Mehmet İlmî Efendi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Mehmet İlmi Efendi (d. 1839, İstanbul- ö. 1924, İstanbul), Türk hattat.

Tanınmış hattat İsmail Hakkı Altınbezer'in babasıdır.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1839'da İstanbul'da dünyaya geldi. Babası, kuşaklar boyu Trabzon'da pek çok yerli hattat yetiştirmiş bir ailenin mensubu hattat Ali Şükrü Efendi idi.[1]

Mehmed İlmî Efendi, İstanbul'da Hocapaşa Sıbyan Mektebi'ni bitirdikten sonra Bayezid Camii'nde verilen Arapça ve Farsça derslerine devam etti. Bu sırada babasından sülüs ve nesih yazılarını meşk etti. Babasıyla beraber hacca gitti ve dönüşte Mısır'da iki yıl kalarak dinî ilimlerdeki bilgisini geliştirdi.

İstanbul'a dönünce Sadrazam Âlî Paşa'nın oğullarının yazı hocası, ardından paşanın konaktaki kütüphanesinin hâfız-ı kütübü oldu; konağın geçirdiği yangın sırasında kütüphanedeki en kıymetli yazma eserleri kurtarmayı başardı.

Kazasker Mustafa İzzet Efendi'den tekrar sülüs ve nesih yazılarını meşk ederek döneminin önde gelen hattatları arasında yer aldı. 1874 yılından itibaren II. Meşrutiyet'e kadar Zaptiye Nezâreti, Emlâk Vergi Dairesi, şehremaneti, Maliye Nezâreti gibi kuruluşların kalemlerinde kitabet vazifesiyle hizmet ettikten sonra emekliye ayrıldı. Emekliliği sırasında Mahmudiye İbtidâiyesi ile Fâtih Valide Rüşdiyesi'nde de hat muallimi olarak görev yaptı.

1898'den sonra Üsküdar'da Çiçekçi'ye yerleşti. Üsküdar'ın fikir, sanat ve edebiyat mahfili olan Çiçekçi Kahvehanesi'ndeki toplantılara ilerlemiş yaşına rağmen katıldığı bilinmektedir.[1] 17 Ocak 1924'te hayatını kaybetti. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi. Mezar Kitabesi, kendisinden yirmi iki yıl sonra vefat eden oğlu İsmail Hakkı Aitunbezer'inkiyle beraber Necmeddin Okyay tarafından 1957'de celî ta'lik hatla yazılmıştır.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]