Tarkan: Gümüş Eyer

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Tarkan: Gümüş Eyer
Yönetmen Mehmet Aslan
Yapımcı Ertem Eğilmez
Senarist Burak Sezgin
Mehmet Aslan
Hikâye Burak Sezgin
Anlatıcı Kartal Tibet
Oyuncular Kartal Tibet
Bilal İnci
Eva Bender
Reha Yurdakul
Müzik Dmitri Şostakoviç
Görüntü yönetmeni Cahit Engin
Stüdyo Acar Film
Dağıtıcı Arzu Film
Tuna Film
Cinsi Sinema filmi
Türü Aksiyon, fantastik, macera, epik, tarihsel
Renk Renkli
Yapım yılı 1970
Çıkış tarih(ler)i 1970 (1970)
Süre 80 dakika
Ülke Türkiye Türkiye
Dil Türkçe
Önceki film Tarkan
Devam filmi Tarkan: Viking Kanı

Tarkan: Gümüş Eyer, kurgusal karakter Tarkan üzerine yazılmış Gümüş Eyer isimli çizgi romandan[1] uyarlanan 1970 yapımı fantastik Türk filmi. Mehmet Aslan tarafından yönetilen film Sezgin Burak'ın filmle aynı addaki çizgi romanına sadık kalınarak çekilmiştir. Tarkan serisinin ikinci filmi olan bu filmde ilk film ve devam filmlerinde de olduğu gibi Tarkan karakterini Kartal Tibet canlandırmıştır.[2]

Tarkan'ın devam filmi olan yapımda Alan Kumandanı Kostok'un Avrupa Hun İmparatoru Attila'nın beylerinden Altar'a ait olan gümüş eyeri ele geçirme ve Altar'ın soyunu kurutma çabaları işlenmektedir.[3]

Konu[değiştir | kaynağı değiştir]

Film, Karadeniz'in kuzeyini fetheden Avrupa Hunları'nın başbuğu Attila'nın Avrupa krallarını dehşetle titreten büyük akını başlattığı günlerde geçmektedir. Avrupa Hun İmparatorluğu bir çığ gibi genişliyor ve bu arada önüne gelen ülkeleri bir hamlede kuşatıp imparatorluk topraklarına katıyordu. Yüce başbuğ Attila eline geçirdiği ülkeleri geride bırakırken bu yeni Hun topraklarını uç beyliği denilen merkezi yönetime bağlı küçük karakollara bırakıyordu. Bunlardan en zorlu olanı da Kafkas Dağları'nın eteklerinden Hazar Gölü'nün kıyılarına kadar uzanan Alan ülkesiydi.

Vahşi ve gaddar Alanlıların kumandanı Kostok kanlı savaşlardan sonra Hunlara baş eğerek ülkesini terk etmiş, Alan ülkesi ise soylu kumandan Altar'ın idare ettiği bir uç beyliği haline gelmişti. Kostok ise intikam hırsıyla yanarak "o" günü beklemek üzere bir kenara çekilmişti. Büyük Attila, sağ kolu kumandan Altar'ı savaşlarda gösterdiği kahramanlıklara karşılık kendi gümüş eyerini vererek ödüllendirmişti. Dünyada eşi benzeri bulunmayan bu gümüş eyer akıncı beyi olmanın ve Attila'nın vekilliğinin bir nevi fermanıydı. Hunların korkusundan bir kenara çekilen Kostok da bu eyeri ele geçirmenin ve Altar'ın soyunu kurutarak intikamını almak peşindeydi.[4][5]

Kostok, Akatzir prensesi olarak tanıttığı Büyücü Gosha ile Altar'ın kalesine gelir ve misafir olurlar. Gosha, Altar'ın tek oğlu olan Tan'ın boynuna sihirli bir madalyon takarak onu büyüler ve kendine bağlar. Büyünün tesirinde kalan Tan'ın kaleyi terk edip kaybolmasının ardından ise Altar'ın ikinci oğlu Tarkan doğar. Tarkan'ın birinci yaşı şerefine düzenlenen ziyafet sırasında Kostok kaleye saldırır ve kaledeki herkesi kılıçtan geçirir. Kalede sağ kalan tek Hun olan süt annesi tarafından bir mağaraya götürülen Tarkan bir kurt tarafından 9 yaşına kadar mağarada büyütülür. Alan köylülerinin hayvanlarına musallat olan Tarkan ve Kurt bir gün yakalanır ve tutsak edilirler. Bu sırada eski bir Hun askeri olan Tulga tarafından Altar'ın oğlu olduğu fark edilen Tarkan tutsaklıktan kaçırılır. Tulga, Tarkan'ı Kafkas Dağları'nda bir mağarada yıllarca Kostok'tan saklayarak eğitmiş, konuşmayı öğretmiş ve geçmişini anlatmıştır. Büyüyen ve babasının intikamını almak isteyen Tarkan artık Kostok'un peşine düşecektir.[6]

Yapım[değiştir | kaynağı değiştir]

1967 yılında Hürriyet'te Sezgin Burak tarafından çizilmeye başlanan Tarkan'ın halk arasında büyük bir popülarite kazanmasının ardından 1969 yılında Sezgin Burak'ın senaryosuyla ilk Tarkan filmi çekilmiştir.[7] Filmi de çizgi romanı gibi büyük bir başarı yakalayan Tarkan'ın devam filmi ise bir yıl sonra gelmiştir.

1969 yılında başlanan ve 1970 yılında biten Gümüş Eyer serüveninin devam filmi olması düşünülmüş ve serüvenin sonlandığı yıl[8] film de vizyona girmiştir.

Acar Film stüdyolarında hazırlanıp Arzu Film tarafından dağıtılan[9] film Ertem Eğilmez yapımcılığında çekilmiştir. İlk filmde yönetmen koltuğunda yer alan Tunç Başaran'ın[7] aksine bu filmde yönetmenliği Mehmet Aslan üstlenmiştir.[10]

Karakterler ve oyuncular[değiştir | kaynağı değiştir]

Müzik[değiştir | kaynağı değiştir]

Serinin ilk filminde olduğu gibi bu filmde de kullanılan jenerik müziği Sovyet besteci Dmitri Şostakoviç'in 1937'de[11] bestelediği 5. Senfonisinden[12] alınmıştır. Moderato, Allegretto, Largo ve Allegro non Troppo adındaki dört başlıktan oluşan bu senfoninin Moderato bölümü filmde kullanılmıştır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Tarkan - Gümüş Eyer 1. bölüm" (Türkçe). alisveris.turkuvazkitap.com.tr. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  2. ^ "Tarkan: Gümüş Eyer oyuncuları" (Türkçe). sinemalar.com. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  3. ^ "Tarkan: Gümüş Eyer" (Türkçe). kameraarkasi.org. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  4. ^ Konu bilgileri bu adresteki filmin girişinde yer alan açıklama kısmından alınmıştır.
  5. ^ "Çizgi romandan sinemaya bir Türk kahramanı: Tarkan" (Türkçe). sinepil.org. 17 Şubat 2010. 21 Aralık 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  6. ^ "Tarkan Gümüş Eyer" (Türkçe). tvrehberi.milliyet.com.tr. 30 Aralık 2011. 3 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  7. ^ a b "Tarkan: Mars'ın Kılıcı" (Türkçe). sinemalar.com. 25 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  8. ^ "Tarkan" (Türkçe). kaybedenlerkulubu.info. 16 Aralık 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  9. ^ Stüdyo bilgisi bu adresteki filmin girişinde yer alan cast kısmından alınmıştır.
  10. ^ "Tarkan: Gümüş Eyer" (Türkçe). sinemalar.com. 7 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  11. ^ Ali, Filiz (8 Ekim 2006). "Şostakoviç 100 yaşında" (Türkçe). sanat.milliyet.com.tr. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 
  12. ^ Güran, Yalçın. "Dmitri Shostakovich…" (Türkçe). yalcinguran.com. 10 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ocak 2012. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]