İçeriğe atla

Mevrûr Emirliği

Koordinatlar: 37°07′N 5°23′W / 37.11°K 5.38°B / 37.11; -5.38
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Mevrûr Emirliği
طائفة مورور
Demmerîler
1010-1066
Mevrûr Emirliği, y. 1037.
Mevrûr Emirliği, y. 1037.
BaşkentMevrûr (Morón)
Yaygın dil(ler)Arapça, Mozarapça, İbranice
Resmî din
İslam, Hristiyanlık, Yahudilik
HükûmetMonarşi
Emir 
• 1010–1013
Ebî Tüzîrî ed-Demmerî
• 1013-1041
Nuh b. Ebî Tüzîrî
• 1041–1053
Muhammed b. Nûh ed-Demmerî
• 1053–1066
Menâd b. Muhammed İmâdüddevle
Tarihî dönemOrta Çağ
• Kurtuba Hilafetinin Yıkılışı
1010
• İşbiliye Emirliği tarafından fethedildi
1066
Para birimiDirhem, Dinar
Öncüller
Ardıllar
Endülüs Emevî Devleti
İşbiliye Emirliği

Mevrûr Emirliği (Arapçaطائفة مورور) (İspanyolcaTaifa de Morón), İber Yarımadası'nın güneyinde yer alan bir berberi[1] taifa devletiydi. Demmerîler tarafından 1010'da kuruldu ve 1066 yılında İşbiliye Emirliği tarafından fethedilene kadar varlığını sürdürdü.[2]

Tavaif-i Mülûk, y. 1037

Demmerîler, Zenate berberilerine mensup bir aileydi ve Âmirîler [en] döneminde orduya katılmak için Kuzey Afrika'dan Endülüs’e geldiler.[3] Âmirîler’in yönetimden uzaklaştırılması ile başlayan iç savaşlar [en]'dan (1009-1031) faydalanarak Mevrûr'de hakimiyet kurdular.

Ebî Tüzîrî ed-Demmerî 1010-1013 yılları arasında hüküm sürdü. Ölünce yerine oğlu Nuh (h 1013–1041) geçti ama genç ve tecrübesiz olması nedeniyle İşbiliye'nin saldırılarına maruz kaldı.

Nuh öldüğünde oğlu Muhammed (h 1041-1053) tahta geçti. Abbâdîler'e mensup İşbiliye emiri Mu'tazid [en] (h 1042-1069), Endülüs'te tekrar Arap hakimiyetini sağlamak için, komşu küçük Berberi hanedanları ortadan kaldırmak için harekete geçti. Bu hamle karşısında Zîrîler'in Gırnata Hükümdarı Bâdîs b. Habbûs [en]; Mevrûr, Karmûne (Carmona) ve Erkûş (Arcos) berberi liderleri ile ittifak kurdu. Ayrıca Hammûdî Hanedanı'na mensup Cezîretülhadrâ (Algeciras) hükümdarı Muhammed b. Kāsım el-Hammûdî’yi (h 1035-1048) halife olarak tanıdılar. Mu‘tazıd bu ittifaka karşı üstünlük sağlayamadı.[4]

Berberiler 1048 yılında İşbiliye'yi kuşattı ama başarılı olamadı. Bir süre sonra Mu'tazid [en] ittifak üyeleri ile iyi ilişkiler kurdu. Mevrûr emiri Muhammed b. Nûh ed-Demmerî, Runde (Ronda) emiri Ebû Nur Hilal b. Ebû Kurre [en] ve Erkûş (Arcos) emiri Abdûn b. Muhammed'i davet ederek İşbiliye’ye gelmelerini sağladı. Ancak burada onları yakalatıp hapse attı, bir süre sonra da öldürttü (1053). Bazı kaynaklara göre Ebû Nur Hilal b. Ebû Kurre’yi serbest bıraktığı da rivayet edilmektedir.[4]

Bu olay sonrasında Muhammed'in oğlu Menâd (h 1053-1066), İmâdüddevle lakabıyla tahta oturdu. Ancak babasının döneminde olduğu gibi Abbâdîler'in baskısına maruz kalmaya devam etti. Sonunda İşbiliye'nin üstünlüğünü kabul etti ve Mu‘tazıd'a bir mektup gönderdi. İşbiliye'de can ve mal güvenliği karşılığında Emirliği teslim etmek istiyordu. Mu‘tazıd bu teklifi kabul etti ve böylece emirlik feshedilmiş oldu (1066). [3]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Bosch-Vilà, J. (1 Nisan 1988). Andalus (Fransızca). Éditions Peeters. ss. 641-647. ISBN 2857443196. 
  2. ^ "Abbadid". Encyclopædia Britannica. 15th. I: A-Ak - Bayes. Chicago, IL: Encyclopædia Britannica, Inc. 2010. ss. 8. ISBN 978-1-59339-837-8. 
  3. ^ a b Özdemir 2018, s. 151.
  4. ^ a b "María Paz Torres Palomo, İBN HAZRÛN, İslam Ansiklopedisi". 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Ocak 2025.