Ilse Koch

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Ilse Koch, 1947

Ilse Koch (d. 22 Eylül 1906 - ö. 1 Eylül 1967), Siyasi suçlu hapishaneleri'nin komutanı Karl Otto Koch'un eşi. Buchenwald Toplama Kampı'nda mahkûmlara karşı sadist davranışları ve acımasızlığından dolayı Buchenwald Cadısı olarak ünlenmiştir. Ayrıca insanlık tarihinin en acımasız kadınları arasında yer alır. Dövmeli vücutlara düşkünlüğü ile tanınan Ilse Koch öldürttüğü esirlerin derilerindeki dövmeleri kesip (bazen de derileri kendisi süsleyip) çanta, eldiven, gece lambası, hatta işlemeli iç çamaşırı yapmıştır. Kendisine "Buchenwald'ın Canavarı",[1] "Buchenwald Kraliçesi",[2][3] "Buchenwald'ın Kızıl Cadısı",[4][5] "Kasap Dul",[6] ve daha yaygın olarak "Buchenwald Kaltağı"[7] lakaplarıda takılmıştı.

1937 yılında Karl Otto Koch ile evlenmiştir. Bu esnada Sachsenhausen Toplama Kampında gardiyan ve sekreter olarak çalıştı. Kocası, Buchenwald kampının komutanlığına getirilince ailece oraya taşınmışlardır.

1941 yılında eşi Karl Otto Koch Majdanek toplama kampının komutanı olmuştur. 1943 yılında Gestapo tarafından SS fonlarından para çalmak ve bunu gizlemek için bazı SS üyelerini öldürmek ile suçlanmışlardır. Karl Otto Koch, SS mahkemesi olan Hauptamt SS-Gericht tarafından idam cezasına çarptırılmış ve Nisan 1945'te Münih'te idam edilmiştir. Ilse aklanmış ve ailesi ile Ludwigsburg'a taşınmış ama savaştan sonra 30 Haziran 1945'te ABD askerleri tarafından tutuklanmıştır.

1947 yılında Dachau Buchenwald içinde tek sanık olarak suçlu bulundu ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. 1948 yılında hapis cezası dört yıllık bir düzeye indirilmiştir. Bu kararın gerçeği aynı zamanda Ilse Koch hapiste hamile olduğundan kaynaklanmaktadır. Çünkü Ilse Koch cezasının hafifletilmesi amacıyla hapishane bekçilerinden biriyle ilişkiye girip hamile kalmıştır. Hamilelik bile bu cezayı hafifletememiştir. İki sene sonra Amerikalı General Lucius Clay tarafından serbest bırakılmıştır. Sonrasında bu ilişkide dünya'ya getirdiği 29 Ekim 1947 doğumlu oğlu Uwe Köhler, (baba adı açıklanmadı) sonrasında annesi ile temasa geçmeye çalıştı ama devlet tarafından bu girişimi yasaklandı.

İkinci kez yargılanması[değiştir | kaynağı değiştir]

Kamuoyunun baskısı altında Koch, 1949'da yeniden tutuklandı ve bir Batı Almanya mahkemesinde yargılandı. 27 Kasım 1950'de Augsburg Bölge Mahkemesinde başlayan duruşma yedi hafta sürdü ve bu süre zarfında 50'si savunma için olmak üzere 250 tanık dinlendi. Koch çöküntü içindeydi ve 1950 Aralık sonlarında ve tekrar 11 Ocak 1951'de[8] mahkemeden taşınmak zorunda kaldı. Savcılığa ifade veren en az dört tanık, Koch'un dövmeli mahkumları seçtiğini gördüklerini, daha sonra öldürüldüklerini veya dövmeli deriden insan derisi abajur yapımını gördüklerini veya bu süreçte yer aldıklarını ifade ettiler. Ancak bu suçlama savcılık tarafından abajurlar ispatlanamayınca veya başka herhangi bir öğenin gerçekten insan derisinden yapıldığını kanıtlayamayınca düştü.[9]

15 Ocak 1951'de Mahkeme, Koch'un mahkemede bulunmadığı 111 sayfalık bir kararla kararını açıkladı. 50 bin cinayetten sorumlu olduğu gerekçesi ile ömür boyu hapis cezası verilmiştir. Bavyera Eyalet Mahkemesi'nde cinayet ve mahkûmlara kötü muamele ve de Alman hükûmeti tarafından 135 kişiyi öldürmeye teşvik etme suçundan tekrar tutuklanmıştır. 15 Ocak 1951'de yayınlanan kararda: cinayet ve ciddi fiziksel istismara teşvik suçundan müebbet hapis cezası aldı. Koch, kararın iptali için temyizde bulundu, ancak temyiz 22 Nisan 1952'de Federal Adalet Divanı tarafından reddedildi. İlerleyen yıllarda Ilse Koch af kararı çıkarılması için boşuna çabalar harcadı ancak 1966 yılında bunun mümkün olmayacağı bildirildi. Bunun üzerine 1 Eylül 1967'de hücresinde demir parmaklığa bağladığı çarşaf ile kendini asarak intihar etti.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Alban, Dan (10 Kasım 2005). "Books Bound in Human Skin; Lampshade Myth?". Harvard Law Record. Erişim tarihi: 22 Eylül 2008. 
  2. ^ Boyle, Hal (14 Ağustos 1947). "Cruel 'Queen of Buchenwald' given a permanent address". The Milwaukee Journal. s. 2. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012. 
  3. ^ "Buchenwald Queen must face German court on release". The Evening Independent. 4 Temmuz 1949. s. 15. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012. 
  4. ^ "Ilse Koch, Red Witch of Buchenwald, on Trial". Los Angeles Times. 28 Kasım 1950. s. 5. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012.  (abonelik gereklidir)
  5. ^ "Life sentence for 'Red Witch' of Buchenwald". Lewiston Evening Journal. 15 Ocak 1951. s. 6. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012. 
  6. ^ "Army seeks new charges against butcher widow". The Evening Independent. 29 Eylül 1948. s. 3. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012. 
  7. ^ William L. Shirer (1990). The Rise and Fall of the Third Reich (3rd bas.). New York: Simon & Schuster. s. 885. 
  8. ^ "Woman decides against suicide Life demanded for Ilse Koch". The Spokesman-Review. 12 Ocak 1951. s. 2. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012. 
  9. ^ "Ilse Koch is given life term". Gettysburg Times. 15 Ocak 1951. s. 2. Erişim tarihi: 16 Aralık 2012.