Seyyar Sahne

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Seyyar Sahne
Erdem Şenocak, Tehlikeli Oyunlar'ın bir sahnesinde
Kuruluş 2001
Tür Tiyatro topluluğu
Konum
Resmî site seyyarsahne.com

Seyyar Sahne, 2001 yılında İstanbul'da bir grup amatör tiyatrocunun girişimiyle kurulan bir bağımsız tiyatro topluluğudur.

Hikâye anlatıcılığı ile fiziksel tiyatroyu harmanlayan çalışmalar üretmekte ve ‘tiyatro dışı’ metinleri sahneye taşımaya ağırlık vermektedir.[1][2] Yurtiçi ve yurtdışında çeşitli sahnelerde birçok oyun sergilemenin yanı sıra, tiyatro kampları ve çeşitli kentlerde atölye çalışmaları düzenler. İstanbul'da oyunlarını sahnelediği sabit bir mekanı yoktur.

Topluluk, öğrenciliklerinde İTÜ Sahnesi’nde çalışan amatör tiyatrocuların 2000 yılında başlattığı "İTÜ Mezunlar Tiyatrosu Girişimi"'ne Boğaziçi Üniversitesi'ndeki öğrencilik yıllarında tiyatroyla ilgilenip, mezun olduktan sonra tiyatroya devam etmenin yollarını arayan dört amatör tiyatrocunun da katılmasıyla 2001 yılında kuruldu ve Seyyar Sahne adını aldı.[2] Daha çok oyuncunun kendi sınırları üzerine araştırmalar yapan bir grup olarak çıkan Seyyar Sahne,[3] hatırat (Ben, Pierre Rivière...-2006), kutsal metin (Eski Ahit - Vaiz - 2007) ve mesnevi (Kuşlar Meclisi - 2008) gibi tiyatro dışı metin türlerinin dramatik olanaklarını araştırmaya yöneldi; [4]2009'da Oğuz Atay'ın Tehlikeli Oyunlar romanını tek kişilik bir oyun olarak sahneye uyarladı ve bu oyun büyük ilgi gördü.[5][6]

Topluluk, 2012'de Kuşadası'nın Şirince köyünde gönüllü bir sanat grişimi olan "Tiyatro Medresesi" adlı araştırma merkezini oluşturdu.[7][8]

Seyyar Sahne, Polonya'nın Wroclaw kentinde düzenlenen Zero Budget Festivali kapsamında Jerzy Grotowski Enstitüsü'nde Tehlikeli Oyunlar ve Gılgamış oyunlarını, İran'ın başkenti Tahran'da düzenlenen Fecr Fesviali'nde Gılgamış ve Seni Seviyorum Türkiye oyunlarını sahneleyerek Türk tiyatrosunu temsil etmiştir.[9][10]

Kadro[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Erdem Şenocak
  • Celal Mordeniz
  • Oğuz Arıcı
  • Gülden Arsal
  • Senem Donatan
  • Suzan Karaibrahimoğlu
  • Ali Efe Keleşoğlu
  • Murat Kürtün
  • Mahmut Nizam Özlütaş
  • Aslı Işıltan
  • Esma Şenel
  • Merve Tanrıöver
  • Nesrin Uçarlar
  • Akın Savaş Yıldırım
  • Rezzan İlke Yiğit
  • Gülçin Yücel
  • Nadir Sarıbacak

Sahnelenen oyunlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Zoraki Hekim (İTÜ MT-2000)
  • Merhaba (Semah Gösterisi) (İTÜ MT & HBSK-2001)
  • Açık Aile (İTÜ MT-2001)
  • Gülünç Kibarlar (İTÜ MT-Seyyar Sahne-2001)
  • Sırat Öyküleri (Seyyar Sahne-2003)
  • Bahar Noktası (Bir Yaz Gecesi Rüyası) (İTÜ MT-2003)
  • Dünyanın En Güzel Hikayesi (Seyyar Sahne-2004)
  • Yazmadan Dökülenler (Tiyatro Amargi-2004)
  • Macbeth (İTÜ MT-Seyyar Sahne-2005)
  • Cimri (İTÜ MT-Seyyar Sahne-İTÜ Sahnesi-2005)
  • Ben, Pierre Rivière... (Seyyar Sahne-2006)
  • Vaiz (Seyyar Sahne-2007)
  • Tehlikeli Oyunlar (Seyyar Sahne-2009)
  • Mektuplar (Seyyar Sahne-2009)
  • Gılgamış (2009)
  • Anneannem (2010)
  • Konuşmadan Geçen Bir Tren Yolculuğu (2010)
  • Ayna (2011)
  • Malone Ölüyor (2013)
  • Yeraltından Notlar (2013)
  • Durum Bu (2014)
  • Müsaadenizle (2015)
  • Yılın En İyi Kadın Oyuncusu (2015)
  • Ben, Pierre Rivière...
  • İçimde Kalmasın
  • Çocukluğun Soğuk Geceleri
  • Trom
  • Bir Meşrutiyet Faciası yahut Gündüzlerimiz (2017)
  • Sevgili Arsız Ölüm – Dirmit

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Mitrani, Erdoğan. "Seyyar Sahne’nin yeni oyunu ‘Bir Meşrutiyet Faciası Yahut Gündüzlerimiz’". Şalom gazetesi 13 Nisan 2017. 8 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180308041322/http://www.salom.com.tr/haber-102766-seyyar_sahnenin_yeni_oyunu_bir_mesrutiyet_faciasi_yahut_gunduzlerimiz.html. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  2. ^ a b Mitrani, Erdoğan. "Seyyar Sahne’de ‘Çocukluğun Soğuk Geceleri’". Şalom gazetesi 27 Nisan 2016. 8 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180308041353/http://www.salom.com.tr/haber-99047-seyyar_sahnede_cocuklugun_soguk_geceleri.html. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  3. ^ "Seyyar Sahne: Tiyatro yapmak başlı başına politik bir eylemdir". Mezopotamyaajansi.org sitesi, 1 Şubat 2018. 8 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180308041309/https://mezopotamyaajansi.org/KULTUR-SANAT/content/view/13542?page=1. Erişim tarihi: 7 Mart 20188. 
  4. ^ "Seyyar Sahne, Tehlikeli Oyunlar ile sahnede !". Tiyatro Dünyası, 18 Mayıs 2009. 7 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180307214319/http://www.tiyatrodunyasi.com/2009/05/seyyar-sahne-tehlikeli-oyunlar-ile-sahnede-40240. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  5. ^ Melih Anık'ın 18 Mayıs 2009 tarihli eleştirisi
  6. ^ Atayurt, Ulus. "Seyyar Sahne'den Tehlikeli Oyunlar". Bir+Bir Dergisi. 25 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180325151744/https://seyyarsahne.com/basindan/seyyar-sahneden-tehlikeli-oyunlar/. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  7. ^ Gürçay, Ercüment. "Şirince’de çağdaş bir medrese: Tiyatro Medresesi". Yeşil Gazete, 17 Haziran 2017. https://yesilgazete.org/blog/2017/06/17/sirincede-cagdas-bir-medrese-tiyatro-medresesi/. Erişim tarihi: 4 Mart 2018. 
  8. ^ Mitrani, Erdoğan. "Seyyar Sahne, Tiyatro Medresesi ve tek kişilik iki oyun". Şalom gazetesi, 4 Mayıs 2016. 8 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180308043005/http://www.salom.com.tr/haber-99100-seyyar_sahne_tiyatro_medresesi_ve_tek_kisilik_iki_oyun.html. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  9. ^ "“Seyyar Sahne”, İran yolcusu…". Anadoluyakasi.net sietsi, 13 Ocak 2010. 7 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180307214350/http://www.anadoluyakasi.net/seyyar-sahne-iran-yolcusu/. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 
  10. ^ ""Seni Seviyorum Türkiye" oyunu Tahran'da sahnelendi". Tiyatronline.com, 30 Ocak 2018. 7 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20180307174301/http://tiyatronline.com/seni-seviyorum-turkiye-oyunu-tahran-da-sahnelendi-6221. Erişim tarihi: 7 Mart 2018. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]