Salih Saim Unar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Salih Saim Unar ya da İmamzade Salih Saim (1867, İstanbul - 21 Kasım 1965, İstanbul), Türk yazar.

Cumhuriyet yıllarında Unar soyadını aldı. İlk tahsilini ana-babasından aldı ve ardından Tophane Feyziye Mektebi’ni bitirdi. Nusretiye Camii'nde Kazasker Tophaneli Hoca Hâşim Efendi'den Arapçayı öğrenen yazarın bu dili öğrenmesinde babasının da katkısı vardır. Abdülmecid Şirvânî'den Farsça dersleri alan yazar on altı yaşında iken Tophâne-i Âmire Rûznamçe Kaleminde çalışmaya başladı. Salih Saim daha sonra İmâlât-ı Harbiye Müdîriyet-i Umûmiyesi adını alan Tophâne Harbiye Nezâreti Müşîriyetinden 1923'te emekli oldu.

Emekli olduktan sonra 1927'ye kadar Tefeyyüz Kitaphanesi müdürlüğü yapan yazar 21 Kasım 1965’te İstanbul’da vefat etti. Hastalığı sebebiyle ömrünün son yıllarını evinde geçiren yazarın eserleri daha ziyade biyografi türünde çalışmalardır.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Terâcim-i Ahvâl-i Evliyâ, 1307 (1890)
  • İmâm-ı A’zam ve Eimme-i Selâse, 1314 (1897)
  • Hüccetü’l-İslâm İmâm Gazâlî (1898)
  • Bâyezîd-i Bistâmî (1898)
  • Muhyiddîn-i Arabî ve Şâir Bazı Efâhim-i İslâmiyye (1898)
  • Emîr Buhârî (1898)
  • Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ve Şemseddîn-i Tebrîzî (1900)
  • Muhadderât-ı Evliyâ (1900)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]