Litvanya Sosyalist Halk Demokrat Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Litvanya Sosyalist Demokrasi Halk Partisi
Lietuvos socialistų liaudininkų demokratų partija
Kısaltma LSLDP
Kurucu Mykolas Sleževičius
Felicija Bortkevičienė
Kuruluş tarihi 1917
Kapanış tarihi 24 Kasım 1922
Birleşme Köylü Birliği
Öncülü Litvanya Demokrat Partisi
Ardılı Litvanya Köylüler Halk Birliği
Merkez Voronej
İdeoloji Sosyalizm
Siyasi pozisyon Sol

Litvanya Sosyal Demokrat Halk Partisi (Litvanca: Lietuvos socialistų liaudininkų demokratų partija; LSLDP) iki savaş arası dönemde Litvanya'da faaliyet yürüten siyasi parti.[1][2]

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

LSLDP, 1917 yılında Voronej'de Mykolas Sleževičius ve Felicija Bortkevičienė tarafından Litvanya Demokrat Partisi'nden (LDP) ayrılarak kuruldu . LDP 1920'de çözüldüğünde, geri kalan üyeleri LSLDP'ye veya eski bir kopuş olan Köylü Birliği'ne katıldı.

Sleževičius partinin ana program hükümleri olarak “Tüm Litvanya toprakları, tüm Litvanya sakinlerinin malı olarak kabul edilmelidir.", "Arazi ve ormanların bakımı ve bunların yönetimi ve kullanımının yönetimi yerel topluluklara, illere ve ilçelere emanet edilmelidir.", "Bireyler için, arazi satın almak ve satmak yasaklanmalıdır. Arazi sadece görüş için verilir ve sadece kiracının kendisi üzerinde çalıştığı sürece verilir." gibi Marksist ilkeleri benimsedi.

1920 seçimlerinde LSLDP altıncı en büyük parti olarak çıktı ve 9 sandalye kazanarak Seimas'a girdi. 1922 seçimlerinde ise beş sandalye kazandı. 1922 seçimlerinden kısa bir süre sonra, 24 Kasım'da parti, Litvanya Köylüler Halk Birliği'ni oluşturmak için Köylü Birliği ile birleşti.

Litvanya Bağımsızlık Yasası'nın yirmi imzacısından biri olan Litvanya Konseyi üyesi Jonas Vileišis, konseyin tek LSLDP üyesiydi.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Lietuvos socialistų liaudininkų demokratų partija. Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. XIII (Leo-Magazyn). – Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2008. 324 psl.
  2. ^ Vincent E McHale (1983) Political parties of Europe, Greenwood Press, p482 ISBN 0-313-23804-9
  3. ^ Šenavičius, Antanas (1999). "Lietuvos nepriklausomybės atkūrimo akto teisinė prigimtis ir konstitucinė reikšmė". Istorija xl (Litvanca). Cilt 40. s. 23–26. ISSN 1392-0456.