Lockheed P-80 Shooting Star

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Lockheed P-80 Shooting Star
P80-1 300 (cropped).jpg
Türü Avcı uçağı
Ulusal köken Amerika Birleşik Devletleri
Üretici Lockheed Corporation
Tasarımcı Clarence "Kelly" Johnson
İlk uçuş 8 Ocak 1944
Hizmete giriş Ocak 1945
Hizmetten çıkış

1959 (Amerika Birleşik Devletleri)

1974 (Şili)
Durumu Hizmet dışı
Ana kullanıcı Amerika Birleşik Devletleri
Üretim aralığı 1945-1950
Üretim sayısı 1,715
Birim maliyeti 110.000 Amerikan Doları (1945) (günümüze uyarlanmış maaliyet 1.56 Milyon Amerikan Doları)
Gelişimi Lockheed F-94 Starfire
Değişimleri Lockheed T-33 Shooting Star

Lockheed P-80 Shooting Star, Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri (USAAF) tarafından operasyonel olarak kullanılan ilk jet avcı uçağıydı.[1] . 1943 yılında Lockheed tarafından dizayn edilip üretilen P-80, dizayn sürecinden sadece 143 gün sonra göklerle buluşmuştur. 2. Dünya Savaşının bitimine yakın bir süreçte, 2 adet ön üretim modeli İtalya'da görev almıştır. Düz kanatlarla dizayn edilen F-80 tipi uçak, Amerikan Hava Kuvvetleri altında Kore'de geniş çaplı muharebelerde görev almıştır.

Amerika'nın ilk başarılı turbojet savaş uçağı olarak tarihe geçen P-80, Amerikan Hava Kuvvetlerinde jet çağının başlamasına öncülük yapmıştır ancak ok açılı kanatlara sahip transonik MiG-15'in ortaya çıkmasıyla hava üstünlüğü görevini yine transonik olan F-86 Sabre'a bırakmıştır. Aynı uçak gövdesini kullanan ve önleme görevine sahip F-94 Starfire, Kore Savaşı süresince görevlerde kullanılmıştır. Tasarım olarak çok benzer olan T-33 Shooting Star eğitim uçağı, ABD Hava Kuvvetleri ve Donanmasında 1980'lere kadar hizmette kaldı ve son NT-33 varyantı Nisan 1997'ye kadar emekli olmadı. F-80'in kendisi uzun süredir aktif hizmetten emekli olmasına rağmen, birçok T-33 hala yabancı hava kuvvetlerinde askeri bir rol oynamaktadır.

Maliyetler[değiştir | kaynağı değiştir]

Maliyetler 1947 Amerikan Doları üzerinden gösterilmektedir.

P-80A FP-80A (RF-80A) P-80B F-80C/TF-80C
Gövde $75,967 $62,050
Motor $21,584 $21,192
Elektronik $4,195 $5,536
Silahlar $3,715 $4,678
Mühimmat $2,335
Toplam Maliyet $110,000 $107,796 $95,000 $93,456

Bu kabaca 2018 yılında 1,238,644 Amerikan Doları etmektedir.

Kullanıcılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Peru Hava Kuvvetlerine ait bir P-80C
Brezilya
33 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş, 1973'de hizmetten çıkarılmıştır.
 Şili
Yaklaşık 30 adet F-80C 1958'de teslim edilmiş, 1974'de hizmetten çıkarılmıştır..
 Kolombiya
16 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş, 1966'da hizmetten çıkarılmıştır.
 Ekvador
16 adet F-80C 1957 ile 1960 arasında teslim edilmiş, 6 tanesi Amerika Birleşik Devletleri'ne geri verilmiştir.
 Peru
16 adet F-80C 1958 itibarıyla teslim edilmiş,1973'e kadar kullanışmıştır.
 Amerika Birleşik Devletleri
 Uruguay
En az 18 adet F-80C 1958'de teslim edilmiş, 1972'de kullanımdan çekilmiştir.[2]

Özellikler (P-80C/F-80C)[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk üretim serisinden Amerikan Hava Kuvvetlerine ait bir P-80A.
F-80C Shooting Star

Veri kaynağı Quest for Performance,[3] Lockheed Aircraft since 1913[4]

Genel özellikler

5.400 lbf (24 kN) with water injection[6]

Performans

  • Maksimum sürat: 594 mph (956 km/sa, 516 kn) at sea level
  • Maksimum sürat: Mach 0.76
  • Seyir sürati: 439 mph (707 km/sa, 381 kn)
  • Menzil: 825 mi (1.328 km, 717 nmi)
  • Yüksüz menzil: 1.380 mi (2.220 km, 1.200 nmi)
  • Azami irtifa: 46.800 ft (14.300 m)
  • Tırmanma oranı: 6.870 ft/dak (34,9 m/s)
  • İrtifa süresi: 20.000 ft (6.100 m) in 5 minutes 30 seconds
  • Taşıma-sürükleme oranı: 17.7
  • Kanat yükü: 513 lb/ft2 (2.500 kg/m2)
  • İtme/ağırlık: 0.364
0.435 with water injection.

Mühimmat

  • Silahlar: 6 × 0.50 in (12.7mm) M3 Browning machine guns (300 rpg)
  • Roketler: 8 × 127 mm (5,00 in) HVAR unguided rockets
  • Bombalar: 2 × 1.000 lb (450 kg) bombs
  • Mürettebat: 1
  • Uzunluk: 34 ft 5 in (10.49 m)
  • Kanat açıklığı: 38 ft 9 in (11.81 m)
  • Yükseklik: 11 ft 3 in (3.43 m)
  • Kanat alanı: 237.6 sq ft (22.07 m2)
  • En-boy Oranı: 6.37
  • Kanat tipi: NACA 65-213[5]
  • Boş ağırlık: 8,420 lb (3,819 kg)
  • Brüt ağırlık: 12,200 lb (5,534 kg)
  • Maksimum kalkış ağırlığı: 16,856 lb (7,646 kg)


5,400 lbf (24 kN) sıvı enjeksiyon ile[6]

Performans

  • Maksimum hız: 594 mph (956 km/h, 516 kn) at sea level
  • Maksimum hız (Mach): Mach 0.76
  • Seyir hızı: 439 mph (707 km/h, 381 kn)
  • Menzil: 825 mi (1,328 km, 717 nmi)
  • Maksimum menzil: 1,380 mi (2,220 km, 1,200 nmi)
  • Maksimum irtifa: 46,800 ft (14,300 m)
  • Tırmanma hızı: 6,870 ft/min (34.9 m/s)
  • Zamana göre ulaşılan yükseklik: 20,000 ft (6,100 m) in 5 minutes 30 seconds
  • Taşıma-sürükleme Oranı: 17.7
  • Kanat yükü: 51.3 lb/sq ft (250 kg/m2)
  • İtki/Ağırlık: 0.364
0.435 sıvı enjeksiyon ile.

Silahlar ve Mühimmatlar

  • Tüfek: 6 × 0.50 in (12.7mm) M3 Browning makineli tüfeği (300 rpg)
  • Roket: 8 × 127 mm (5.00 in) HVAR güdümsüz roket
  • Bomba: 2 × 1,000 lb (450 kg) bomba

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Green and Swanborough 2001, p. 345.
  2. ^ Andrade 1982, p. 263.
  3. ^ Loftin, L.K. Jr. "Quest for Performance: The Evolution of Modern Aircraft NASA SP-468 : Appendix A (Continued):[488-489] Table V - Characteristics of Illustrative Jet Fighter Aircraft: Physical characteristics". nasa.gov. NASA. 16 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2019. 
  4. ^ Francillon, René J. (1982). Lockheed Aircraft since 1913. Londra: Putnam & Company. ss. 235-254. ISBN 0-370-30329-6. 
  5. ^ a b Lednicer, David. "The Incomplete Guide to Airfoil Usage". m-selig.ae.illinois.edu. 26 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Selig" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  6. ^ a b Roux 2007, p. 213. 5 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "2007, p. 213" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)