Nesophontes

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Nesophontes[1]
Yaşadığı dönem aralığı: 2,58-0 myö
Kuaterner 
Biyolojik sınıflandırma Bu sınıflandırmayı düzenle
Âlem: Animalia
Şube: Chordata
Sınıf: Mammalia
Takım: Eulipotyphla
Familya: Nesophontidae
Anthony, 1916
Cins: Nesophontes
Anthony, 1916
Türler
Nesophontes edithae
Nesophontes hemicingulus
Nesophontes hypomicrus
Nesophontes major
Nesophontes micrus
Nesophontes paramicrus
Nesophontes zamicrus

Nesophontes, Eulipotyphla memeli takımı içinde sınıflandırılan soyu tükenmiş monotipik Nesophontidae familyasında yer alan tek cinstir. Bu cins içinde sınıflandırılan hayvanlar yaklaşık 5 ila 15 cm. uzunluğunda, ince uzun bir baş ile burna sahip, uzun kuyruklu, böcekçil küçük memelilerdi. Jamaika haricinde Büyük Antiller, Küba, Hispanyola, Porto Riko, Amerika Birleşik Devletleri Virjin Adaları ve Cayman Adalarına endemiktiler.

Soy tükenmesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Güvenilir tahminler bulunmasa da Rattus ve Mus cinslerinin kalıntıları arasında bunlara ait kalıntılar da bulunmasından ötürü Pleistosen soy tükenmesi olaylarından sağ çıktıkları kanıtlandı. Bazı otoriteler soylarının tükenmesinin 16. yüzyılın başlarında İspanyol gemilerinin getirdiği fareler ile birlikte aynı döneme denk geldiğini tahmin eder. Morgan ve Woods gibi diğer otoriteler ise 20. yüzyılın başlarına kadar bazı türlerin hâlâ yaşadığını iddia etmektedir.[2] 2016 yılında yapılmış olan ve yaklaşık 750 yıllık bir örnekten çıkarılan DNA üzerine temellendirilmiş filogenetik çalışma en yakın akrabalarının her ne kadar 40 milyon yıl kadar önce soyları ayrılmış olsa da Solenodontidae familyası oldğunu önerir.[3]

Bu familya yalnızca fosil kayıtlarından ve Büyük Antiller ile çevre adalarda bulunan baykuş peletlerinden tanımlanmıştır. Yakın geçmişte yapılan yaşayan popülasyonların bulunma araştırmaları başarısızlıkla sonuçlandı.[4] Hernekadar baykuş peletlerinde bulunan nazı Nesophontes kalıntıları yeni gibi görünse de radyokarbon tarihleme sonucunda 16. yüzyıl sonrası tarihlere rastlanmadı dolayısıyla bu familyanın Büyük Antiller'in Avrupalılar tarafından keşfi ile hemen hemen aynı tarihlerde çok hızlı bir şekilde soyununn tükendiğini önerilmektedir[5] ve tek bir türün, N. hemicingulus, muhtemelen 1632 ila 1774 yılları arasına kadar yaşadığı düşünülmektedir.[6]

Türler[değiştir | kaynağı değiştir]

Nesophontes türleri yalnızca fosil kayıtlarından gözlemlendiği için türlerin tam sayısı otoriteler arasında farklılık gösterir. Bazı otoriteler 12 geçerli tür olduğunu iddia ederken bazı otoriteler ise altı tür olduğunu iddia eder.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Hutterer, R. (2005). "Order Soricomorpha". Wilson, D.E.; Reeder, D.M (Ed.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd bas.). Johns Hopkins University Press. ss. 220–222. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494. 
  2. ^ Morgan, G. S.; C. A. Woods (1986). "Extinction and the zoogeography of West Indian land mammals". Biological Journal of the Linnean Society. 28: 167-203. doi:10.1111/j.1095-8312.1986.tb01753.x. 
  3. ^ Brace, S.; Thomas, J. A.; Dalén, L.; Burger, J.; MacPhee, R.D.E.; Barnes, I.; Turvey, S. T. (2016), "Evolutionary history of the Nesophontidae, the last unplaced Recent mammal family" (PDF), Molecular Biology and Evolution, 33 (12), ss. 3095-3103, doi:10.1093/molbev/msw186, PMID 27624716, 29 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF), erişim tarihi: 14 Şubat 2022  Geçersiz |mod=cs1 (yardım)
  4. ^ Woods, C. A., J. A. Ottenwalder, and W. L. R. Oliver (1985). "Lost mammals of the Greater Antilles: summarized findings of a ten week field survey in the Dominican Republic, Haiti and Puerto Rico". Dodo (Jersey Wildlife Preservation Trust). 22: 23-42. 
  5. ^ MacPhee, R. D. E., C. Flemming, D. P. Lunde (1999). ""Last occurrence" of the Antillean insectivoran Nesophontes : new radiometric dates and their interpretation". American Museum of Natural History "Novitates" (3261). hdl:2246/3106. 
  6. ^ "Three new mammal species discovered in Cayman Islands after bones found inside crocodiles". The Independent. The Independent. 5 Mart 2019. 5 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Eylül 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]