Işık Basıncı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Kabın duvarına çarpan küçük gaz moleküllerinin veya derimize çarpan hava moleküllerinin verdiği itmeler gaz basıncını meydana getirir.Işığın tanecik teorisine göre bir aynaya çarpan ışık tanecikleri,aynı şekilde bir ışık basınının doğmasına sebep olur.Ne yazık ki şimdiye kadar geliştirilen tanecik modeli ,belli bir ışık tanecikleri selinin ne kadar basınç yaratacağını söylememize yetecek kadar gelişmiş değildir.Örneğin;her saniye 1 metre kareden geçmekte olan 1 mol'lük ışık taneciğinin ne şiddette bir basınç yaratacağını söyleyemeyiz.

Bir ışık demetinin şayet yaratırsa,yaratacağı basıncın çok küçük olması gerektiği tahmin edilebilir.Bir elektrik düğmesini çevirip parlak bir lambayı yakmakla bir tüyü bile yerinden oynatamayız.

Yirminci yüzyıl başına kadar,yapılan deneyler bile ışık basıncının varlığını gösteremedi.Rusya'da Peter Lebedev ve Amerika Birleşik Devletlerinde Nichds ve Hull bu basıncın varlığını gösterip değerini ölçmeyi başarmışlardır.

Bu bilginler deneyle buldukları sonuçlardan,parlak güneşli bir öğle zamanı güneş ışınlarının yarattığı basıncın,tek bir molekül tabaksı halinde yatay bir yüzeye yayılmış olan zeytinyağının basıncı kadar olduğunu belirtmişlerdir.Bu çok küçük bir basınçtır;ama ışık basıncı her zaman bu kadar küçük değildir.

Tanecik teorisinden,bu basıncın aydınlanma şiddetiyle artacağı tahmin edilmiş ve tahmin de deneylerle doğrulanmıştır.Örneğin;ışık basıncı güneşin yüzünde güneş ışınlarının yeryüzündeki basıncından yüzlerce defa daha büyüktür.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Orhan Aksoy, Dr. M. Fuat Turgut, Dr. Celal Tüzün, Dr. Ayhan Zeren, Fizik Birleşik Amerika , Fiziksel Bilimler İnceleme Komitesi P.S.S.C, İstanbul, 1968, Milli Eğitim Basımevi