Tebeut tabiin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Tebeut tabiin (Arapça: تابعو التابعين ‎; Tâbi‘ûn’a tâbi olanlar), İslâm'da tâbiûnu gördüğüne inanılan kimselere verilen isim. Sünnîlere göre sahabe ve tabiinlerle birlikte Dünya’ya gelmiş en iyi nesillerden biridir.

Sünnîliğe göre tanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sünnî İslâm'a göre tebeut tabiin olan bir insanın şartları

  1. Müslüman olmak,
  2. en az bir tabiinle görüşmüş olmak ve
  3. âdil olmak. (Sünnîlere göre bu, Ehli Sünnet ve Cemaat'in itikat ve icraatlarına uymak demektir.)

Sünnîlerin bir hadisinde Peygamber "En iyi insanlar kuşağımda yaşayanlar, sonra kendilerinden gelenler (Tabi'in) ve daha sonra gelenlerdir (ikinci nesil)" Sahih-i Buhârî[1]

Tebeut tabiinler[değiştir | kaynağı değiştir]

Büyük Sünnî imamlarının dördü[değiştir | kaynağı değiştir]

(Ebu Hanife, bazılarınca Enes bin Malik'i gördüğü, ondan ve başka sahabelerden hadis rivayet ettiği içih tabiinden sayılır.) (Ebu Hanife sahabe görmemiştir.)(Zeyd)

Başka tebeut tabiinler[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "The Hadith Book (48. Witnesses): nr. 819". Search Truth. 14 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2013. 

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]