İçeriğe atla

Kirazın Tadı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Kirazın Tadı (film) sayfasından yönlendirildi)
Kirazın Tadı
طعم گيلاس (Ta'm-e gīlās)
Filmin İngilizce afişi
YönetmenAbbas Kiyarüstemi
YapımcıAbbas Kiyarüstemi
SenaristAbbas Kiyarüstemi
OyuncularHümayun Erşadi
Abdülrahman Bakiri
Afşin Hurşid Bahtiyari
Sefer Ali Muradi
Görüntü yönetmeniHümayun Peyver
KurguAbbas Kiyarüstemi
CinsiSinema filmi
TürüPsikolojik, dram
RenkRenkli
Yapım yılı1997
Çıkış tarih(ler)i16 Mayıs 1997 (Cannes)
Süre95 dakika
Ülke İran
DilFarsça

Kirazın Tadı (Farsça: طعم گيلاس, Ta'm-e gīlās; İngilizce: Taste of Cherry), Abbas Kiyarüstemi'nin yönettiği 1997 yapımı İran filmidir. Minimalist ve yavaş tempolu olan film, Tahran'ın kenar mahallelerinden birinde arabasıyla dolaşarak intihar ettikten sonra para karşılığında mezarına toprak atacak birini arayan orta yaşlı bir adam hakkındadır. Film, 1997 Cannes Film Festivali'nde Shōhei Imamura'nın Yılan Balığı filmiyle beraber Altın Palmiye Ödülü'nü kazandı.[1]

Çekim senaryosu, kitap olarak basıldı.[2] Çeşitli ülke eleştirmenlerinden övgüler alan film, internet sitesi Rotten Tomatoes'ta da %80 olumlu puana sahiptir.

Orta yaşlı bir adam olan Bedii, Tahran'ın sokaklarında arabasıyla dolaşarak, kendisi için yapmasını istediği bir iş karşılığında yüklü miktarda para vereceği birini aramaktadır. Potansiyel adaylarla yaptığı yolculuklar sırasında Bedii, intihar etmeyi planladığını ve mezarını çoktan kazdığını açıklar. Görüştüğü kişilerden, ertesi sabah mezarını kazdığı yere gelmelerini ister; eğer yaşamayı seçmişse kendisine yardım etmelerini, ölmeyi seçmişse de üzerini toprakla örtmelerini talep eder. İntihar etmek istemesinin nedenini ise açıklamaz.

İlk olarak, çekingen genç bir Kürt askerle konuşur; asker bu işi reddeder ve Bedii'nin arabasından kaçar. İkinci olarak, inancı gereği intihara karşı olduğunu söyleyen bir Afgan ilahiyat öğrencisi ile karşılaşır; o da teklifi kabul etmez. Üçüncü kişi ise Azeri bir tahnitçi olan Bagheri'dir. Bagheri, hasta çocuğu için paraya ihtiyacı olduğundan Badii'ye yardım etmeyi kabul eder. Ancak onu intihardan vazgeçirmeye çalışır ve kendisinin de 1960 yılında intihar etmeyi düşündüğünü, girişiminin başarısız olmasının ardından bir ağaçtan düşen dutları yediğinde yaşamayı seçtiğini anlatır. Ardından, gün doğumları, ay ve yıldızlar gibi yaşamın güzelliği olarak gördüğü şeyler üzerine konuşmayı sürdürür. Sabah Bedii'yi ölü bulursa üzerine toprak atacağına söz verir. Bedii onu iş yerine bırakır; ancak aniden geri dönerek, sabah gerçekten ölü olup olmadığını anlamak için üzerine birkaç taş atmasını ve eğer uyuyorsa uyandırmasını ister.

O gece Bedii mezarına uzanır ve bir gök gürültüsüyle birlikte fırtına başlar. Uzun bir kararmanın ardından film, dördüncü duvarı yıkarak Abbas Kiyarüstemi ve Kirazın Tadı'nın kamera arkası görüntülerini göstererek sona erer; böylece Bedii'nin hangi seçimi yaptığı belirsiz bırakılır.

Film, büyük ölçüde uzun planlarla (tek çekim olarak da adlandırılır) çekilmiş olması nedeniyle minimalist bir yapıya sahiptir;[3] temposu ağırdır ve kapanış sahnesinde film ekibinin kaydettiği görülen uzun süreli ortam (arka plan) seslerine geniş yer verilir.[4][5] Bay Bedii, konuştuğu kişilerle aynı kadrajda nadiren gösterilir; bunun bir nedeni, çekimler sırasında yönetmen Kiyarüstemi'nin otomobilin ön yolcu koltuğunda oturuyor olmasıdır.

Filmde, kapanış jeneriği dışında herhangi bir fon müziği kullanılmamıştır. Kapanış jeneriğinde, Louis Armstrong'un 1929 tarihli "St. James Infirmary Blues" uyarlaması olan bir trompet parçası yer alır. Filmde kullanılan tek diğer şarkı ise, filmin yaklaşık 38. dakikasında bir radyodan arka planda duyulan Afgan şarkıcı Ahmad Zahir'in seslendirdiği "Khuda Bowad Yaret" (Tanrı Koruyucun Olsun) adlı parçadır. Yaban hayatı müzesi çevresinde ve müzenin içinde çekilen sahnelerde ise arka plandaki müzikte İranlı şarkıcı Abdolhossein Mokhtabad'ın sesi duyulur.

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Kirazın Tadı: Bir Abbas Kiyarüstemi Klasiği - Çekim Senaryosu, Es Yayınları, Derleyen Artun Yeres. ISBN 978-975-8716-59-3.
  1. "Festival de Cannes: Taste of Cherry". festival-cannes.com. 30 Nisan 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  2. Pandora Kitabevi[ölü/kırık bağlantı]
  3. Güney, Ö. (2025). "Abbas Kiarostami'nin Kirazın Tadı'nda Minimalist Anlatı: Bir Yoldaşlık, Bir İntihar". Tirebolu İletişim Fakültesi Akademik Dergisi. 2(1): 57-80.
  4. Akgün, S.; Akmeşe, Z. (2025). "Kirazın Tadı Filminde Varoluşçuluk: Yaşam ve Ölüm Arasında Sinemasal Bir Yolculuk". Art Vision. 31(55): 249-261.
  5. "Taste of Cherry (Criterion Blu-ray). Reviewed by Sydney Boone, JaZmyn Shambley, and Sophia Stolkey". Film Matters Magazine. 16 Ekim 2020.

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]