Sakallı fok

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Sakallı fok
Korunma durumu: Asgari endişe (LR/lc)
Bearded Seal.jpg
Beardedseal2.jpg
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Mammalia (Memeliler)
Takım: Carnivora (Etçiller)
Alt takım: Pinnipedia
(Yüzgeç ayaklılar)
Familya: Phocidae (Fokgiller)
Cins: Erignathus
Gill, 1866
Tür: E. barbatus
Binominal adı
Erignathus barbatus
Erxleben, 1777
Erignathus barbatus habitat.png
Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Sakallı fok ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Sakallı fok ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Sakallı fok (Erignathus barbatus), fokgiller (Phocidae) familyasının Halichoerus cinsine mensub, Arktik Okyanusunda yaşayan bir fok türü. İlkbaharda deniz üzerinde yüzen buz parçacıkları üzerinde, Alaska'da nisan sonunda, Arktik Kanada'da ise mayıs ayında doğururlar. Doğduklarında 30-40 kg ağırlığındadırlar.

Arktik Alaska'da İnyupikler ve Yupikler gibi Eskimo halklarının en yaygın avlarından biridir ve kültürlerinde önemli bir yer tutar.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

En karakteristik özelliği bıtıklarının dikkat çekecek kadar uzun ve çok olmasıdır. Bıyıkları avlanırken duyarga vazifesi görür[1]. Erginleri grimsi kahverengi olup sırtı daha koyudur ve arkasında birkaç soluk benek, yanlarda ise daha koyu benekler bulunur.

Besini[değiştir | kaynağı değiştir]

Bentik bölgede midye, kalamar ve balıklarla beslenir.

Alt türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

İki alt türe ayrılır[2]

  • Erignathus barbatus barbatus
  • Erignathus barbatus nautica

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Saundry, Peter. 2010. Bearded seal. Encyclopedia of Earth. Topic editor C. Michael Hogan, Ed.in Chief: Cutler Cleveland, NCSE, Washington DC
  2. ^ Wozencraft, W. Christopher (16 November 2005). "Order Carnivora (pp. 532–628)". In Wilson, Don E., and Reeder, DeeAnn M., eds. Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2 vols. (2142 pp.).