Kuzey Rusya Müdahalesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Kuzey Rusya Müdahalesi
Rus İç Savaşı
Bolprisoners.jpg
Arhangelsk'te Kızıl Ordu askerleri ABD Ordusu askerleri tarafından gözaltında tutuluyorken
TarihHaziran 1918 - Mart 1920
BölgeKuzey Rusya
SonuçBolşeviklerin zaferi
Taraflar

İtilaf Devletleri, başlıca:
Birleşik Krallık Birleşik Krallık

Rusya Beyaz Ordu
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Birleşik Devletleri
Kanada Kanada
Fransa Fransa
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti
Komutanlar ve liderler

Birleşik Krallık Edmund Ironside
Birleşik Krallık F.C. Poole
Rusya Evgeny Miller

Amerika Birleşik Devletleri George Evans Stewart

Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Aleksandr A. Samoilo
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Dmitri Parsky

Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Dmitry Nikolaevich Nadjoznyj
Çatışan birlikler
Birleşik Krallık 6,000 asker
Amerika Birleşik Devletleri 5,000 asker
Kanada 1,000 alan topçusu
Fransa 900–1,700 asker
14,000 (tahmini)
Kayıplar
Birleşik Krallık 526 öldürüldü[1]
Amerika Birleşik Devletleri 83 öldürüldü, 84 hastalık ya da kazadan öldü, 29 kayıp, 12 el koyuldu[2]
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti 2,150 (Tahmini ölü)

Kuzey Rusya Müdahalesi, ya da bilinen diğer adlarıyla Kuzey Rusya Seferi, Başmelek Seferi ve Murman Yayılımı, Ekim Devrimi'nden sonra Rus İç Savaşı'na itilaf devletlerinin yaptığı müdahalenin bir parçasıydı. Müdahalede, itilaf devletleri Rus İç Savaşı'nda Beyaz Ordu'ya destek verdi. Hareket mağlubiyetle sonuçlandığı sırada, İtilaf devletleri, Bolshie Ozerki savaşında Bolşeviklere karşı başarılı sonuçlar aldılar ve Bolşeviklerin Rusya'dan iyi bir şekilde çekilmelerine izin verdiler. Müdahale, I. Dünya Savaşı'nın sonlarından (1918), 1920'ye kadar devam etti.

Müdahalenin arkasındaki nedenler[değiştir | kaynağı değiştir]

Mart 1917'de, Rusya'da Çar II. Nikolay'ın görevden alınması ve geçici bir demokratik hükümet kurulması sonrasında, ABD hükümeti, I. Dünya Savaşına girdi. İttifak Devletleri Meksika'yı kendi taraflarında savaşa davet etmeye çalıştıktan sonra ABD, Nisan ayında Alman İmparatorluğuna ve daha sonra Avusturya-Macaristan hükümetine savaş ilan etti. Aleksandr Kerenski liderliğindeki Rus Geçici Hükümeti, Alman İmparatorluğuna karşı Doğu Cephesinde savaşmaya devam etme sözü verdi. Buna karşılık ABD, Rus geçici hükümetine ekonomik ve teknik destek sağlamaya başladı, bu şekilde Rusya savaşabilecek gücü elde etti.

18 Haziran 1917'de Rusların yaptığı saldırıya, Alman kuvvetleri karşı atak yaptı. Rus Ordusu ülkedeki isyan ve istifalarla ilgileniyordu. Hâlâ transit geçişte bulunan itilaf devletlerinin hırdavatları, Arhangelsk (Archangel) ve Murmansk'un buzlu limanlarının depolarında birikmeye başladı. Rusya'yı savaşta tutmakla ilgili endişe duyan Kraliyet Donanması, Amiral Kemp liderliğinde İngiliz Kuzey Rusya Filosunu kurdu.

Vladimir Lenin liderliğindeki Bolşevikler, Ekim 1917'de iktidara geldi ve Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ni kurdu. Beş ay sonra, Almanya ile Brest Litovsk Barış Antlaşması'nı imzaladılar ve resmi olarak Doğu Cephesi'ndeki savaş sona erdi. Bu, Alman ordusunun, Batı Cephesine asker göndermeye başlamasına olanak sağladı (henüz, tükenmiş İngiliz ve Fransız orduları, American Expeditionary Force tarafından takviye almamıştı.)

Antlaşmayla beraber Lenin, Çekoslovak Lejyonunun tarafsız kalıp Rusya'yı terk etmesi durumunda, Sibirya'dan güvenli bir şekilde geçip İtilaf devletlerinin Batı Cephesine katılmalarına izin vereceklerine dair söz verdi. Bununla birlikte, lejyonun 50,000 üyesi Trans Sibirya Demiryolunu kullanarak Vladivostok'a gitti, antlaşmanın bozulmadan önce yalnızca yarısı geldi ve Mayıs 1918'de Bolşeviklere karşı mücadeleri devam etti. Ayrıca, Alman birliklerinin Finlandiya'yı Nisan 1918'de işgal etmesi itilaf devletlerini endişelendirmişti, çünkü Murmansk–Sankt-Peterburg demiryolu işgal edilebilirdi. Bununla birlikte stratejik liman Murmansk ve hatta Arkhangelsk şehri bile kaybedilebilirdi.

Bu olaylar sonucunda, İngiliz ve Fransız liderler, İtilaf güçlerinin Kuzey Rusya'da askeri müdahaleye başlamasına karar verdiler. Üç amaçları vardı; Arkhangelsk'daki İtilaf devletlerinin hırdavat stoklarının Alman veya Bolşevik birliklere kaptırılmasını önlemek; Çekoslovak lejyonunu kurtarmak için bir saldırı düzenlemek; ve Bolşevik orduyu Çekoslovak Lejyonu'nun yardımıyla anti komünizmi destekleyen vatandaşları kullanarak yenmek.

İngilizler ve Fransız liderler, birliklerin ciddi derecede zayıf kalması nedeniyle, ABD Başkanı Woodrow Wilson'dan Kuzey Rusya Kampanyası kapsamında Kuzey Rusya'ya ABD birliklerinden askeri ve ekonomik yardım istedi. Temmuz 1918'de, Amerika Birleşik Devletleri Savaş Bakanlığı'nın tavsiyesine rağmen, Wilson, 339. Piyade Alayı'ndan bir askeri birliğinin kampanyaya sınırlı bir katılımını kabul etti. Hızlıca Amerikan Kuzey Rusya Keşif Gücü organize edildi, daha sonra Kutup Ayısı Seferi adını aldı. Aide Memoire uyarınca, Wilson Rusya'daki Amerikan askerlerinin amacını şöyle dile getirdi, "Rus kuvvetleri tarafından daha sonra ihtiyaç duyulacak olan askeri malzemeleri korumak ve kendi savunma örgütlerine Ruslar tarafından kabul edilebilir bir yardım yapmak."[3]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Kinvig, p. 15
  2. ^ "Polar Bear Brigade fought for freedom". Grosse Pointe News. 2007-12-27. Erişim tarihi: 2012-04-28. 
  3. ^ "President Wilson's Aide-Memoire on the subject of military intervention in Russia". pbma.grobbel.org. 3 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2016-12-06. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]