NPK oranı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

NPK oranı (veya N-P-K) azot (N), fosfor (P) ve potasyum (K) kimyasal elementlerinin oransal içeriğini gübre etiketlerinde göstermek için, gübrelerde yaygın olarak kullanılan bir işaretleme biçimidir. N değeri, gübredeki elementel azotun ağırlıkça yüzdesidir. Gübrede bulunan P2O5 ve K2O formundaki oksit miktarı, bu formlara okside olmuş bütün elementel fosfor ve potasyum miktarını gösterir.[1]

Elementlerin işlevleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu üç element üç farklı yolla bitki büyümesini teşvik eder. Basit bir ifadeyle:

  • N – azot: vejetatif gelişmeyi teşvik eder.[2]
  • P – fosfor: kök ve sürgün büyümesini teşvik eder.
  • K – potasyum: bitki hücrelerindeki su ve besin hareketinin düzenlenmesinin yanında çiçeklenmeyi ve meyve vermeyi teşvik eder[3]

N-P-K değerini gerçek bileşime dönüştürme yöntemi[değiştir | kaynağı değiştir]

P2O5 ve K2O değerlerini onların kendi P ve K elementel değerlerine dönüştürme faktörleri aşağıdaki gibidir:

  • P2O5 %56.4 oksijen ve % 43.6 elementel fosfordan oluşmaktadır. Elementel fosforun yüzdesi (kütle oranı) %43.6 olduğundan dolayı, elementel P = 0.436 x P2O5
  • K2O %17 oksijen ve %83 elementel potasyumdan oluşmaktadır. Elementel potasyumun yüzdesi (kütle oranı) % 83 olduğundan dolayı, elementel K = 0.83 x K2O
  • Azot değerleri gerçek azot içeriğini gösterdiğinden dolayı bu sayıların dönüştürülmesi gerekmez.

Bu dönüşüm faktörlerini kullanarak 15−15−15 gübre içeriğini ağırlıkça belirleyebiliriz:

  • %15 elementel (N)
  • %6.5 elementel (P) ve
  • %12 elementel (K)

Türkiye'de, gübre etiketlerinde bulunması gereken bilgiler Tarımda Kullanılan Kimyevi Gübrelere Dair Yönetmelik ve Kimyevi Gübre Denetim Yönetmeliği esaslarına göre düzenlenmiştir.

Ticari gübrelerin NPK değerleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Çeşitli suni gübrelerin NPK değerleri :[4][değiştir | kaynağı değiştir]


Yararlanılan kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]