Leyla Neyzi

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Leyla Neyzi, 29 Temmuz 1961, İstanbul doğumlu bir Türk akademisyendir (antropolog/sosyolog/tarihçi). Halen Sabancı Üniversitesi'nde öğretim üyesidir.

İş adamı ve yazar Ali Neyzi'nin ve ünlü pediyatri uzmanı Olcay Neyzi'nin kızıdır. Robert Kolej'i bitirdikten sonra, ABD'de Stanford Üniversitesi'nde Antropoloji, Cornell Üniversitesi'nde Sosyoloji öğrenimini yapmıştır. Boğaziçi Üniversitesi'nde yardımcı doçentlik döneminden sonra araştırmalarını sözlü tarih üzerinde derinleştirmiştir. Halen Sabancı Üniversitesi'nde Antropoloji okutmaktadır. Ayrıca Oxford Üniversitesi St. Antony Koleji Çağdaş Türkiye Programında misafir öğretim üyesidir.

Çok değerli iki sözlü tarih çalışmasından ilkini İstanbul Teşvikiye semti sakinlerinin anlatılarına dayalı olarak, ikincisini ise 20. yüzyıl başı Ankara'sının küçük Musevi cemaati içinde doğmuş ve bütün yüzyıla tanıklık etmiş Yaşar Paker'in günlüğüne dayalı olarak gerçekleştirmiştir. Özellikle ikincisi, Yaşar Paker'in hayatı boyunca iki defa (önce Türk Kurtuluş Savaşı'nda, 2 Mart 1921 tarihli Meclis kararı gereğince, daha sonra da II. Dünya Savaşı esnasında) gayrimüslimlerin sevkedildiği amele taburları hakkında verdiği bilgiler nedeniyle hayli ilginçtir. Amele taburlarına dönük kalitesiz pek çok yayın ve iddiaya karşı günlüğe dayalı bir dizi çalışma içinde bilimsel netlik getirmekte, ayrıca Türkiye Yahudilerinin tarihine ışık tutmaktadır.[1]

Ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Malcolm Kerr Disertasyon Ödülü, Middle East Studies Association of North America, 1992.
  • Population Council Middle East Awards Program araştırma ödülü, 1998-1999
  • Sabanci Üniversitesi araştırma ödülü 2003-2004, (Teşvikiye Sözlü Tarihi çalışması).

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Strong as Steel, Fragile as a Rose: A Turkish Jewish Witness to the Twentieth Century 17 Eylül 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yaşar Paker günlüğü üzerinde bir çalışma; Jewish Social Studies dergisi Sonbahar 2005 sayısında yayınlanmıştır.