Nevzat Yalçın

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Nevzat Yalçın (d. 1 Eylül 1926, Kıbrıs - ö. 31 Ekim 2012, Halver, Almanya),[1] Türk yazar ve şair.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk, orta ve lise tahsilini Kıbrıs'ta yaptı. Sonrasında Türkiye'ye gelerek 1945-1950 yılları arasında Ankara Üniversitesi Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde öğrenim gördü. 1950-1956 yılları arasında Etibank'ta raportörü olarak çalıştı. 1956 yılından 1964 yılına kadar Türkiye'nin Londra Büyükelçiliğinde mütercimlik yaptı. Sonrasında 1970 yılına kadar İngilizce öğretim görevlisi olarak ODTÜ'de çalıştı. 1970'ten 1988 yılına kadar Almanya'daki Halver Anna-Frank Lisesi'nde İngilizce öğretmeni olarak çalıştı.

Edebi kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk şiirleri Kıbrıs'ta yayımlanan gazete ve dergilerde çıktı. Kuruluşundan itibaren Hisar dergisi kadrosunda yer alıp sorumlu yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Şiir dışında hikâye, deneme, inceleme ve röportajlar da yayımladı.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiir[değiştir | kaynağı değiştir]

  • A Sokağı (1969)
  • Güneş ve Adam (1977)
  • En Eski En Uzak (1988)
  • Daha Yeni Daha Yakın (1991)
  • Die Sonne und der Mann (1997)

Oyun[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Bunalım (1980)

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • En Eski, En Uzak isimli eseriyle "Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Sanat ve Edebiyat Ödülü" (1988).
  • Alfred Müller Felsenburg Kültür ve Sanat Ödülü (1989).
  • Halver Şehir Meclisi Şeref Ödülü (1996).
  • "KIBATEK" Kıbrıs-Balkanlar-Avrasya Türk Edebiyatları Vakfı Ödülü (1999).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ TÜRK, Hatem (2017). "Bir Hisar Şairi Nevzat Yalçın Hayatı Sanatı ve Eserleri", Fenomen Yayıncılık. ISBN 6059474054

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]