Mensur

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Mensur, ölçülü bir yazı türü olan nazımın karşıtıdır. Bir düşünceyi dil kurallarına uygun biçimde yazma metodu olan nesir, düşüncelerin iletimine daha elverişlidir. Ama nazıma göre çok geç oluşmuş, ancak matbaanın bulunuşundan sonra gelişmiştir.

Nazmın etkisinde gelişen eski edebiyatlarda, şiirli düzyazılar da geçerliydi. Sözgelimi, Divan Edebiyatı nesrinde (inşa), sözcük grupları ve cümle sonlarında ses uyumları (seci) aranıyordu. Böylece nesirde, şiirin bazı kuralları uygulanıyor ve süslü bir anlatım biçimi alıyordu. Eski Türk edebiyatında Sinan Paşa'nın (1437-1486), Nefi'nin (1572-1635), Fuzûlî'nin (1480-1566) ünlü "Şikayetname"si ve diğer düzyazılarda şiir, eşi az bulunur bir düzeye ulaşmıştı. Mensur ayrıca son derece ölçüsüz ve nesirdir.