Game Revolution3.5/5 yıldız[21]
GameSpot8/10[22]
GamesRadar+5/5 yıldız[23]
IGN10/10[6]
USgamer4.5/5 yıldız[25]
VentureBeat95/100[26]
VG2475/5 yıldız[7]

The Last of Us Part II, inceleme topluluğu sitesi Metacritic'te 113 incelemenin değerlendirilmesiyle 100 üzerinden ortalama 94 puan alarak "evrensel beğeni" statüsüyle listelendi.[18]

Satışlar[değiştir | kaynağı değiştir]

İngiltere'de Part II, en çok fiziksel kopya satan PlayStation 4 oyunu oldu; önceki rekor sahibi Uncharted 4'un fiziksel satışlarından en az %1 daha fazla sattı ve orijinal The Last of Us'tan %76 daha fazla satmayı başardı.[27] Japonya'da tahmini 178.696 fiziksel kopya satarak ilk haftasında en çok satan oyun oldu.[28] Piyasaya sürüldüğü hafta sonunda dünya çapında 4 milyondan fazla kopya satan oyun, Marvel's Spider-Man'in 3,3 milyonluk ve God of War'ın 3,1 milyonluk çıkış satışını aynı anda geçerek en hızlı satan PlayStation 4 özel oyunu oldu.[29][30] Haziran 2020'de PlayStation Store'un Kuzey Amerika ve Avrupa bölgelerinin en çok satan oyunuydu.[31] Oyun, Haziran 2020'de Almanya'da 200.000'den fazla sattı.[32]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Dekker, Jacob (27 Eylül 2019). "The Last Of Us Part 2 - What We Thought Of The Demo". GameSpot (İngilizce). CBS Interactive. 28 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2020. 
  2. ^ Schreier, Jason (24 Ekim 2019). "Sources: The Last of Us 2 Delayed To Spring [UPDATE: Confirmed]". Kotaku (İngilizce). G/O Media. 11 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2020. 
  3. ^ a b Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; Polygon Review isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  4. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; GameSpot Review isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  5. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; Polygon Jackson isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  6. ^ a b Dornbush, Jonathon (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part 2 Review". IGN (İngilizce). Ziff Davis. 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  7. ^ a b McKeand, Kirk (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part 2 review – a generation-defining masterpiece". VG247 (İngilizce). 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  8. ^ a b Turi, Tim (26 Eylül 2019). "Hands-on with The Last of Us Part II, new gameplay details revealed". PlayStation.Blog (İngilizce). Sony Interactive Entertainment. 1 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2020. 
  9. ^ Espineli, Matt; Plagge, Kallie; Watts, Steve (27 Nisan 2020). "The Last Of Us 2: New Release Date, Gameplay, Impressions, And What You Need To Know". GameSpot (İngilizce). CBS Interactive. 10 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Nisan 2020. 
  10. ^ Robinson, Martin (7 Şubat 2014). "Naughty Dog mulls The Last of Us 2" (İngilizce). Eurogamer. 30 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2014. 
  11. ^ Saed, Sherif (21 Temmuz 2014). "Not considering The Last of Us 2 "would be a disservice to ourselves and fans"". VG247 (İngilizce). 10 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Eylül 2014. 
  12. ^ Watts, Steve (29 Haziran 2015). "Nolan North May Have Outed The Last of Us 2" (İngilizce). IGN. 19 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  13. ^ Hussain, Tamoor (23 Eylül 2015). "The Last of Us 2 Was Prototyped But Naughty Dog Focused on Uncharted 4 For Now" (İngilizce). GameSpot. 23 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  14. ^ Druckmann, Neil (3 Aralık 2016). "The Last of Us Part II". PlayStation Blog (İngilizce). Sony Interactive Entertainment. 3 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  15. ^ Dornbush, Jonathon (3 Aralık 2016). "The Last of Us Part 2 Announced" (İngilizce). IGN. Ziff Davis. 3 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Aralık 2016. 
  16. ^ Robinson, Martin (3 Aralık 2016). "Ellie is the lead character in The Last of Us Part 2". Eurogamer (İngilizce). Gamer Network. 4 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  17. ^ Pereira, Chris (3 Aralık 2016). "In The Last of Us: Part 2, You Play as Ellie". GameSpot (İngilizce). CBS Interactive. 4 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  18. ^ a b "The Last of Us Part II for PlayStation 4 Reviews". Metacritic (İngilizce). CBS Interactive. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  19. ^ Carter, Chris (12 Haziran 2020). "Review: The Last of Us Part II". Destructoid (İngilizce). Enthusiast Gaming. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  20. ^ McNamara, Andy (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part II". Game Informer (İngilizce). GameStop. 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  21. ^ Leri, Michael (12 Haziran 2020). "The Last of Us 2 Review | A Bloater stuffed to the brim". GameRevolution (İngilizce). AtomicOnline. 13 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  22. ^ Plagge, Kallie (12 Haziran 2020). "The Last Of Us Part II Review (Spoiler-Free)". GameSpot (İngilizce). CBS Interactive. 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  23. ^ Avard, Alex (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part 2 review: "An astonishing, absurdly ambitious epic"". GamesRadar+ (İngilizce). 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  24. ^ Barker, Sammy (12 Haziran 2020). "The Last of Us: Part II Review (PS4)". Push Square (İngilizce). Gamer Network. 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  25. ^ Bailey, Kat (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part 2 Review: An Emotional Reckoning And a Worthy Sequel". USgamer (İngilizce). 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  26. ^ Takahashi, Dean (12 Haziran 2020). "The Last of Us Part II review: A brilliant game that is not what it seems". VentureBeat (İngilizce). 12 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Haziran 2020. 
  27. ^ Dring, Christopher (21 Haziran 2020). "The Last of Us Part 2 smashes sales records - UK Charts". Gamesindustry.biz (İngilizce). Gamer Network. 22 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2020. 
  28. ^ Romano, Sal (25 Haziran 2020). "Famitsu Sales: 6/15/20 – 6/21/20". Gematsu (İngilizce). 25 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2020. 
  29. ^ Lempel, Eric (26 Haziran 2020). "The Last of Us Part II sells more than 4 million copies". PlayStation.Blog (İngilizce). Sony Interactive Entertainment. 26 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2020. 
  30. ^ Tailby, Stephen (26 Haziran 2020). "The Last of Us 2 Is the Fastest Selling PS4 Exclusive Ever, Over 4 Million Sold in Three Days". Push Square (İngilizce). Gamer Network. 26 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2020. 
  31. ^ Massongill, Justin (8 Temmuz 2020). "PlayStation Store: June's top downloads". PlayStation Blog (İngilizce). PlayStation. 8 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2020. 
  32. ^ "Von schnellen Rhythmen bis zu leisen Tönen: Die game Sales Awards im Juni". Game.de (Almanca). 9 Temmuz 2020. 9 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]