Nomianizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Nomizm, Nomianizm, Legalizm ya da Dincilik Hıristiyan teolojisinde genellikle aşağılayıcı maksatla kullanılan bir deyim.

James Tissot'un "Nomizm" örneğini tasvir eden bir freski, New York-Brooklyn Müzesi.

Kullanım[değiştir | kaynağı değiştir]

Yasaların titizlikle uygulanmasında kullanılan aşırı baskıcı tutumlar, yönetimde yanlış yönlendirilmiş cefa, gurur, yüzeysellik, merhamet ilkesinin ihlal ve ihmal edilmesi, ve Tanrı'nın mağfiretinin göz ardı edilmesi ya da kanun hükümlerinin insan ruhu pahasına katı yöntemlerle daha üstün tutulması gibi kavramlar için kullanılır.

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

İngilizce'de "Nomian" kelimesi Yasa ve Tevrat ile eşdeğer anlamlı olarak kullanılmaktadır. Alâ’ed-Dîn Cüveynî’nin ifadesine göre eski Türkler kendi dinî reislerine “Tuyuk[1], dinlerine ise Arapçada kullanılan “Namus” ve “En-Nevâmis-i İlâhîyye” kelimesinin ilk kökü olan “Nom” ismini vermişlerdi. Yunancaya “Numus – Havus” şeklinde geçen bu kelime “ezelî irâde ve mukaddesât” anlamında, Sanskritçe de ise “Tanrı” kelimesinin karşılığı olarak kullanılıyordu.[2] Türkler kendi ruhânîlerine “Tüyun/Tuyon”, kâhin ve sihirbazlarına ise “Kam” adını veriyorlardı.[3] Ayrıca Türkler, kendi dinî kitaplarına “Nom”, Tüyunlarına da “Nomiler” derlerdi.[4]

İthâmlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Zühd hayatı, ibâdete bir gün ayrılması, oruç tutulması[5] ve benzer uygulamalar genellikle Legalism ya da Dincilik[6] ithamlarına maruz kalınabilmesinin yolunu açan yaşam biçimleri olarak karşımıza çıkabilmektedir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Türk – Moğol Tarihi, Cilt 2, Sayfa 49, Dökini tercüme.
  2. ^ Havz’ûl-Hayât.
  3. ^ Alâ’ed-Dîn Cüveynî, Cihân-Kûşâ.
  4. ^ Balcıoğlu, Tahir Harimî, Türk tarihinde mezhep cereyanları, Kanaat Kitabevi, Ahmed Said tab’ı, Hilmi Ziya neşriyâtı, 1940.
  5. ^ Cf. the article/interview "Il legalismo? Parliamone (Legalism? Let's talk about it)", with the participation of Nicola Martella, Alessandro Ceralli, Silvano Creaco, et al. (İtalyanca)
  6. ^ Cf. int. al., Beacham, Roy E.; Kevin T. Bauder, One Bible Only? Examining Exclusive Claims for the King James Bible, Kregel Publications, 2001.