Sorumluluk Evi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Adolf Hitler'in doğduğu ev. (Braunau am Inn, 2015)
Adolf Hitler'in Braunau am Inn'de (Avusturya) doğduğu ev. Çatıya bir gamalı haç bayrağı bulunur. (yaklaşık 1934)
1989'da yapılan anı taşı.

Braunau am Inn'deki Sorumluluk Evi (Adolf Hitler'in Doğum Evi), kendini geçmişin sorumluluğuna, günümüzün sorunlarına ve gelecek ile başa çıkmaya adamış bir projedir.

Oluşum[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu projenin oluşumu 2000 yılına dayanmaktadır. Avusturya'da dönemin koalisyon ortağı Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ) ve Braunauer Rundschau gazetesinin yazarı Reinhold Klika, "Braunau damgasını vuruyor" adlı imza kampanyasını başlatmıştır. Innsbruck'lu siyaset bilimci ve Avusturya Savaş Mağdurları Anma Hizmeti'nin kurucusu Andreas Maislinger bu çağrıyı destekledi ve Adolf Hitler'in doğduğu evin "Sorumluluk Evi" olarak kurulmasını önerdi. Sorumluluk Evi projesinin felsefi temeli 1979'da Hans Jonas tarafından yayınlanan Sorumluluk İlkesi kitabına dayanmaktadır.[1][2][3]

Tanıtım[değiştir | kaynağı değiştir]

Braunauer Rundschau gazetesi bu fikri 4 Mayis 2000'de tanıtan bir haber yayınladı: "AB Ülkeleri'nden gönüllüler, Avusturyalı Sivil Hizmetlileri ve eski Yurt Dışı Hizmetlileri bu evde Geçmiş – Şimdiki zaman - Gelecek şeklinde beraber çalışmaları ve yaşamaları isteniyor. Böylece sürekli bir fikir alışverişi gerçekleşecek. Sorumluluk Evi, 3 kata bölünmüş ve yepyeni bir bina olacak. Zemin katta istenmeyen Miras ve Nazi geçmişi kendine yer bulacak. Birinci kat ise şimdiki zamana adanmış olmakla birlikte insanlara Avusturya Yurt Dışı Hizmeti, insan hakları ve üçüncü dünya projeleri hakkında somut yardım ve bilgi sunulacak. İkinci katta da daha barışçı bir gelecek için fikirler geliştirilecek."

Hitler'in doğduğu şehirde sorumluluk[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu proje daha sonraki yıllarda gerçekleştirilemedi. Fakat özellikle Adolf Hitler'in doğduğu şehirde sorumluluk alma fikri kalıcı olmuştur. 2005 Yılında Salzburg 5 banliyösünde doğum evinin hemen yakınında bir evin sahibi Andreas Maislinger'e kendi evinde (eskiden Brandmayr Mağazası) bu projeyi gerçekleştirmesini teklif etti.

11 Ekim 2009 Günü Salzburg Belediye Başkanı Gerhard Skiba, Avusturya'nın Günlük Gazetesi Kurier'e verdiği bir demeçte bir "Barış Evi" ya da bir "Sorumluluk Evi" taraftarı olduğunu açıkça belirtmiştir.

12 Aralik 2009 günü ORF'de yayınlanan Oberösterreich heute adlı programda Braunau Belediye Başkanı'nın yanı sıra Braunau Zeitgeschichte Derneği'nden Florian Kotanko da bu projeyi destekleyeceklerini açıkladılar.

Avusturya Özgürlük Partisi (FPÖ) tarafından eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

Dönemin FPÖ Milletvekili Daniela Raschhofer ilk başlarda "Braunau Tarih Günleri"ne ilgili olsa da, 90'li yılların başından itibaren FPÖ Braunau am Inn teşkilatı hemen hemen her seferinde Nazi tarihini çıkarma projelerine karşı bir tutum sergilemektedir.

8 Mayıs 2011 tarihli "Braunauer Stadtnachrichten" gazetesinde FPÖ ideolojisinin temsilcileri bu "Sorumluluk Evi"nin maliyetini Belediye'nin karşılamakla mükellef olması gerektigini ama Hitler'in orada doğmasından sorumlu olamayacağını belirttiler.

Kültüre etkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu proje tasarımının ardından, Nazi rejimi öncesinde ve sonrasında nasıl yaşadıklarına ait çok az kişinin bilgi sahibi olduğu Hitler'in aile üyelerinin tarihinin yer aldığı kaydeder. bir kitap yayınlanmıştır. [4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Abriss von Hitler-Geburtshaus in Schwebe". Unsertirol24 (Almanca). Austria Presse Agentur (APA). 12 Temmuz 2016. Erişim tarihi: 25 Kasım 2018. 
  2. ^ "Oberösterreich unbewegliche und archäologische Denkmale unter Denkmalschutz" (PDF) (Almanca). 8 Haziran 2017. 29 Aralık 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2018. 
  3. ^ "Unter Denkmalschutz: Braunau streitet um Hitlers Geburtshaus" (Almanca). Tagesspiegel. 24 Nisan 2013. Erişim tarihi: 25 Kasım 2018. 
  4. ^ Zdral, Wolfgang (18 Aralık 2013). Die Hitlers: Die unbekannte Familie des Führers (Hitler'ler: Führer'in bilinmeyen Ailesi) (Almanca). Edel:Books. ISBN 978-395-53033-2-7. Erişim tarihi: 25 Kasım 2018.