Pallava yazısı
Pallava yazısı veya Pallava Grantha, adını Güney Hindistan'daki Pallava hanedanından (Tamilakam) alan ve MS 4. yüzyıldan beri varlığını sürdüren bir yazı sistemidir. Pallava yazısı, Tamil-Brahmi'den evrilmiştir.[1] Başlangıçta Tamil ve Sanskritçe metinleri yazmak için kullanılmıştır. Hem Çozha-Pallava-Yazısı[2][3] adı verilen ara yazı/adım aracılığıyla Tamil yazısı hem de Grantha yazısı Pallava yazısından türemiştir.[4]
Pallava ayrıca Güneydoğu Asya'ya yayıldı ve Bali dili,[5] Baybayin,[6] Cava dili,[7] Kavi dili,[8] Khmer dili,[9] Lanna dili,[10] Lao dili,[11] Mon-Burma dili,[12] Yeni Tai Lue dili,[13] Sunda dili[14] ve Tay dili[15] gibi yazılara dönüştü. Ayrıca, geçmişte Tamil ve Malayalam dillerini yazmak için de kullanılan Vatteluttu yazısının kardeşidir.[16]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Salomon, Richard (1998). Indian Epigraphy. s. 40.
- ^ University of Madras Tamil Lexicon, page 148: "Tamilce: அலியெழுத்து [ aliyeḻuttu n ali-y-eḻuttu . < Tamilce: அலி¹ +. 1. The letter Tamilce: ஃ, as being regarded as neither a vowel nor a consonant; Tamilce: ஆய்தம். (Tamilce: வெண்பாப். முதன்மொ. 6, உரை.) 2. Consonants; Tamilce: மெய்யெ ழுத்து. (பிங்.)."][ölü/kırık bağlantı]
- ^ Griffiths, Arlo (2014). "Early Indic Inscriptions of Southeast Asia"
.
- ^ "Grantha alphabet". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Balinese alphabet". Erişim tarihi: 13 July 2019.
- ^ "Tagalog". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Javanese alphabet". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Kawi alphabet". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Khmer". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Lanna alphabet". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Lao". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Mon". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "New Tai Lue script". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Sundanese". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ "Thai". Erişim tarihi: 13 September 2018.
- ^ Coulmas, Florian (1999). The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Blackwell Publishing. s. 542. ISBN 9780631214816.
Bibliyografya
[değiştir | kaynağı değiştir]- Sivaramamurti, C, Indian Epigraphy and South Indian Scripts. Bulletin of the Madras Government Museum. Chennai 1999