Salon bitkileri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Peyzaj uygulamalarında en fazla kullanılan bitkilerden akuba (Aucuba japonica).

Salon bitkileri, kapalı ortamlarda yetişmeye uyarlanmış süs bitkileri. Salon bitkileri arasında başlıca sıcak iklimli bölgelere özgü egzotik türler yer alır. Bunlar kendi doğal ortamlarından alınıp, bazı özel işlemler sonucu belli koşullara uyarlanarak dünyanın oldukça soğuk bölgelerinde bile kapalı yerlerde yetişebilir hale getirilmiştir. Salon bitkileri evlerde olduğu kadar işyerlerinde ve topluma açık binalarda da iç mekân düzenlemesinin önemli bir öğesidir.

Başlıca alımlı çiçekleri ya da dekoratif yaprakları için yetiştirilen bu bitkilerin günümüzde sayılamayacak kadar çok çeşidi geliştirilmiştir. Bir süs bitkisi seçilirken biçiminin ya da görünümünün yanı sıra, kolay bakılabilmesi, iç mekânlardaki düşük ışık ve nem koşullarına uyum sağlayabilmesi gibi bazı temel koşulların da göz önünde bulundurulması gerekir.

Bakım[değiştir | kaynağı değiştir]

Türlere göre değişen bazı özel bakım koşulları dışında genel olarak bitkilere kendi doğal ortamlarına olabildiğince yakın koşullar sağlanarak başarıya ulaşılabilir. Çevre koşulları açısından bir bitkinin bakımında dikkat edilmesi gereken beş ana öğe vardır.

Işık; bütün bitkiler doğrudan değilse bile, az ya da çok parlak ışığa gereksinim duyar. Doğal yetişme ortamı orman içi gibi gölgelik yerler olan bitkilerin, kır çiçekleri gibi açık alanlarda yetişen bitkiler kadar güneşe gereksinim duymayacağı açıktır. Güneş ışığının yeterli olmadığı ortamlarda çoğu zaman yapay ışıktan da yararlanılır.

Sıcaklık ve nem; günümüzde yapıların çoğu kalorifer sistemiyle ısıtıldığından ortamdaki nem miktarı çoğu bitki için yetersizdir. Bu nedenle nem oranını belli düzeyde tutabilmek için ortamın sıcaklığının gündüz 15 °C-20 °C dolaylarında, geceleri ise bundan 3 °C-6 °C daha düşük olması gerekir.

Toprak; bazı bitkiler için doğal ortamındaki toprağa yakın bir bileşim elde etmek için değişik maddeler katmak gerekebilir. Ancak, gene de pek çok süs bitkisi için killi toprak, turba yosunu ve kum karışımı yeterli ve uygun bir bileşimdir. Saksı ya da çiçeklilerin toprağının fazla su tutmasının ve bol hava almasına dikkat edilmelidir. Dibi delikli, sırsız toprak saksıları en uygunudur.

Su; bitkilere verilmesi gereken su miktarı çok değişken olduğundan, o bitkinin gereksinim duyduğu su gözlem yoluyla saptanmalıdır. Bunun için de miktar belirlenirken kabın büyüklüğü, toprağın bileşimi, odanın sıcaklık ve nemi de göz önünde bulundurulmalıdır.

Besin; bitkiler sağlıklı bir gelişim gösterebilmeleri için gereken besini topraktan alır. Ama, saksı toprağındaki besinler zamanla tükendiği için toprağı gübre ile güçlendirmek gerekir. Yapraklara çözelti halinde gübre püskürtülerek de büyüme hızlandırılabilir.

Bu temel koşullara dikkat edilmesi genellikle bitkilerin sağlıklı büyümesi için yeterlidir. Yapraklarda kahverengiye doğru bir renk değişiminin baş göstermesi bakımın iyi yapılmadığının belirtisidir. Bu durum başlıca fazla ya da az ışıktan, aşırı ya da yetersiz sulamadan, uygunsuz sıcaklık ya da nem koşullarından ya da zararlı gazlardan kaynaklanabilir. Bunların dışında süs bitkilerinin önemli sorunlarından biri de zararlı böceklerdir. Bunlar alkol ya da sabunlu suyla bitkiyi yıkayarak ya da hazır böcek ilaçları ile yok edilebilir.

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]