Staccato

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Staccato.

Staccato ("Kesik kesik" sözcüğünün İtalyanca karşılığı), bir müzikal artikülasyon şeklidir. Modern gösterimde, bir notanın süresini kısaltma anlamında kullanılır.[1][2] Devamında notadan ayrılmış bir sessizlik gelebilir.[3] 18. yüzyıldan bu yana müzikte ortaya çıkmıştır.


Ses örneği[değiştir | kaynağı değiştir]


Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Willi Apel, Harvard Dictionary of Music, (Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 1960), s. 708.
  2. ^ Michael Kennedy, ed., The Concise Oxford Dictionary of Music, third edition, (Oxford and New York:Oxford University Press, 1980), s. 617.
  3. ^ Geoffrey Chew, "Staccato", The New Grove Dictionary of Music and Musicians, second edition, edited by Stanley Sadie and John Tyrrell (London: Macmillan Publishers, 2001).