Kızıl Ordu'nun Ermenistan'ı işgali

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Kızıl Ordu'nun Ermenistan'ı işgali
Azerbaycan-Ermenistan Savaşı, Rus İç Savaşı
11thRedArmyYerevan.jpg
Kızıl Ordu Erivan'da
Tarih1920
BölgeErmenistan Demokratik Cumhuriyeti, Güney Kafkasya
SonuçErmenistan Demokratik Cumhuriyeti hükûmetinin indirilmesi
Ermenistan SSC'nin kurulması
Taraflar
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Rusya SFSC
Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Ermeni Bolşevikler
Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti Ankara Hükûmeti
Komutanlar ve liderler
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Mihail Tuhaçevski
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Mikhail Levandovski
Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Mikhail Grigoriyeviç Yefremov
Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti Simon Vratsian
Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti Aleksandr Hatisyan
Kâzım Karabekir

Kızıl Ordu'nun Ermenistan'ı işgali veya Ermenistan'ın Sovyetleştirilmesi, Sovyet Rusya'nın 11. Ordusunun, Eylül ayından başlayarak 4 Aralık 1920 tarihine kadar geçen sürede, eski Rus İmparatorluğu ve Osmanlı İmparatorluğu toprakları üzerinde kurulmuş olan Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nde yeni Sovyet hükûmeti kurmak için gerçekleştirdiği askerî seferdir. İşgal, Ermeni Bolşeviklerin başkent Erivan ve diğer şehirlerde çıkardıkları ayaklanma ile de eş zamanlıdır. İşgal, Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin varlığının sona ermesine ve Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin kurulmasına neden olmuştur.

Ermeni Bolşevik lider Anastas Mikoyan, yanında Kızıl Ordu askerleri arasında Sergey Kirov, Grigol Orconikidze ve Mikhail Levandovski ile birlikte, henüz Bakü'deyken. (Mayıs 1920)

Arka plan[değiştir | kaynağı değiştir]

1917'de Ekim Devrimi sonrasında başlayan Azerbaycan-Ermenistan Savaşı. Bakü'de yaşanan mahalle savaşlarından sonra şehir Azeriler ve Ermeniler olarak ikiye bölündü. Ancak zamanla Ermeniler Bakü'yü boşalttı ve şimdiki Ermenistan sınırlarının içerisine çekildiler.

Düzenli orduların savaşı olarak gerçekleşmeyen bu çatışmalar sonunda Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti kuruldu.

Eylül 1920'de Türk Kurtuluş Savaşı Doğu Cephesi'nde taarruza geçen Kâzım Karabekir komutasındaki 15. kolordu, Mîsâk-ı Millî sınırları içinde olan Sarıkamış, Kars, Ardahan, Artvin, Batum ve Iğdır'ı geri alıp Gümrü'ye de girince, Taşnak (Ermeni Devrimci Federasyonu) yönetimi barış istemek durumunda kaldı. Barış görüşmeleri 22 Kasım 1920 tarihinde Gümrü'de başladı. 2-3 Aralık 1920 gecesinin sabahında antlaşmayı Ermenistan Taşnak hükûmeti adına imzaladı.

Ermenistan'ın Sovyetleştirilmesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Osmanlı İmparatorluğu'nun 1920'de Erivan'ı boşaltıp Iğdır Ovası'na çekilmesi ile Sovyet işgali başlamıştı. 22 Kasım 1920 tarihinde görüşmelerine başlanan ve 2-3 Aralık gecesi imzalanan Gümrü antlaşmasının hemen ardından 4 Aralık 1920'de Kızıl Ordu Erivan'a da girdi. Kızıl Ordu, Ermenistan Cumhuriyeti'ne son verdi ve Ermenistan Sovyet güdümüne girdi.[1]

Rus tarihçi Aleksandr Borisoviç Şirokorad'a göre, Ermenistan'ın Sovyet işgalinde (Azerbaycan'ın işgalinde de olduğu gibi) standart Bolşevik şablonu kullanılmıştır. Yani yerel devrim komitesi gerçek ya da "sanal" işçi ayaklanmaları başlatırlar ve Kızıl Ordu'dan yardım isterler. Aynı yöntem onlarca yıl sonra, Macaristan (1956) ve Çekoslovakya (1968) Sovyet işgalleri sırasında da kullanılmıştır. 28 Nisan 1920 günü Bakü devrim komitesi, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Hükûmetinden yardım istedi. 11. Kızıl Ordu Ermenistan topraklarını işgal etmişti.[2]

Kars Anlaşması[değiştir | kaynağı değiştir]

13 Ekim 1921 tarihinde Transkafkasya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'nin TBMM devleti ile yaptığı Kars Antlaşması Transkafkasya'da düzeni ve otoriteyi sağlamıştır. Sovyetler Birliği Ermeniler ve Azeriler üzerindeki otoritesini güçlendirmiştir. Bu anlaşma ile Nahcivan özerk bölge oldu. Mîsâk-ı Millî'den de ilk ödün verildi ve Batum bırakıldı.

İleri okuma[değiştir | kaynağı değiştir]

  • (İngilizce) Richard G. Hovannisian The Republic of Armenia. 4 cilt. Berkeley: University of California Press, 1971-1996.
  • Hovannisian, Richard G. Armenia on the Road to Independence, 1918. Berkeley: University of California Press, 1967.
  • (İngilizce) Firuz Kazemzadeh. The Struggle for Transcaucasia, 1917-1921. New York, Oxford: Philosophical Library, 1951.
  • (Ermenice) Aleksandr Hatisyan. Հայաստանի Հանրապետութեան Ծագումն ու Զարգացումը (The Birth and Development of the Armenian Republic). Athens: Nor Or Publishing, 1930.
  • (Fransızca) Anahide Ter Minassian. La République d’Arménie: 1918-1920. Bruxelles: Editions Complexe, 1989.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Matosyan, Mary Kilbourne (1962). The Impact of Soviet Policies in Armenia. Leiden: E.J. Brill. s. 30. ISBN 0-8305-0081-2. 
  2. ^ Şirokorad, Aleksandr Borisoviç (2006). Великая речная война, 1918–1920 годы (Rusça). s. 416. ISBN 5-9533-1465-5. 

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]