İçeriğe atla

Ön Hint-Avrupa anavatanı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Proto-Hint-Avrupa anavatan sayfasından yönlendirildi)
Kurgan hipotezine göre Ön Hint-Avrupa anavatanı (koyu yeşil) ve Hint-Avrupa dillerinin günümüzde Avrasya'da dağılımı (açık yeşil)

Ön Hint-Avrupa anavatanı, Ön Hint-Avrupa dilinin tarih öncesi dilsel anavatanıydı. Bir diğer deyişle, ilk Hint-Avrupa dilinin ortaya çıktığı lehçelere ayrılmadan önce bu ön dilin konuşulduğu bölgeydi.

Ön Hint-Avrupa anavatanının konumu hakkındaki en çok kabul gören öneri, Kurgan hipotezidir.[not 1] Hipotez; arkaik, erken ve geç Ön Hint-Avrupa dilinin MÖ 4000 civarında Karadeniz-Hazar steplerinde konuşulduğunu öne sürer.[1][2][3][4][5] 2010'lar ve 2020'lerde aDNA araştırmaları sonucu yeniden önem kazanan ikinci bir olasılık, arkaik dilin (Hint-Hitit) Kafkas Dağları'nın güneyinde konuşulduğunu öne süren Ermeni hipotezidir.[6][7][8][9][10][11] Üçüncü bir fikir, dilin anavatanının MÖ 8000 civarında Anadolu olduğunu öne süren Anadolu hipotezidir.[1][12][13][14] Bu üç hipotezin yanı sıra eskimiş ancak tarihsel öneme sahip Kuzey Avrupa hipotezi, Neolitik kreolleşme hipotezi, Paleolitik devamlılık paradigması, Arktik teorisi ve "yerli Aryanlar" hipotezi dahil olmak üzere birkaç diğer teori de öne sürülmüştür. Bu teoriler fazla kabul görmemekte ve marjinal teoriler olarak değerlendirilmektedirler. [15][2][16]

Hint-Avrupalıların anavatanı için arayış 18. yüzyıl sonlarında, Hint-Avrupa dil ailesinin keşfinin ardından başlamıştır.[17] Bu anavatanın yerini bulmak için kullanılan yöntemler tarihsel dilbilim, arkeoloji, biyolojik antropoloji ve daha yakın bir tarihten itibaren insan nüfusu genetiği disiplinlerinden alınmıştır.

Kurgan hipotezi, Ermeni (Yakın Doğu) hipotezi ve Anadolu hipotezi, Hint-Avrupa anavatanının konumu hakkındaki üç ana fikirdir.[not 2] Ön Hint-Avrupa anavatanını MÖ 4000 civarında Karadeniz-Hazar steplerine yerleştiren Kurgan hipotezi[5], çoğu akademisyen tarafından desteklenen hipotezdir.[not 1]

Dilbilimci Allan R. Bomhard'a göre arkeologlar Marija Gimbutas ve David W. Anthony tarafından öne sürülen Kurgan hipotezi "sadece dilbilimsel kanıtlarla değil, aynı zamanda giderek artan arkeolojik ve genetik kanıtlarla da destekleniyor. Hint-Avrupalıların, bu bölgede MÖ 4500-3500 arasında varlık gösteren birkaç kültür kompleksine ait olduğu belirlenmiştir. Bu anavatanı destekleyen kaynaklar hem geniş, hem de ikna edicidir. [...]. Sonuç olarak, muhtemel Hint-Avrupa anavatanına dair Anadolu gibi diğer senaryolar artık çoğunlukla terk edilmiştir"[18], ancak Ön Yunanca[19], Ön Ermenice[20][21], Ön Arnavutça[kaynak belirtilmeli], Ön Keltçe[22] ve Ön Anadoluca[23] gibi dillerin kendi anavatanlarında konuşulmaya başlanma şekli gibi bazı kritik sorunlar hala Kurgan hipotezi bağlamında tartışılmaktadır.[24]

2010'lardan itibaren yeniden önem kazanmaya başlayan bir başka hipotez, Ermeni hipotezi olarak da bilinen Yakın Doğu modelidir.[24] 1980'lerin başında dilbilimciler Tamaz Gamkrelidze ve Vyaçeslav İvanov tarafından öne sürülen hipotez, tartışmalı gırtlaksallık teorisine dayalı ve Grogoryev'in yaptığı arkeolojik buluşlarla alakalı bir şekilde Hint-Avrupa ve Kafkas dilleri arasında ilişkiler olduğunu iddia eder.[24]

Arkeolog Colin Renfrew tarafından öne sürülen Anadolu hipotezi, Ön Hint-Avrupa öncesi anavatanın MÖ 8000 civarında Anadolu[13] ve Ön Hint-Avrupa dilinin kendisinin anavatanının MÖ 5000 civarında Balkanlar olduğunu, Avrupa'da tarımın ilerlemesiyle dilin dalgalar halinde yayıldığını iddia eder. Önemli derecede dikkat çekse ve tartışma uyandırsa da, iddia ettiği tarihler Ön Hint-Avrupa dillerinin dilbilimsel zaman çizgelesi ile uyuşmuyor[2] ve genetik verilere göre Hint gen havuzunda Anadolu kökenleri bulunamıyor.[25]

  1. ^ a b Bkz.:
    • Bomhard (2019), s. 2: "Bu senaryo sadece dilbilimsel kanıtlarla değil, aynı zamanda giderek artan arkeolojik ve genetik kanıtlarla da destekleniyor. Hint-Avrupalıların, bu bölgede MÖ 4500-3500 arasında varlık gösteren birkaç kültür kompleksine ait olduğu belirlenmiştir. Bu anavatanı destekleyen kaynaklar hem geniş, hem de ikna edicidir. [...]. Sonuç olarak, muhtemel Hint-Avrupa anavatanına dair Anadolu gibi diğer senaryolar artık çoğunlukla terk edilmiştir.";
    • Reich (2018), s. 152: "Bu buluş, Kurgan hipotezi için bir kanıt dizisi daha sağlayarak sadece Hint-Avrupa dillerinin değil, Brahmin rahiplerinin binlerce yıl boyunca muhafaza ettiği dinde yansıtıldığı gibi Hint-Avrupa kültürünün de yüksek ihtimalle ataları steplerde ortaya çıkan halklar tarafından yayıldığını gösteriyor.";
    • Kristiansen et al. (2017), ss. 341–342: "Antik DNA'dan gelen kanıtları yukarıda tartışılan yakın tarihli dilbilimsel çalışmaların ortaya çıkardığı ek kanıtlara eklediğimizde, Anadolu hipotezi büyük oranda yalanlanmış olarak kabul edilmelidir. Daha sonra Avrasya'nın batısına hükmeden bu Hint-Avrupa dilleri, MÖ 3. binyılda Rus steplerinden gelen göçler ile ortaya çıkanlardı."
    • Anthony & Ringe (2015), s. 199: "Arkeolojik kanıtlar ve dilbilimsel kanıtlar, Hint-Avrupa dilleri için yaklaşık MÖ 4000'de Karadeniz-Hazar steplerinde bir kökeni destekleyen biçimde örtüşüyor. Kanıtlar o kadar güçlü ki, diğer hipotezleri destekleyen argümanlar yeniden incelenmelidir."
    • Mallory (1989), s. 185: "Kurgan çözümü çekicidir ve birçok arkeolog ve dilbilimci tarafından kısmen ya da tamamen kabul görmektedir. Bu, birinin Encyclopedia Britannica'da ve Büyük Larousse Ansiklopedik Sözlüğü'nde gördüğü bir çözümdür."
  2. ^ Mallory 2013: "Bu sempozyumdaki konuşmacıların genel olarak Hint-Avrupa anavatanı sorununa şu üç 'çözüm'den birini desteklediği görülebilir: 1. Anadolu Neolitik modeli ... 2. Yakın Doğu modeli ... 3. Karadeniz-Hazar modeli."
  1. ^ a b Mallory & Adams 2006.
  2. ^ a b c Anthony 2007.
  3. ^ Pereltsvaig & Lewis 2015, ss. 1–16.
  4. ^ Anthony & Ringe 2015.
  5. ^ a b Haak et al. 2015.
  6. ^ Haak et al. 2015, s. 138, Supplementary Information.
  7. ^ Reich 2018, s. 177.
  8. ^ Damgaard 2018, s. 8.
  9. ^ Wang et al. 2018, s. 10.
  10. ^ Grolle 2018, s. 108.
  11. ^ Lazaridis I, ve diğerleri. (2022). "The genetic history of the Southern Arc: A bridge between West Asia and Europe" [Güney Yayı'nın genetik tarihi: Batı Asya ve Avrupa arasında bir köprü]. Science (İngilizce). 377 (6609): eabm4247. doi:10.1126/science.abm4247Özgürce erişilebilir. ISSN 0036-8075. PMC 10064553Özgürce erişilebilir. PMID 36007055. 
  12. ^ Renfrew, Colin (1990). Archaeology and Language: The Puzzle of Indo-European Origins [Arkeoloji ve Dil: Hint-Avrupa Kökeni Bulmacası] (İngilizce). CUP Archive. ISBN 9780521386753. 
  13. ^ a b Gray & Atkinson 2003.
  14. ^ Bouckaert et al. 2012.
  15. ^ Trautmann 2005, s. xiii.
  16. ^ Parpola 2015.
  17. ^ Pereltsvaig & Lewis 2015, ss. 19–38.
  18. ^ Bomhard 2019, s. 2.
  19. ^ Lazaridis, Iosif; Mittnik, Alissa; Patterson, Nick; Mallick, Swapan; Rohland, Nadin; Pfrengle, Saskia; Furtwängler, Anja; Peltzer, Alexander; Posth, Cosimo; Vasilakis, Andonis; McGeorge, P.J.P. (2017). "Genetic origins of the Minoans and Mycenaeans" [Minoalılar ve Mikenlerin genetik kökenleri]. Nature (İngilizce). 548 (7666): 214-218. Bibcode:2017Natur.548..214L. doi:10.1038/nature23310. ISSN 0028-0836. PMC 5565772Özgürce erişilebilir. PMID 28783727. 
  20. ^ Yepiskoposyan, Levon; Hovhannisyan, Anahit; Khachatryan, Zaruhi (2016). "Genetic Structure of the Armenian Population" [Ermeni Nüfusunun Genetik Yapısı]. Archivum Immunologiae et Therapiae Experimentalis (İngilizce). 64 (1): 113-116. doi:10.1007/s00005-016-0431-9. ISSN 1661-4917. PMID 28083603. 
  21. ^ Martirosyan, Hrach (2013). "The place of Armenian in the Indo-European language family: the relationship with Greek and Indo-Iranian" [Ermenicenin Hint-Avrupa dil ailesindeki yeri: Yunanca ve Hint-İran dilleri ile ilişki]. Journal of Language Relationship, 10. sayı, Ağu. 2013 (İngilizce). Moskova. ISBN 9785457529922. 
  22. ^ Sims-Williams, Patrick (2020). "An Alternative to 'Celtic from the East' and 'Celtic from the West'" ['Doğu'dan gelen Keltçe' ve 'Batı'dan gelen Keltçe'ye bir alternatif]. Cambridge Archaeological Journal (İngilizce). 30 (3): 511-529. doi:10.1017/S0959774320000098Özgürce erişilebilir. hdl:2160/317fdc72-f7ad-4a66-8335-db8f5d911437Özgürce erişilebilir. ISSN 0959-7743. 
  23. ^ Kroonen, Barjamovic & Peyrot 2018, s. 9.
  24. ^ a b c Mallory 2013.
  25. ^ Lazaridis et al. 2016, Supplementary Information.
Yazarların tam listesi
  • Wolfgang Haak
  • Iosif Lazaridis
  • Nick Patterson
  • Nadin Rohland
  • Swapan Mallick
  • Bastien Llamas
  • Guido Brandt
  • Susanne Nordenfelt
  • Eadaoin Harney
  • Kristin Stewardson
  • Qiaomei Fu
  • Alissa Mittnik
  • Eszter Bánffy
  • Christos Economou
  • Michael Francken
  • Susanne Friederich
  • Rafael Garrido Pena
  • Fredrik Hallgren
  • Valery Khartanovich
  • Aleksandr Khokhlov
  • Michael Kunst
  • Pavel Kuznetsov
  • Harald Meller
  • Oleg Mochalov
  • Vayacheslav Moiseyev
  • Nicole Nicklisch
  • Sandra L. Pichler
  • Roberto Risch
  • Manuel A. Rojo Guerra
  • Christina Roth
  • Anna Szécsényi-Nagy
  • Joachim Wahl
  • Matthias Meyer
  • Johannes Krause
  • Dorcas Brown
  • David Anthony
  • Alan Cooper
  • Kurt Werner Alt
  • David Reich
Yazarların tam listesi
  • Iosif Lazaridis
  • Dani Nadel
  • Gary Rollefson
  • Deborah C. Merrett
  • Nadin Rohland
  • Swapan Mallick
  • Daniel Fernandes
  • Mario Novak
  • Beatriz Gamarra
  • Kendra Sirak
  • Sarah Connell
  • Kristin Stewardson
  • Eadaoin Harney
  • Qiaomei Fu
  • Gloria Gonzalez-Fortes
  • Eppie R. Jones
  • Songül Alpaslan Roodenberg
  • György Lengyel
  • Fanny Bocquentin
  • Boris Gasparian
  • Janet M. Monge
  • Michael Gregg
  • Vered Eshed
  • Ahuva-Sivan Mizrahi
  • Christopher Meiklejohn
  • Fokke Gerritsen
  • Luminita Bejenaru
  • Matthias Blüher
  • Archie Campbell
  • Gianpiero Cavalleri
  • David Comas
  • Philippe Froguel
  • Edmund Gilbert
  • Shona M. Kerr
  • Peter Kovacs
  • Johannes Krause
  • Darren McGettigan
  • Michael Merrigan
  • D. Andrew Merriwether
  • Seamus O'Reilly
  • Martin B. Richards
  • Ornella Semino
  • Michel Shamoon-Pour
  • Gheorghe Stefanescu
  • Michael Stumvoll
  • Anke Tönjes
  • Antonio Torroni
  • James F. Wilson
  • Loic Yengo
  • Nelli A. Hovhannisyan
  • Nick Patterson
  • Ron Pinhasi
  • David Reich
Yazarların tam listesi
  • Chuan-Chao Wang
  • Antje Wissgott
  • Guido Brandt
  • Choongwon Jeong
  • Stephan Schiffels
  • Johannes Krause
  • Wolfgang Haak
  • Sabine Reinhold
  • Dirk Mariaschk
  • Svend Hansen
  • Alexey Kalmykov
  • Andrej B Belinskiy
  • Olivia Cheronet
  • Denise Keating
  • Matthew Ferry
  • Eadaoin Harney
  • Swapan Mallick
  • Nadin Rohland
  • Kristin Stewardson
  • David Reich
  • Anatoly R Kantorovich
  • Vladimir E Maslov
  • Vladimira G Petrenko
  • Vladimir R Erlikh
  • Biaslan C Atabiev
  • Rabadan G Magomedov
  • Philipp L Kohl
  • Kurt W Alt
  • Sandra L Pichler
  • Claudia Gerling
  • Harald Meller
  • Benik Vardanyan
  • Larisa Yeganyan
  • Alexey D Rezepkin
  • Natalia Y Berezina
  • Yakov B Berezin
  • Alexandra P Buzhilova
  • Julia Gresky
  • Katharina Fuchs
  • Corina Knipper
  • Elena Balanovska
  • Oleg Balanovsky
  • Iain Mathieson
  • Thomas Higham
  • Viktor Trifonov
  • Ron Pinhasi
Yazarların tam listesi
  • Chuan-Chao Wang
  • Sabine Reinhold
  • Alexey Kalmykov
  • Antje Wissgott
  • Guido Brandt
  • Choongwon Jeong
  • Olivia Cheronet
  • Matthew Ferry
  • Eadaoin Harney
  • Denise Keating
  • Swapan Mallick
  • Nadin Rohland
  • Kristin Stewardson
  • Anatoly R Kantorovich
  • Vladimir E Maslov
  • Vladimira G Petrenko
  • Vladimir R Erlikh
  • Biaslan Ch Atabiev
  • Rabadan G Magomedov
  • Philipp L Kohl
  • Kurt W Alt
  • Sandra L Pichler
  • Claudia Gerling
  • Harald Meller
  • Benik Vardanyan
  • Larisa Yeganyan
  • Alexey D Rezepkin
  • Dirk Mariaschk
  • Natalia Berezina
  • Julia Gresky
  • Katharina Fuchs
  • Corina Knipper
  • Stephan Schiffels
  • Elena Balanovska
  • Oleg Balanovsky
  • Iain Mathieson
  • Thomas Higham
  • Yakov B Berezin
  • Alexandra Buzhilova
  • Viktor Trifonov
  • Ron Pinhasi
  • Andrej B Belinskij
  • David Reich
  • Svend Hansen
  • Johannes Krause
  • Wolfgang Haak