Konsolidasyon oturması

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Konsolidasyon eğrisi
OCR anlatımı

Konsolidasyon oturması geoteknikte bir özel gerilme-birim deformasyon işlemi. Düşük permeabiliteye sahip, ince taneli doygun zeminlerin (silt, kil) sabit yükleme altında zamanla çökmesi, oturma yapması. Bu, granüle malzemenin sıkışması ile kohezyonlu malzemenin konsolidasyonu arasındaki başlıca ve tek farktır: Kumların sıkışması hemen hemen anında gerçekleşirken, konsolidasyon zamana bağlı bir işlemdir.[1]

OCR, geçmişte toprağın maruz en yüksek etkin gerilmenin, güncel etkin gerilmeye oranı olarak tanımlanabilir. En yüksek geçmiş etkin gelirme ön konsolidasyon basıncı olarak da bilinir.[2]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sheahan, Robert D. Holtz, William D. Kovacs, Thomas C. (2011). An Introduction to Geotechnical Engineering (2nd ed. bas.). Upper Saddle River, NJ: Pearson. ISBN 978-0132496346. 
  2. ^ Burland, J. B. (1 Eylül 1990). "On the compressibility and shear strength of natural clays". Géotechnique. 40 (3): 329-378. doi:10.1680/geot.1990.40.3.329. ISSN 0016-8505. 27 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Kasım 2020.