Türkiye'de biyoyakıt

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Türkiye'nin hayvansal atık potansiyeline karşılık gelen üretilebilecek biyogaz miktarının 1.5-2 MTEP (milyon ton eşdeğer petrol) olduğu tahmin edilmektedir. Atık potansiyeli yaklaşık 8.6 MTEP olup bunun 6 MTEP'i ısınma amaçlı kullanılmaktadır.[1] 3 milyon tonu benzin tüketimi olmak üzere toplam 22 milyon ton akaryakıt tüketimi olan ülkede 160 bin ton biyoetanol kurulu kapasitesi bulunmaktadır.[2]

Türkiye'de biyoyakıtlarla ilgili gelişmeler genel olarak 2000’li yıllardan sonra hız kazanmakla birlikte, biyoyakıtlarla ilgili ilk çalışmalar,  yakıt alkolü adı altında 1931 yılında Ziraat Kongresi’nde dile getirilmiştir. Bunu takip eden dönemde yakıt alkolü ile ilgili olarak çalışmalar devam etmiş ve 1934 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından “Bitkisel Yağların Tarım Traktörlerinde Yakıt Olarak Kullanımı” adı altında Atatürk Orman Çiftliği'nde biyodizelle ilgili ilk çalışmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmada harp ve benzeri durumlarda enerji konusunda yaşanacak sıkıntılar düşünülmüş ve ulusal kaynaklarla bu sıkıntıların giderilmesi hedeflenmiştir. 1934 yılından sonra, 2000’li yıllara gelene kadar ülkede biyodizelle ilgili kayda değer çalışmalar yapılmamıştır. 2001 yılında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından “Biyodizel Çalışma Grubu"nun kurulması biyodizelle ilgili çalışmaların yasal sürecinin de başlamasıyla devam etmiştir.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]