III. Alfonso (Aragon kralı)
| III. Alfonso | |
|---|---|
.jpg) III. Alfonso'nun Ortaçağ minyatürü, y. 1315–1325 | |
| Aragon ve Valensiya kralı ve Barselona kontu | |
| Hüküm süresi | Kasım 1285 – 18 Haziran 1291[1] |
| Taç giymesi | 2 Şubat 1286, Valensiya 9 Şubat 1286, Zaragoza |
| Önce gelen | III. Pedro |
| Sonra gelen | II. Jaime |
| Doğum | 4 Kasım 1265 Valensiya, Valensiya Krallığı |
| Ölüm | 18 Haziran 1291 (25 yaşında) Barselona, Katalonya Prensliği |
| Defin | Barselona Katedrali; önce Barselona'daki Fransisken Manastırı |
| Hanedan | Barcelona |
| Babası | III. Pedro |
| Annesi | Konstanza |
III. Alfonso (4 Kasım 1265 - 18 Haziran 1291), Liberal (el Liberal ) ve Özgür (ayrıca "Frank", el Franc'tan ) olarak da bilinir, 1285'ten ölümüne kadar Aragon ve Valensiya kralı ve Barselona kontuydu (Katalanca: Alfons II olarak da bilinir). Tahta çıkışından 1287'ye kadar Mallorca Krallığı'nı fethetmiştir.
Hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Alfonso, Aragon Kralı III. Pedro ile Sicilya Kralı Manfred'in kızı ve mirasçısı olan Konstanza'nın oğludur.[2]
Tahta geçtikten kısa bir süre sonra, büyükbabası Aragon Kralı I. Jaime tarafından krallığın bölünmesi sonucu kaybedilen Balear Adaları'nı Aragon Tacı'na yeniden dahil etmek için bir sefer düzenlemiştir. Böylece 1285 yılında amcası Mallorca Kralı II. Jaime'ye savaş açmış ve hem Mallorca'yı (1285) hem de İbiza'yı (1286) fethederek Mallorca Krallığı üzerindeki egemenliğini fiilen yeniden ele geçirmiştir. Bunu, o zamana kadar Mayorka Krallığı içinde özerk bir Müslüman devleti olan Minorka'nın 17 Ocak 1287'de fethi izlemiştir. Bu fethin yıldönümü günümüzde Menorca'nın ulusal bayramı olarak kabul edilmiştir.
Alfonso başlangıçta kardeşi II. Jaime'in iddialarını destekleyerek Aragon'un Sicilya üzerindeki kontrolünü sürdürmeye çalışmıştır. Ancak daha sonra, ölümünden kısa bir süre önce kardeşine verdiği desteği geri çekmiş ve bunun yerine Papalık Devleti ve Fransa ile barış yapmaya çalışmıştır.[1]
Hükümdarlığı, Aragon soylularıyla giriştiği anayasal mücadeleyle gölgelenmiştir; bu mücadele sonunda "Aragon Magna Carta"sı olarak da bilinen Aragon Birliği'nin maddelerinin imzalanmasıyla sonuçlanmış; böylece, birkaç önemli kraliyet yetkisini daha alt düzey soyluların eline devretmiştir. Soylularının taleplerine direnememesi, Aragon'da birliksizlik ve soylular arasında giderek tahtı saygı duymaya gerek duymayan ayrılıkların mirası olarak kalmış ve Aragon Krallığı'nı anarşiye sürüklemiştir.
Hayattayken İngiltere Kralı I. Edward'ın kızı Eleanor ile bir hanedan evliliği ayarlanmıştır. Ancak Alfonso, 1291 yılında 25 yaşındayken geliniyle tanışmadan önce ölmüş ve Barselona'daki Fransisken manastırına gömülmüştür; 1852 yılında kalıntıları Barselona Katedrali'ne gömülmüştür.[3][4]
Kültür
[değiştir | kaynağı değiştir]Dante Alighieri, İlahi Komedya eserinde, 13. yüzyılda Avrupa'nın kaotik siyasi durumundan sorumlu tuttuğu diğer hükümdarlarla birlikte Alfonso'nun ruhunu, Araf kapılarının dışında otururken gördüğünü anlatır.[5]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Özel
- 1 2 Jones, Michael (2000). McKitterick, Rosamond (Ed.). The New Cambridge Medieval History: Volume 6, C.1300-c.1415. Cambridge: Cambridge University Press. s. 595. ISBN 978-0521362900.
- ↑ Lodge 1924, s. 278.
- ↑ Pedro IV, King of Aragon, 1319?-1387. (1991). The chronicle of San Juan de la Peña : a fourteenth-century official history of the crown of Aragon. Nelson, Lynn H. (Lynn Harry), 1931-. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. ISBN 081223068X. OCLC 23179912.
- ↑ O'Callaghan, Joseph F. (1975). A history of medieval Spain. Ithaca: Cornell University Press. ISBN 0801408806. OCLC 1272494.
- ↑ Alighieri 1308, s. 115f.
- Genel
- Lodge, Eleanor Constance (1924). The End of the Middle Age, 1273-1453 (İngilizce). Methuen & Company Limited.
- Alighieri, Dante (1308). Purgatorio. Flame Tree. ss. 115f. ISBN 1786648113. OCLC 1015805722.
.svg)
