Kanas Gölü

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Koordinatlar: 48°49′K 87°2′D / 48.817°K 87.033°D / 48.817; 87.033

Kanas Gölü
喀納斯湖 (Kānàsī Hú)
Kanas Gölü 喀納斯湖 (Kānàsī Hú) - Kanas Gölü
Kanas Gölü
Konum Altay İli, Burçin İlçesi
Göl türü Kapalı havza,
Dağ gölü
Havza ülkeleri Çin Çin
Uzunluk 24 km
Genişlik 1900 m
Yüzölçümü 45.73 km²
Ortalama derinlik 120 m
En derin noktası 188.5 m
Su hacmi 53.8 milyar m³
Yüzey rakımı 1374 m
Kanas Gölü
Elâ orman tavuğu

Kanas Gölü, (Çince: 喀納斯湖; pinyin: Kānàsī Hú; Rusca: Канас) Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinin kuzeyinde, Altay İline bağlı Burçin İlçesi kuzeyinde bir tatlısu gölüdür.

Bölgenin doğal yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kanas Gölü Altay Dağlarının yakınında Çin'in en derin tatlı su gölüdür. Yaklaşık 117 farklı kuş türleri gölün etrafında yaşarlar. Ayrıca bütün göl bölgesinde doğada yabani yaşayan göçmen 20 çeşit hayvanlar, Çin ulusal koruması altına alınmıştır.

Bikti örtüsü[değiştir | kaynağı değiştir]

Kanas Gölü etrafındaki bitki örtüsü, başlıca çayırlardan ve karakteristik tayga'ya özgü bitkilerden olan kozalaklı Karaçam (melez çamı) (Larix sibirica), Ladin (alaçam) (Picea obovata), Çam (Pinus sibirica), ve Köknar (Abies sibirica) gibi ağaç ormanlarından oluşturur. Ayrıca Ballıbabagiller (Lamiaceae) familyasından (Ziziphora clinopodioides)[1] nane türüde bu bölgede bolca yetişir.

Yabani Hayvanlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Doğal korumaya alınmış bölge, Kar parsı (Panthera unica), Avrasya vaşağı (Lynx lynx), Kızıl geyik (Cervus elaphus), Samur (Martes zibellina), Dağ keçisi (Capra ibex), Yabani koyun (Ovis ammon), Arktik yaban tavşanı (Lepus timidus), ve kuşlardan Orman tavuğu[2] (Tetrao tetrix), elâ orman tavuğu (Bonasa bonasia), fındık tavuğu[3] (Tetrao bonasia) gibi dikkati çeken yabani hayvanları barındırır.[4]

Balık türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

1987 yılında Sincan Üniversitesi yetkilileri bir araştırma yapmışlar ve latince ismi Hucho hucho olan uzunluğu üç ile dört metreye ulaşan Taimen balığının yaşadığını tespit etmişlerdir. Soğuk su gölünde en önemli tatlısu balıklarından, ilk önce Alabalıkgiller'den Hucho hucho, Somon balığı, Nehir Morinaları gibi balık türleri yaşar.

Bölgenin etnik yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]

1956 yılında Çin'li Türk dilbilimcisi Geng Shimin Burçin ve Kaba İlçeleri ile ilgili bir metin yazar. O zamandan sonra ve 1980'li yılların sonlarında, dilbilimsel kapsamlı alan çalışması bu bölgede uygulanır. Bir alan araştırmacısı olan, Talant Mawkanuli, Larry V. Clark ve György Kara, Bloomington'nun gözetimi altında bir doctoral sesbilim ve şekilbilim "Jungar Tuva" ismindeki savında, Kanas Gölü etrafında sayıları 2,000'den daha az olan kişiler tarafından Tuvaca konuşulduğunu yazmıştır (1998).

Kazakistan sınırı yakınında kuzey Sincan Uygur Özerk Bölgesinde, eski Sovyetler birliğinde ve Moğolistan'da Tuvaca veya Tuva Türkçesi konuşanlar bulunur. Kazaklara komşu olan bu dile ve konuşanların diline Diwa, Soyan, v.b. denilir, ve kök mončaq diye söylerler, "mavi boncuk" (karşıtı Gök Monjaq) olarak tanımlanır. Onlar Junggar Altay Özerk bölgesinde yaşarlar, etkin olarak Burçin İlçesi'nde Kom (Khom, K'u-mu, Hom Hanas Mongolzu Xiang) ve Kanas (Khanas) köylerinde ve Kaba İlçesindeki Aq Khawa 'da, onlar bu bölgeye kendi deyimleriyle dört ken, yani "dört nehir" derler.[5]

Bu yörede Tuvalar'ın geniş bir nüfusu vardır ve üç köyleri bulunur. Tuvalar eski kır evlerinde doğa ile uyumlu hayatlarını sürdürürler.

Turizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Ressamlara kaynak olacak güzellikte olan Kanas Gölü, ormanla kuşatılmış, daha çok Tuvaların yaşadığı, Çin Ulusal Turizm 5A alanı olarak sınıflandırılır. (Çince: 布尔津喀纳斯湖国家地质公园) Burçin Kanas Gölü Ulusal jeo koruma altına alınmış bölgedir.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Analysis on Chemical Constituents of Essential Oil from Ziziphora clinopodioides Lam. by GC/MS (İngilizce)
  2. ^ Tétras lyre (Lyrurus tetrix) (Linnaeus, 1758) (Fransızca)
  3. ^ Gélinotte des bois (Tetrastes bonasia) (Linnaeus, 1758) (Fransızca)
  4. ^ Hanas Nature Reserve (UNEP-WCMC) (İngilizce)
  5. ^ Lars Johanson, Discoveries on the Turkic Linguistic Map, Svenska Forskningsinstituteti, Istanbul Stockholm 2001

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]