Tavaf

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Tavaf (Arapça: طَوَافٌbir şeyin çevresinde dolaşmak, dönmek[1]), İslâm'da, Kâbe'nin çevresinde yedi defa dönerek yerine getirilen ibadet. Haccın esaslarındandır.

Kâbe çevresindeki bir dönüşe şavt denir; bir tavaf yedi şavttan oluşur. Kâbe'nin Hacerü'l-Esved'in bulunduğu köşesinden sağa doğru yürüyerek başlangıç noktasına gelindiğinde bir şavt tamamlanmış olur. Her şavtın başlangıcında Hacerü'l-Esved'e yönelinir, mümkünse el sürülerek öpülür, değilse karşıdan tekbirde olduğu gibi eller kaldırılarak el sürme işareti yapılır; buna istilam (selâmlama) denir. İstilam, Allah'la yapılan sözleşmeyi ve bu sözleşmeye bağlılığı temsil eder. Tavafın belli bir saati yoktur, gece ya da gündüz her zaman yapılabilir. Tavaf sırasında tekbir (Allah-u ekber), tehlil (La ilâhe illallah) ve salavat okunur. Tavafın bitiminde hac görevinin vaciblerinden olan iki rekât namaz kılınır.

Çeşitleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Hacla ilgili olarak kudüm, ziyaret ve sadr (veda) tavafı olmak üzere üç tavaf vardır.[1] Bunlar dışında nafile ve umre tavafları da mevcuttur. Her bir tavafın gayeleri farklıdır.

  • Kudum tavafı (tavafü'l-kudum) Mekke'ye ilk varıldığında yapılır; Mekke'ye dışarıdan gelenler (afaki) için sünnettir.
  • Nafile tavaf, Mekke'de bulunan kişinin zaman zaman yaptığı tavaftır; buna Tatavvu tavafı da denir.
  • Sadr tavafı (tavafü's-sadr) hacıların cemreleri taşladıktan (şeytan taşlama) sonra yaptıkları tavaftır. Mekke dışından gelenler için vacip olan bu tavafla hac tamamlanmış olur.
  • Umre tavafı, Umre sırasında yapılır ve umre ibadetinin esaslarındandır.
  • Ziyaret tavafı (tavafü'z-ziyaret), hacıların Arafat'tan indikten sonra yaptıkları tavaftır. Haccın zorunlu gereklerinden olan bu tavafa ifada, rükün ve farz tavafı da denir.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]