John Marshall

Vikipedi, özgür ansiklopedi
John Marshall
4. ABD Yüksek Mahkeme Baş Yargıcı
Görev süresi
4 Şubat 1801 - 6 Temmuz 1835[1]
Yerine geldiği Oliver Ellsworth
Yerine gelen Roger Taney
Görev süresi
5 Mart 1799 - 6 Haziran 1800
Yerine geldiği John Clopton
Yerine gelen Littleton Tazewell
Kişisel bilgiler
Doğum 24 Eylül 1755(1755-09-24)
Germantown, Virginia Kolonisi, Britanya Amerikası
Ölüm 6 Temmuz 1835 (79 yaşında)
Philadelphia, Pensilvanya, ABD
Partisi Federalist
Evlilik(ler) Mary Willis Ambler
Çocuk(lar) 10
İmzası

John Marshall (24 Eylül 1755 – 6 Temmuz 1835), 1801'den 1835'e kadar ABD Yüksek Mahkeme Baş Yargıcı olarak görev yapan Amerikalı bir politikacı ve avukattı. Marshall, Yargıtay tarihindeki en uzun süre hizmet veren baş yargıç ve dördüncü uzun süre hizmet veren yargıçtır. Marshall, Yüksek Mahkeme'ye katılmadan önce, Başkan John Adams yönetimindeAmerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanı olarak görev yaptı.

Marshall, 1755'te Virginia Kolonisi'ndeki Germantown'da doğdu. Amerikan Devrim Savaşı'nın patlak vermesinden sonra, Kıta Ordusu'na katılarak çok sayıda savaşta hizmet verdi. Savaştan sonra Virginia Temsilciler Meclisi seçimlerini kazandı. Marshall, Birleşik Devletler Anayasası'nın onaylanmasını destekledi ve Virginia'nın bu belgeyi onaylamasında önemli bir rol oynadı. Başkan Adams'ın isteği üzerine Marshall, Amerikan gemilerine yönelik korsan saldırılara son verilmesine yardımcı istemek için 1797'de Fransa'ya gitti. XYZ Olayı olarak bilinen olayda, Fransa hükümeti, Amerika Birleşik Devletleri'nin Fransa rüşvet vermeyi kabul etmedikçe müzakereleri başlatmayı reddetti. Amerika Birleşik Devletleri'ne döndükten sonra Marshall, Amerika Birleşik Devletleri Temsilciler Meclisi seçimlerini kazandı ve kısa bir zamanda Kongre'de Federalist Parti'nin önde gelen politikacılarından biri oldu. Bir kabine değişikliğinin ardından 1800 yılında Dışişleri Bakanı olarak atandı ve Adams yönetiminde önemli bir figür haline geldi.

1801'de Adams, Marshall'ı Yüksek Mahkeme'ye atadı. Marshall'ın liderliği altında mahkeme, seriatim kararlardan uzaklaşarak bunun yerine kanunların uygulamasını aydınlatan tek çoğunluk görüşü yayınlamaya başladı. 1803'te Marbury v. Madison, Marshall Court'un gördüğü ilk büyük dava oldu. Kararı yazan Marshall, mahkemelerin Anayasa ile çelişmeleri halinde federal ve eyalet yasalarını iptal etmek yetkilerinin olduğunu, yani yargısal denetim ilkesini onayladı. Marshall'ın kararı Demokratik-Cumhuriyetçi Başkan Thomas Jefferson'ın önderlik ettiği yürütme organıyla doğrudan çatışmayı önledi. Marshall, kuvvetler arası çatışmadan kaçınırken yargı denetimi ilkesini oluşturarak Amerika'daki kuvvetler ayrılığı ilkesinin uygulanmasında ve gelişmesinde yardımcı oldu. Böylece Amerikan yargısının bağımsız ve eşit bir hükümet organı olarak konumunu pekiştirdi.

1803'ten sonra, Marshall Mahkemesi tarafından verilen önemli kararların çoğu, federal hükümetin ve federal Anayasanın eyaletler üzerindeki üstünlüğünü doğruladı. Bu dönemde ileri çıkan Yüksek Mahkeme kararları arasında Fletcher v. Peck, McCulloch v. Maryland, Martin v. Hunter's Lessee, Cohens v. Virginia ve Gibbons v. Ogden bulunur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Justices 1789 to Present". Washington, D.C.: United States Supreme Court. 15 Nisan 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Haziran 2018.