I Want to Break Free

Vikipedi, özgür ansiklopedi
"I Want to Break Free"
The Works albümünden Queen single
Kaydedilme 1983
Tarz
Süre 3:19 (album version)
3:43 (soundtrack version)
4:18 (single version)
7:14 (12" extended version)
Şirket
Yazar John Deacon
Yapımcı

"I Want to Break Free" (Türkçesi: Özgür olmak istiyorum), İngiliz rock grubu Queen'in bas gitaristi John Deacon tarafından yazılan bir şarkısıdır. The Works (1984) albümünde yer alır ve üç ayrı versiyonda yayınlandı: albüm, single ve genişletilmiş. Grup tarafından birçok canlı konsere, çeşitli videolara ve Lisa Stansfield tarafından söylenen The Freddie Mercury Tribute Concert'a dahil edildi.

Şarkı büyük ölçüde, Roger Taylor tarafından önerilen ve uzun süredir devam eden ITV pembe dizisi Coronation Street'in parodisini yapan, tüm grup üyelerinin drag giyindiği müzik videosuyla tanınıyor. Videonun ikinci kısmı, Royal Ballet ile prova edilen ve sahnelenen, koreografisini Wayne Eagling'in yaptığı bir kompozisyon içeriyordu. Parodi, crossdresser giyimin İngiliz komedisinde popüler bir kinaye olduğu Birleşik Krallık'ta beğenilirken,[3] Amerika Birleşik Devletleri'nde tartışmalı olarak görüldü.[4]

Şarkı, 1984 yılında piyasaya sürüldükten sonra Avrupa ve Güney Amerika'da çok beğenildi ve baskıya karşı mücadelenin bir marşı olarak kabul edildi. Single, ABD Billboard Hot 100'de sadece 45 numaraya ulaştı, ancak İngiltere'de üç numaraya ulaştı ve satılan 200.000'den fazla kopya ile gümüş sertifika aldı.[5] Aynı zamanda Avusturya, Belçika ve Hollanda listelerinde de zirveye ulaştı. Şarkı, grubun derleme albümü Greatest Hits II'de yer alıyor.

Şarkı hakkında[değiştir | kaynağı değiştir]

Şarkı 1983'te John Deacon tarafından yazılmış ve Nisan 1984'te piyasaya sürülmüştür.[6] Şarkının ana fikri, metinde tekrarlanan başlığında yatmaktadır. Şarkının çoğu, E majördeki geleneksel 12 bar blues ilerlemesini takip ediyor. Tek köprülü, korosu olmayan ve nispeten az bölüm tekrarlı üç bölümü vardır. Şarkının üç versiyonu var: albüm, tek ve genişletilmiş.

Albüm versiyonu 3 dakika 20 saniye uzunluğundadır. İlk 6 saniyesi bateriyle (Ludwig), bir akustik gitarla (Gibson), bir bas gitarla (Fender) ve bir elektro gitarla (Fender Telecaster) çalınan temel ritmi tekrar eder. Bu ritim, şarkının çoğu boyunca devam eder. Bu sürüm The Works albümünde ve bazı single'larda yayınlandı.

Normal single versiyonu 4 dakika 21 saniye sürer ve 40 saniyelik giriş ve 2:33'te başlayan daha uzun bir synthesizer solo ile albüm versiyonundan farklıdır. Giriş, elektronik bir klavyede çalınır ve ziller, davullar ve bir gitar (Red Special) ile desteklenir. Bohemian Rhapsody film müziği için tek giriş, 3 dakikalık 43 saniyelik bir düzenleme oluşturarak albüm sürümüne eklenir.

Genişletilmiş sürüm 7 dakika 16 saniye sürer ve daha uzun bir giriş ve bitiş içerir. 6:04'e kadar sürer ve kalan dakika The Works albümündeki diğer şarkıların parçalarını içerir. Genişletilmiş sürüm çoğunlukla 12 inçlik vinil kayıtlar olarak dağıtıldı ve ardından 1991'de The Works CD'sinde yeniden yayınlandı.

Şarkı, The Works'ün yanı sıra Greatest Hits II, Box of Tricks, Greatest Hits (1992 US 'Red' sürümü) ve Absolute Greatest albümlerinde ve kutu setlerinde The Complete Works ve The Platinum Collection'da yer aldı.[7]

Dağıtım[değiştir | kaynağı değiştir]

Şarkı, "Radio Ga Ga" şarkısından sonra The Works albümünün ikinci single'ı oldu. Single 2 Nisan 1984'te[8] 7 inç ve 12 inçlik kayıtlarda ve daha sonra 3 inç ve 5 inçlik CD'ler olarak yayımlandı.[9][10]

7 inçlik kayıtlar 16 ülkede dağıtıldı. Çoğu ülkede diskin diğer tarafında "Machines" (veya "Back to Humans") şarkısının albüm versiyonu bulunurken, ABD ve Kanada'da bu şarkının enstrümantal versiyonu vardı ve Brezilya'da diğer tarafındaki şarkı "It's a Hard Life" oldu. İngiltere, ABD, Portekiz ve Güney Afrika'da şarkının birkaç kaydı aynı anda satıldı ve yalnızca kapaklara göre farklılık gösterdi. İngiltere'de B tarafı boş olan özel baskılar da vardı. Arjantin şarkısının adı "Quiero Ser Libre" idi.[9][10]

ABD dışındaki tüm ülkelerde, A tarafında şarkının genişletilmiş versiyonu, B tarafında "Machines" ve diskte EMI etiketi bulunuyordu. ABD'de, B tarafında "Machines" in enstrümantal versiyonu veya "I Want to Break Free" albüm versiyonu vardı ve plak şirketi Capitol Records idi.[9][10]

Single ayrıca 3 inç ve 5 inçlik CD'lere de dağıtıldı. İngiltere'de 3 inçlik CD'de "I Want to Break Free" (albüm versiyonu), "Machines" ve "It's a Hard Life" vardı ve Parlophone Records etiketiyle yayımlandı. Almanya'da, 5 inçlik CD'nin bir EMI etiketi vardı ve "I Want to Break Free" ve " It's a Hard Life" şarkıları ile "I Want to Break Free" videosunu içeriyordu.[9][10]

Single kapakları, The Works albümünün kapağından grubun fotoğraflarını içeriyordu. Single'ın dört farklı versiyonla gittiği ülkelerde, her versiyonda bir Queen üyesinin resmi vardı, diğer durumlarda dört resim yan yana yerleştirildi.

Grafik performansı[değiştir | kaynağı değiştir]

Single, Kuzey Amerika dışında dünyanın çoğu yerinde çok olumlu karşılandı. Nisan 1984'te Birleşik Krallık'ta üç numara oldu ve birçok Avrupa ve Latin Amerika ülkesinde ilk 10'da yer aldı, ancak ABD listelerinde sadece 45 numaraya kadar yükseldi. Single Birleşik Krallık'ta platin sertifikasına sahipti. MTV ve diğer bazı ABD kanallarının videoyu minimum düzeyde yayınlaması, düşük ABD sıralamasında rol oynadı.[11][12] May'le yapılan Greatest Hits ile ilgili bir röportaja göre, video Birleşik Krallık'ta bir şaka olarak anlaşılırken, ABD seyircisi pembe dizi bağlantısını göremedi ve videoyu bir travesti ve Mercury'nin biseksüellik beyanı olarak yorumlamış olabilir.[13][14] Taylor'a göre, MTV "o zamanlar çok dar görüşlüydu. Hepsi kahrolası Whitesnake gibi görünüyordu." [15] Kanada'da video, Kanada'nın MTV'ye cevabı olan MuchMusic'te düzenli olarak rotasyondaydı. 

Güney Afrika ve Güney Amerika gibi diğer bazı ülkelerde şarkı, baskıya karşı mücadelenin bir marşı olarak görüldüğü için çok övüldü, oysa videoya tepki karışıktı.[6][16] 1985'te Rio de Janeiro'daki canlı performansında Mercury 325.000 kişilik bir seyirci karşısına çıktığında ve "I Want to Break Free" şarkısını söylemeye başladığında, ona taşlar atıldı. Sebebin kadın kıyafeti olduğunu çabucak anladı ve peruğunu ve sahte göğüslerini çıkardı, bu da seyirciyi sakinleştirdi. Bu olay Mercury'yi şaşırttı ve hayal kırıklığına uğrattı.[17][18]

Canlı performanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

The Works'ün yayınlanmasından sonra şarkı Queen'in neredeyse tüm canlı konserlerinde seslendirildi. Spike Edney genellikle synthesizer girişini çaldı, ardından sahnede, genellikle videoda giyilen kıyafetle - koyu renkli peruk, pembe bluz ve sahte göğüsler - daha sonra şarkı sırasında çıkaracağı şekilde ortaya çıktı.[17][19] Brian May, Red Special'da gitar solosu çaldı. Seyirciler tarafından bazı dizeler söylendi ve "God knows" kısmını tüm grup birlikte söyledi. Şarkının canlı kayıtları Live Magic, Live at Wembley '86 ve Return of the Champions konser albümlerinde yer aldı. Ayrıca şarkı, Queen at Wembley, We Are the Champions: Final Live in Japan, The Freddie Mercury Tribute Concert ve Return of the Champions gibi Queen'in videolarına dahil edilen çeşitli konserlerde seslendirildi.[20]

Lisa Stansfield, Freddie Mercury Tribute Konserinde şarkıyı söyledi.[21] Orijinal videoda olduğu gibi elektrikli süpürge ile ev hanımı kılığında sahneye çıktı. Şarkı, Paul Rodgers'ın vokal aldığı, Danny Miranda'nın bas gitar çaldığı ve Spike Edney'nin klavyede bulunduğu Queen + Paul Rodgers projesinin birçok konserinde de seslendirildi.[22]

Müzik video[değiştir | kaynağı değiştir]

Crossdresser giyim geleneğini izleyen "I Want to Break Free" klibinde Queen üyeleri, İngiliz komedisi Coronation Street karakterlerinin parodisi olan kadın kılığında bir banliyö evinde görülüyor.[4] Ev hanımı Mercury yeri süpürür ve ilk mısrayı söyler. Grubun madenci kaskları takan figürlerle çevrili göründüğü karanlık bir alana açılan bir kapıyı açar. Mercury, parlayan bir kutuya doğru dans eder ve benekli tek parça mayo giymiş birkaç dansçıyla tekrar ortaya çıkar ve dans eder. Evde, Mercury şarkı söyler ve yukarı çıkar. Grup karanlık alanda yeniden belirir.

Video, sabahları tipik İngiliz yerleşimlerinden oluşan bir sahneyle açılır ve Brian May'ın karakterini uyandıran bir çaydanlık çekimleriyle kesişir. Sıralı evler, Harehills mahallesinde, Leeds'de yer almaktadır. Bir terasın çatısı, büyük olasılıkla "Sandhurst Terrace" ile "Dorset Rd" arasındaki açılış çekiminde görülebilir. İkinci sahnede kamera bir teras boyunca gezinir ve eylemin gerçekleştiği varsayılan evde durur. Gerçek hayatta "41 Dorset Dağı" üzerinde yer alır ve videoda kullanılan setten biraz farklı bir kat planına sahiptir.[23] Brian May yataktan kalkmadan sadece bir saniye önce, "Dorset Dağı" caddesinin isim plakasının bir kısmı duvarında görülebilir.[24]

Yapım[değiştir | kaynağı değiştir]

"I Want To Break Free" klibi David Mallet tarafından yönetildi. 22 Mart ve 4 Mayıs 1984'te Limehouse Stüdyolarında[25] çekildi ve yaklaşık 100.000 sterline mal oldu.[17][daha iyi kaynak gerekli]

Videonun orta bölümü için ilham kaynağı olan L'après-midi d'un faune için Nijinsky'yi kostümlü olarak gösteren poster

Roger Taylor'ın belirttiği gibi, video ITV pembe dizisi Coronation Street'i taklit ediyor: "Geçmişte gerçekten ciddi, epik videolar yapmıştık ve sadece biraz eğleneceğimizi düşündük. İnsanların kendimizi fazla ciddiye almadığımızı, yine de kendimize gülebildiğimizi bilmelerini istedik. Sanırım bunu kanıtladık."[26]

Videoda, Mercury, hayatından "özgür kalmak" isteyen Bet Lynch'e gevşek bir şekilde dayanan bir ev kadını olarak tasvir ediliyor. Lynch sarışın olmasına rağmen, Mercury bir sarışın olarak çok aptal görüneceğini ve koyu renk bir peruk seçmeyi düşündü. Siyah bir peruk, pembe küpeler, altında büyükçe sahte bir göğüs bulunan pembe bir bluz, siyah deri mini etek, diz boyu ve topuklu ayakkabılar giyiyor. Denemeler sırasında Mercury, yüksek topuklu ayakkabılarla özgürce yürüyemeyeceğini fark etti ve 2 inçlik ayakkabılara geçti. May, Hilda Ogden karakterine dayanan daha rahat bir ev kadınını canlandırıyor. Deacon muhafazakar bir "büyükanne" olarak görünürken Taylor, Mercury'den farklı bir hayat isteyen bir kız öğrenci rolünde.[11][25]

Kompozisyon koreografisini "Bohemian Rhapsody"nin koreografisinde kendisine yardım eden Mercury'nin arkadaşı Wayne Eagling yaptı.[27] Eagling o zaman videoda[28] yer alan Kraliyet Balesi'nin lideriydi (dansçılardan biri Jeremy Sheffield'dı). Mercury, L'après-midi d'un faune balesinde bir faun olarak Vaslav Nijinsky'yi canlandırmak için bıyığını kazıdı. Çekim, özellikle konveyör yuvarlanma kısmı olmak üzere çok fazla pratik gerektirdi.[17] Eagling'e göre, sahnede doğal bir sanatçı olmasına rağmen, Mercury hiçbir koreografiyi gerçekleştirmeye dayanamıyordu, bu yüzden çoğunlukla videonun bale kısmında alınıp hareket ettirildi. Kraliyet Balesi ile yapılan provalar, Eagling tarafından üstlerinden gizlice düzenlendi, bu daha sonra keşfedildiğinde başını ciddi bir belaya soktu.[kaynak belirtilmeli]

Ekip[değiştir | kaynağı değiştir]

Grafikler ve sertifikalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Haftalık grafikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Grafik (1984) Tepe
konumu
Australia (Kent Music Report)[29] 8
Avusturya (Ö3 Austria Top 40)[30] 1
Belçika (Ultratop 50 Flandre)[31] 1
Fransa (SNEP)[32] 9
Almanya (Media Control AG)[33] 4
İrlanda (IRMA)[34] 2
Israel (Official Singles Chart)[35] 1
Yeni Zelanda (Recorded Music NZ)[36] 6
Hollanda (Nederlandse Top 40)[37] 1
Hollanda (Single Top 100)[38] 1
Portugal (Associação Fonográfica Portuguesa)[39] 1
South Africa (Springbok)[40] 1
Spain (AFYVE)[41] 5
İsviçre (Schweizer Hitparade)[42] 2
BK Single (Official Charts Company)[43] 3
ABD Dance Club Songs (Billboard)[44] 51
ABD Billboard Hot 100[45] 45
Chart (2018–19) Peak
position
Canada (Hot Canadian Digital Songs)[46] 33
Macaristan (Single Top 40)[47] 18
İtalya (FIMI)[48] 90
Resmî olmayan liste girişi Portugal 94
Sweden Heatseeker (Sverigetopplistan)[49] 11
ABD Hot Rock Songs (Billboard)[50] 16

Yıl sonu grafikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Grafik (1984) Konum
Australia[51] 36
Netherlands (Single Top 100)[52] 9
New Zealand[53] 25
South Africa[54] 3
Switzerland[55] 7
UK[56] 23
Chart (2019) Position
Portugal (AFP)[57] 310
US Hot Rock Songs (Billboard)[58] 50

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Dome, Malcolm (29 Ağustos 2016). "Queen albums ranked from worst to best". Classic Rock Magazine. 18 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2020. 
  2. ^ Nolan, Paul (19 Mayıs 2005). "Live at the Point Depot". Hot Press. 31 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2017. 
  3. ^ "The Brits and Cross-Dressing: A History". BBC America. Erişim tarihi: 26 Nisan 2019. 
  4. ^ a b "100 Best Singles of 1984: Pop's Greatest Year". Rolling Stone. 17 Eylül 2014. 6 Ocak 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2019. 
  5. ^ https://www.bpi.co.uk/bpi-awards/
  6. ^ a b Sky, Chapter 3
  7. ^ Queen Non-UK Albums Discography. Ultimatequeen.co.uk. Retrieved 20 February 2011.
  8. ^ "Record News". NME. London, England: 31. 31 Mart 1984. 
  9. ^ a b c d I WANT TO BREAK FREE as an a-side. Pcpki.com. Retrieved 13 October 2013.
  10. ^ a b c d Single covers from various countries. Web.archive.org (10 June 2008). Retrieved 13 October 2013.
  11. ^ a b Sutcliffe, p. 180
  12. ^ Adam Sherwin (30 Mayıs 2011). "Final Freddie Mercury performance discovered". The Independent. 
  13. ^ Sky, Chapter 8
  14. ^ Brian May with Terry Gross on 'Fresh Air', NPR Radio Interview, 3 August 2010
  15. ^ Hasted (Şubat 2015). "Queen reborn". Classic Rock. s. 39. 
  16. ^ Sutcliffe, p. 189
  17. ^ a b c d Sky, Chapter 4
  18. ^ Sutcliffe, Phil (March 1991) Brian May Interview – Q Magazine. queenarchives.co
  19. ^ Freestone, p. 66
  20. ^ Sutcliffe, p. 277
  21. ^ Freddie Mercury Tribute, The Times, 26 April 1992
  22. ^ 29.11.2008 – Queen + Paul Rodgers live in HSBC Arena, Rio De Janeiro, Brazil. Queen Concerts (29 November 2008). Retrieved 20 February 2011.
  23. ^ "Google Maps". Erişim tarihi: 6 Mart 2020. 
  24. ^ "Queen - I Want To Break Free". YouTube. 22 Ocak 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2020. 
  25. ^ a b Freestone, p. 119
  26. ^ "Queen Biography 1984". QueenZone.com. 28 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  27. ^ Queen News April 2006. Brianmay.com. Retrieved 20 February 2011.
  28. ^ Sky, Chapter 9
  29. ^ "Australian (David Kent) Weekly Single Charts from 1984". 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2018. 
  30. ^ "Queen - I Want to Break Free Austriancharts.at" (Almanca). Ö3 Austria Top 40. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  31. ^ "Ultratop.be - Queen - I Want to Break Free" (Felemenkçe). Ultratop 50. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  32. ^ "Lescharts.com - Queen - I Want to Break Free" (Fransızca). Les classement single. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  33. ^ "Queen – I Want to Break Free". Charts.de. Media Control. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  34. ^ "The Irish Charts – Arama Sonuçları – I Want to Break Free". Irish Singles Chart.
  35. ^ "Israel Singles Charts 1987-1995". Ukmix.org. 11 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  36. ^ "Charts.org.nz – Queen – I Want to Break Free". Top 40 Singles. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  37. ^ "Nederlandse Top 40 - Queen search results" (Felemenkçe) Nederlandse Top 40. Stichting Nederlandse Top 40. Erişim tarihi: 21 August 2020.
  38. ^ "Dutchcharts.nl - Queen - I Want to Break Free" (Felemenkçe). Single Top 100. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  39. ^ "TOP 20 TMP Portugal - number one in the 80's airplay charts". Laurentpons.com. 30 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2020. 
  40. ^ "SA Charts 1965 – March 1989". 14 Kasım 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2018. 
  41. ^ Salaverri, Fernando (Eylül 2005). Sólo éxitos: año a año, 1959–2002. 1st. İspanya: Fundación Autor-SGAE. ISBN 84-8048-639-2. 
  42. ^ "Queen - I Want to Break Free swisscharts.com" (Almanca). Schweizer Hitparade. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  43. ^ "Archive Chart" UK Singles Chart. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  44. ^ "Şablon:BillboardID/Q/Şablon:BillboardEncode/Q/chart?f=359 Queen Album & Song Chart History" Queen için Billboard Dance Club Songs. Erişim tarihi: 4 August 2020.
  45. ^ "Şablon:BillboardID/Q/Şablon:BillboardEncode/Q/chart?f=379 Queen Album & Song Chart History" Queen için Billboard Hot 100. Erişim tarihi: 18 March 2018.
  46. ^ "Hot Canadian Digital Song Sales: Nov 17, 2018". Billboard. 24 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Kasım 2018. 
  47. ^ "Archívum - Slágerlisták - MAHASZ - Magyar Hanglemezkiadók Szövetsége" (Macarca). Single (track) Top 40 lista. Magyar Hanglemezkiadók Szövetsége. Erişim tarihi: 15 November 2018.
  48. ^ "Italiancharts.com - Queen - I Want to Break Free". Top Digital Download. Erişim tarihi: 3 August 2020.
  49. ^ "Veckolista Heatseeker – Vecka 45, 9 november 2018" (İsveççe). Sverigetopplistan. Erişim tarihi: 24 Kasım 2018. 
  50. ^ "Şablon:BillboardID/Q/Şablon:BillboardEncode/Q/chart?f=902 Queen Album & Song Chart History" Queen için Billboard Hot Rock Songs. Erişim tarihi: 5 December 2018.
  51. ^ Kent, David (1993). Australian Chart Book 1970–1992. Australian Chart Book, St Ives, N.S.W. ISBN 0-646-11917-6. 
  52. ^ Steffen Hung. "Dutch Charts". dutchcharts.nl. Erişim tarihi: 6 Mart 2020. 
  53. ^ "End of Year Charts 1984". Recorded Music NZ. 11 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2017. 
  54. ^ "Top 20 Hit Singles of 1984". 12 Kasım 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2018. 
  55. ^ Swiss Year-End Charts, 1984
  56. ^ Scaping, Peter, (Ed.) (1984). "Top 100 singles: 1983". BPI Year Book 1984. British Phonographic Industry. ss. 42-43. ISBN 0-906154-04-9. 
  57. ^ "Top AFP - Audiogest - Top 3000 Singles + EPs Digitais" (PDF) (Portekizce). Associação Fonográfica Portuguesa. 27 Mart 2020 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2020. 
  58. ^ "Hot Rock Songs – Year-End 2019". Billboard. 5 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2020. 

Ek kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]