Kore bağımsızlık hareketi

Kore Gönüllü Güçleri (1938)

Kore bağımsızlık hareketi (Korece: 항일운동, 抗日運動, romanize: Hangil Undong), Kore'yi Japon egemenliğinden kurtarmayı amaçlayan bir dizi diplomatik ve militan çabaydı. Hareket, 19. yüzyılın sonlarında veya 20. yüzyılın başlarında başladı ve 1945'te Japonya'nın teslim olmasıyla sona erdi. Yarımadadaki bağımsızlık aktivizmi Japonya tarafından büyük ölçüde bastırıldığı için, Kore diasporası ve bir dizi sempati duyan Koreli olmayan kişi tarafından yurt dışında birçok önemli çaba gösterildi.

19. yüzyılın ortalarında, Japonya ve Çin, Batı tarafından izolasyon politikalarından vazgeçmeye zorlandı. Japonya daha sonra hızla modernleşmeye, Kore'yi zorla açmaya ve yarımada üzerinde kendi hegemonyasını kurmaya başladı. Sonunda, 1910'da Kore'yi resmen ilhak etti. 1919'da 1 Mart Hareketi protestoları, uluslararası bağımsızlık hareketi için önemli bir dönüm noktası olarak kabul edilir, ancak protestolar ülke içinde şiddetle bastırıldı. Protestoların ardından, binlerce Koreli bağımsızlık aktivisti çoğunlukla Çin'e olmak üzere yurt dışına kaçtı. Nisan 1919'da, Kore Geçici Hükümeti (KPG), sürgünde kendi kendini ilan eden bir hükûmet olarak kuruldu.

1941'de Pasifik Savaşı'nın patlak vermesinin ardından Çin, II. Dünya Savaşı'nın Dört Büyük Müttefik'inden biri oldu. İkinci Çin-Japon Savaşı'nda Çin, bu etkisini Kore Geçici Hükümeti'nin Müttefikler tarafından tanınmasını sağlamak için kullanmaya çalıştı. Ancak Amerika Birleşik Devletleri, Kore'nin birliğine ve bağımsızlığa hazır olmasına şüpheyle yaklaştı ve Kore Yarımadası için uluslararası vesayet benzeri bir çözümü tercih etti. Çin, 1943 Kahire Deklarasyonu'nda Kore'nin nihai bağımsızlığı konusunda Müttefiklerle anlaşma sağlasa da, savaş sonrası Kore hükûmeti hakkındaki anlaşmazlık ve belirsizlik, 1945 Sovyet-Japonya Savaşı'nın Kore'yi fiilen Sovyet ve Amerikan bölgelerine ayırmasına kadar devam etti.

Dış bağlantılar

• Brief article on Korean Independence from Japanese Press Translations, Dartmouth College Library