Kurşun dioksit

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kurşun dioksit
Kurşun dioksit örneği
Kurşun dioksit örneği
Tanımlayıcılar
CAS numarası 1309-60-0
PubChem 14793
UN numarası 1872
RTECS numarası OGO700000
ChemSpider 14109
Özellikler
Molekül formülü PbO2
Molekül kütlesi 239.1988 g/mol
Görünüm koyu kahverengi, siyah toz
Yoğunluk 9.38 g/cm3
Erime noktası

290 °C (bozunur)

Çözünürlük (su içinde) çözünmez
Çözünürlük () asetik asitte çözünür
alkol’de çözünmez
Tehlikeler
GHS piktogramları GHS03: OksitleyiciGHS07: ZararlıGHS08: Sağlığa zararlıGHS09: Çevreye zararlı
GHS İşaret sözcüğü Tehlike
R-ibareleri R61, R20/22, R33, R62, R50/53
G-ibareleri S53, S45, S60, S61
H-ibareleri H272, H302, H332, H360Df, H373, H410
P-ibareleri P201, P210, P261, P273, P280, P308+313
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
4
3
Parlama noktası Yanıcı değil
Benzeyen bileşikler
Diğer katyonlar
Karbon dioksit
Silisyum dioksit
Germanyum dioksit
Kalay dioksit
Benzeyen
Kurşun(II) oksit
Kurşun(II,IV) oksit
Benzeyen bileşikler
Talyum(III) oksit
Bizmut(III) oksit
Belirtilmiş yerler dışında verilmiş olan veriler, Standart sıcaklık ve basınçtadır. (25 °C, 100 kPa)
Bilgi kutusu kaynakları

Kurşun(IV) oksit, PbO2 formülüne sahip inorganik bileşiktir. Kurşunun +4 yükseltgenme durumunda olduğu bir oksittir.[1] Suda çözünmeyen koyu kahverengi bir katıdır.[2] İki kristal formda bulunur. Elektrokimyada, özellikle kurşun asit akülerin pozitif plakası olmak üzere birçok önemli uygulamaya sahiptir.

Özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Fiziksel[değiştir | kaynağı değiştir]

α-PbO2’in kristal yapısı
β-PbO2’in kristal yapısı

Kurşun dioksitin, alfa ve beta olmak üzere iki önemli polimorfu vardır. Bu formlar sırasıyla, scrutinyit ve plattnerit nadir mineralleri olarak doğada bulunur. Beta formu 1845 yılında tanımlanmışken,[3] α-PbO2 ilk olarak 1946 yılında tanımlanmış ve 1988 yılında doğal olarak oluşan bir mineral olarak bulunmuştur.[4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Meek, Terry L.; Garner, Leah D. (1 Şubat 2005). "Electronegativity and the Bond Triangle". Journal of Chemical Education. 82 (2): 325. doi:10.1021/ed082p325. ISSN 0021-9584. 
  2. ^ Eagleson, Mary (1994). Concise Encyclopedia of Chemistry. Walter de Gruyter. s. 590. ISBN 978-3-11-011451-5. 
  3. ^ Haidinger, W. (1845). "Zweite Klasse: Geogenide. II. Ordnung. Baryte VII. Bleibaryt. Plattnerit.". Handbuch der Bestimmenden Mineralogie (PDF) (Almanca). Viyana: Braumüller & Seidel. s. 500. 5 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020. 
  4. ^ Taggard, J. E., Jr. (1988). "Scrutinyite, natural occurrence of α-PbO2 from Bingham, New Mexico, U.S.A., and Mapimi, Mexico" (PDF). Canadian Mineralogist. 26: 905. 14 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 5 Ağustos 2020. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]