Kasko

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Kara taşıtları sigortası ya da kısaca kasko; bir aracın kaza geçirmesi, yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs edilmesi sonucu oluşabilecek zararları güvence altına alan bir sigorta sözleşmesi.[1] Trafik sigortasından farklı olarak, poliçe sahibinin kendi aracının hasarını da kısmen veya tamamen karşılar. Trafik sigortasının aksine, zorunlu değildir.

Kasko sözcüğü Türkçeye İtalyanca casco (kaza) sözcüğünden geçmiştir.[2]

Teminat kapsamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kasko sigortasının başlıca üç teminatı vardır:

  1. Çarpma-çarpılma
  2. Yanma
  3. Çalınma

Kasko sigortası genel şartları izin verdiğinden, bu teminatlardan biri, ikisi veya hepsi için poliçe düzenlenebilir. Geçmişte bu üç teminat arasından bir ya da ikisini seçerek yapılan poliçeler daha yaygındı. Üç teminatı birden veren poliçelere tam kasko veya halk arasında full kasko deniyordu.

Kasko sigortası genel şartlarına göre, çarpma-çarpılma teminatına "üçüncü kişilerin kötü niyet veya muziplikle yaptıkları hareketler" de dahildir. Örneğin otomobillerin boyalarının sert bir cisimle kasten çizilmesi şeklinde gerçekleşen vandallık hasarlarına karşı koruma verilmektedir.

Zamanla artan rekabet koşulları altında üç teminatın birlikte verilmesi yaygınlaştığı ve neredeyse standart hâl aldığı gibi, Kasko poliçeleri daha başka teminatlarla da zenginleştirildi. Örneğin deprem, sel basması gibi felaket hasarları 17 Ağustos 1999 depremi sonrasında pek çok sigorta şirketi tarafından standart kasko teminatlarına eklendi.

Yolda kalma yardımı[değiştir | kaynağı değiştir]

1990'lardan itibaren pek çok şirket tarafından yol yardımı veya asistans gibi adlarla anılan hizmetler, kasko poliçeleriyle birlikte sağlanmaya başlandı. Sigortalılar, motor arızası gibi kasko teminatlarına girmeyen nedenlerle bile olsa, araçlarının yol kenarında haretsiz kalması halinde bir çağrı merkezini arayarak bulundukları yere çekici getirilmesi, aracın en yakın tamirciye çekilmesi, taksi çağrılması, ambülans gönderilmesi gibi zengin hizmet paketlerinden yararlanma imkânına kavuştular.

Öte yandan, ayrı poliçeler halinde satılan ve bir kaza sonucu araçta bulunan kişilere gelen zararları teminat altına alan koltuk ferdi kaza poliçesi ile bir kaza sonucunda araç sürücüsünün üçüncü şahıslara verdiği zararları teminat altına alan İhtiyari Mali Mesuliyet, kazalardan doğan hukuksal anlaşmazlıklarda devreye giren hukuki koruma sigortası poliçeleri de kasko poliçeleri ile birlikte Birleşik Kasko Sigortası gibi isimlerle paket halinde satılmaya başlandı.

Tüm bu teminatlar standart olarak tek poliçede sunulabileceği gibi, bazı şirketlerce ayrı verildiği veya seçime bağlı verildiği için sigorta ettirenlerin poliçelerindeki teminatları dikkatle okumaları veya bu konuda acentelerinden yardım istemeleri önemlidir.

Yurtdışında gerçekleşen hasar ve kayıplar[değiştir | kaynağı değiştir]

Yurtdışı teminatı genellikle sigorta kapsamı dışında tutulur ve ihtiyaç halinde poliçeye eklenmesi gerekir.

Orijinal olmayan aksesuarlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca araçta orijinalinin dışında sonradan eklenmiş her türlü ilave aksesuarın teminata dahil edilebilmesi için poliçede ayrıca belirtilmiş olması gereklidir. Bunlara örnek olarak farklı direksiyon veya lastikler verilebilir.

Anlaşmalı servislerde onarım[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de sigortacılık sektörünün gelişimi insanlarda sigorta bilincinin yükselmesi ile spesifik kasko poliçeleri oluşturulmaya başlanmıştır. Bunlar arasıında en kapsamlı özelliklere sahip poliçe "Anlaşmalı Özel Servis" poliçeleridir. bu poliçelerde müşteriler hasar anında yalnızca sigorta şirketinin anlaşmalı özel servislerine gidebilmektedir. Bu şekilde sigorta şirketleri hasar anındaki maliyetlerini ciddi oranda azaltmış ve sigorta sektöründe kasko sigortaları kar elde edilebilir sigorta branşları arasında girmişti. bu poliçe türünde müşteri hasar anında hiçbir ödeme yapmaz. Sigorta şirketi anlaşmalı özel servisi sayesende müşteri ile alacak/verecek ilişkisine girmez.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Sermaye Piyasaları ve Finansal Kurumlar Prof. Dr. Nurhan Aydın. sf 304. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  2. ^ "kasko." Nişanyan Sözlük. Erişim: 30 Nisan 2013.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]