Sinanpaşazade Mehmet Paşa

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Sinanpaşazade Mehmet Paşa (d.? - ö. 1605) çeşitli eyaletlerde valilik yapmış Osmanlı devlet adamı.

Osmanlı sadrazamlarından Koca Sinan Paşa'nın oğludur. 1583'de Sivas beylerbeyi görevindeyken 1584'te Rumeli beylerbeyi oldu[1].

1592-1593'de Budin beylerbeyi, babasının üçüncü sadrazamlığı döneminde 1594 yılında Rumeli beylerbeyi, dördüncü sadrazamlığı döneminde de 1594'te önce Budin beylerbeyi ve sonrasında Avusturya cephesine serdar olarak görevlendirildi (1595). Ancak bu cephedeki başarısızlığı nedeniyle Estergon ve Vişegrad gibi önemli kalelerin elden çıktı. Bu nedenle babası sadrazamlıktan, kendisi de serdarlık görevinden azledildi.

Ağustos 1599'da üçüncü vezir görevindeyken Celâli isyancıları üzerine serdar tayin edildi. Urfa'nın dış kalesini ele geçiren ancak iç kalesini henüz alamayan Karayazıcı kuvvetlerini kuşattı. Ancak Karayazıcı kuvvetlerinin iç kaleyi de ele geçirmesi üzerine geri çekildi. Ancak kısa sürede yeniden Urfa'yı kuşatan Mehmet Paşa şehri ve Karayazıcı'yı ele geçiremedi. Bu esnada Karayazıcı ile anlaşma yoluna giden Osmanlı devleti ona Ayıntab sancağını verdi. Mehmet Paşa, kaleden çıkan Karayazıcı'yı takip ederek 1600 yılı Nisan sonu ya da Mayıs ayı başlarında Divriği sancağının Cehennem deresi mevkisinde Karayazıcı kuvvetlerini yenilgiye uğratsa da onu ele geçiremedi. Aynı yıl içerisinde Karayazıcı üzerine yeniden gitmek üzere hazırlık yaparken kendisi ve askerleri hakkında halka zulüm yaptıkları şikayetleri üzerine görevinden alınarak İstanbul'a çağrıldı[2]. Hakkındaki suçlamalar nedeniyle 1605 yılı Ağustos'unda İstanbul'da idam edilen Mehmet Paşa, babasının Üsküdar'da yaptırdığı camiye gömülmüştür.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Gökbilgin, T., "Hasan Paşa, Sokulluzade,Vezir-zade". URL:http://tayyibgokbilgin.info/wp-content/uploads/2012/05/Article-38.pdf. Erişim: 24 Aralık 2016
  2. ^ Erdoğan, M.K., "Karayazıcı İsyanı". Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:4, Sayı: 2, Aralık 2003. URL:http://sbd.ogu.edu.tr/makaleler/4_2_Makale_4.pdf. Erişim: 24 Aralık 2016