Koltso Harekâtı (1991)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Koltso Harekatı
Karabağ Savaşı
Tarih Nisan 30- Mayıs 15 1991
Bölge Şaumyan, Azerbaycan SSC, Goranboy, Göygöl
Sonuç Bölgedeki Ermeniler'in göç ettirilmeleri.
Taraflar
Flag of Armenian SSR.svg Ermeni silahlı grupları Flag of the Azerbaijan Soviet Socialist Republic.svg Azerbaycan OMON'u
Flag of the Soviet Union.svg 4. Ordu'ya bağlı 23. Motorize Piyade Tümeni
Komutanlar ve liderler
Tatul Krpeyan Vladislav Safonov
Viktor Polyaniçko
Güçler
- -
Kayıplar
30-50 kişi[kaynak belirtilmeli] -
-

Koltso Harekâtı (Rusça: Операция «Кольцо» / anlam: "Halka Harekâtı"), 30 Nisan - 15 Mayıs 1991'de Sovyetler Birliği MVD (Министерство внутренних делve / İçişleri Bakanlığı) ve Savunma Bakanlığı (Министерство обороны), Azerbaycan SSC'nin Şaumyan ilinde "Кoльцo" kod adı altında MVD birlikleri ve OMON (Отряд милиции особого назначения / Özel amaçlı polis ekibi) ekiplerini kullanıp ve resmî olarak bir "pasaport kontrol işlemi" gerekçesini göstererek, Dağlık Karabağ'daki yasa dışı[1] Ermeni milis müfrezelerini silahsızlandırmayı amaçlamışlardır.

Ancak bu köylerde yaşayan ermenilerin büyük çoğunluğu para karşılığında evlerini terk etmek istekleri olduğunu belirtmişdiler. Ancak, çoğunluğu Ermenistandan gelen silahlı birleşmeler, Tatul Krpeyan başta olmakla köydeki insanları burayı terk etmesini yasaklamışlardı. Onlara karşı çıkanlarıysa ermeni silahlıları hapse atıyor, işgence veriyor veya öldürüyorlardı. Köydeki insanların göçünü kolaylaştırmak, hem de Ermenistan'dan gelen silahlıları mahvetmek amacıyla Sovyet askerleri (Sovyet 4. Ordusuna bağlı 23. Motorize Nişancı Tümeni) ve ağırlıklı olarak Azerilerin bulunduğu OMON ve ordu birlikleri, Şaumyan'daki Ermenilerle meskûn 24[kaynak belirtilmeli] köyde aramalar yaptılar. Herakat sırasında Tatul Krpetyan ve birçok ermeni silahlısı mahv edildi.[2] Yerli Ermeniler Dağlık Karabağ'ın başka yerlerine ve Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne göç etdiler. İngiliz gazeteci Thomas De Waal, bu harekâtı Sovyetler Birliği'nin ilk ve tek iç savaşı olarak değerlendirmiştir.[3]

Silah deposı olarak kullanıldığı şüphelenilen Gandzasar manastırı da Sovyet güçlerinin hedef olmuştur[kaynak belirtilmeli]. Fakat sempatizan olan Rus subayı aramanın yapılmasını reddetmiştir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Thomas de Waal, Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War. New York: New York University Press, 2003. p. 114 ISBN 0-8147-1945-7
  2. ^ [1]
  3. ^ de Waal. Black Garden, p. 120