İçeriğe atla

Hilakku

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Akadca𒆳𒄭𒋃𒆪 (Ḫilakku: önce)
Akadca𒆳𒉿𒆸𒁺 (Pirindu: sonra)
Belirsiz-MÖ 401
Geç Hitit devletleri arasında Ḫilakku
Geç Hitit devletleri arasında Ḫilakku
MÖ 6. yüzyılda Kilikya Krallığı
MÖ 6. yüzyılda Kilikya Krallığı
BaşkentUra (önce)
Tarsus (sonra)
Yaygın dil(ler)Luvice
Resmî din
Luvi dini
HükûmetMonarşi
Kral 
• hy. 858 BC
Piḫirim
• hy. 718 BC - 713 BC
Ambaris
• hy. 662 BC
Sandašarme
• y. 585 BC
Syennesis I
• hy. 557 BC
Appuwašu
• hy. 480 BC
Syennesis II
• hy. 470s BC
Xeinagoras
• hy. 401 BC
Syennesis III
Tarihî dönemDemir çağı
• Kuruluşu
Belirsiz
• Akhamenî İmparatorluğu'na Tabiyet
y. MÖ 542
• Akhamenî İmparatorluğu Tarafından İlhak
MÖ 401
Öncüller
Ardıllar
Tarhuntaşşa
Kilikya Satraplığı
Günümüzdeki durumuTürkiye

Ḫilakku (Akadca(Yeni Asur) 𒆳𒄭𒋃𒆪[1]), daha sonra Pirindu (Akadca(Yeni Babil) 𒆳𒉿𒆸𒁺 ve 𒆳𒉿𒊑𒅔𒁺[2]), olarak bilinen, Demir Çağı'nda MÖ 1. binyılda, güney Anadolu'da var olmuş, Luvice konuşan bir Geç Hitit Devleti'dir.[3]

Bu krallığın yerli adı, Demir Çağı’na ait Hiyeroglif Luvice yazıtların yokluğu nedeniyle günümüzde hâlâ bilinmemektedir.[4] Bununla birlikte, krallığın aşağıda belirtilen adlandırmalarla ihtiyatla özdeşleştirilebileceği ileri sürülmüştür:[5][6]

  • Hitit İmparatorluğu metinlerinde geçen Ḫilika ülkesi (Hititçe𒌷𒄭𒇷𒅅𒋡);[7]
  • Melid kökenli yazıtlarda anılan Ḫilikka diyarı (𔗒𔔹𔗧𔔂)[8][9]
  • Gurgum Kralı I. Ḫalparuntiya’nın kayıtlarında geçen Ḫirikka ülkesi (𔗒𔖱𔓯𔗧𔔂)[10][11]

Yeni Asur dönemine ait Akadca kaynaklarda bu krallık Ḫilakku (Akadca𒆳𒄭𒋃𒆪[1]) adıyla anılmaktadır. Grek-Romen dönemde Kilikya (Cilicia) olarak bilinen bölgenin adı da bu Ḫilakku adından türetilmiştir.[12][4]

Yeni Asur İmparatorluğu’nun çöküşünü takiben Ḫilakku ülkesi, Yeni Babil dönemine ait Akadca kaynaklarda Pirindu adıyla yeniden ortaya çıkmaktadır (Akadca𒆳𒉿𒆸𒁺 ve Akadca𒆳𒉿𒊑𒅔𒁺[2]).[13]

Pirindu adının, “taşlık (yer)” anlamına gelen Luvice Piruwanda adından türediği düşünülmektedir. Bu adlandırma, söz konusu bölgenin daha sonraki Grekçe ve Türkçe adları olan Kilikia Trakheia (Grekçe: Τραχεῖα Κιλικία) ve Taşeli ile anlam bakımından örtüşmektedir.[14]

Yeni Babil kaynaklarında geçen Pirindu adının, Hitit İmparatorluğu kayıtlarında bir altın kaynağı olarak anılan Pirundummeya ülkesi (Hititçe𒌷𒁉𒊒𒌦𒁺𒌝𒈨𒅀[15]) ile özdeş olup olmadığı ise kesinlik kazanmamıştır.[16]

Ḫilakku Krallığı, Klasik Antik Çağ’da Kilikya olarak anılacak olan bölgenin batı kesiminde yer almakta olup, daha özelde Dağlık (Taşlık) Kilikya (GrekçeΚιλικία Τραχεῖα, romanizeKilikía Trakheîa; LatinceCilicia Aspera) olarak adlandırılan bölümde bulunmaktaydı.[17] Krallık, kuzey ve kuzeybatıda Toros ve Bolkar Dağları çevresinde, Ḫiyawa’nın kuzey ve kuzeybatısında, bu bölge ile Tabal coğrafyası arasında konumlanmıştı.[18][19][20] Bu konum itibarıyla Ḫilakku, Dağlık Kilikya’nın kuzey ve kuzeydoğu kesimlerine tekabül etmekte olup, özellikle daha sonraki Olba bölgesi ile Kalykadnos (günümüz Göksu) Nehri’nin aşağı havzası boyunca uzanan alanlarla örtüşmektedir.[21][22]

Ḫilakku’nun doğu sınırı, Konya Ovası’nın güneydoğusu ile Tarsus’un kuzeyi arasında yer alan dağlık bölgede bulunmaktaydı; batı sınırını ise, vadisi aracılığıyla krallığı Konya Ovası’na bağlayan[23] Kalykadnos (Göksu) Nehri oluşturmaktaydı.[24]

Yeni Babil dönemi itibarıyla Pirindu, Dağlık (Taşlık) Kilikya’nın batı ve güney kesimlerinde yer almakta olup,[21] Kalykadnos (Göksu) Nehri’nin batısındaki toprakları da kapsayacak şekilde genişlemişti. Bu genişleme sonucunda Pirindu, batıda Sallunê’ye, güneyde ise Akdeniz kıyılarına kadar ulaşmıştı.[25] Doğuda ise Pirindu’nun hâkimiyet alanı, Ovalık Kilikya’da yer alan Ḫarrua kentine kadar uzanmaktaydı.[21]

Ḫilakku’nun komşuları, doğusunda yine bir Geç Hitit Devleti olan Ḫiyawa, kuzeyinde ise Tabal bölgesine ait krallıklar idi.[26][27] Bu nedenle Yeni Asur dönemine ait kayıtlarda Ḫilakku, sıklıkla Que (Ḫiyawa) ve Tabal ile birlikte anılmıştır.[18][20] Güneyinde Akdeniz vardı. Klasik Antik Çağ'da Kilikya Tracheia, Kilikya Aspera adı verilen bölgeyi; günümüzde Mersin ile Antalya illeri arasındaki dağlık topraklar oluşturmaktadır.[28]

Yeni Asur kaynakları, Ḫilakku adlı bir kentin varlığını kaydetmektedir; ancak bu durum, krallığın bir kent-devleti olduğu şeklinde yorumlanamaz. Nitekim söz konusu kentin, günümüz Kayseri kentine karşılık gelen Mazaka ile özdeşleştirilmesi isabetli değildir. Bu kaynaklar ayrıca Ḫilakku’da “21 müstahkem kent ve bunlara bağlı yerleşimler”in varlığından da söz etmektedir (Akadca𒌋𒌋𒁹 𒌷𒈨𒌍𒋙𒉡 𒆗𒉡𒋾 𒅇 𒌷𒈨𒌍 𒌉𒈨𒌍 𒁲 𒇷𒈨𒋾𒋙𒉡, romanize21 ālānišunu dannūti u ālāni ṣeḫrūti ša limētišunu[[29]).[18]

Yeni Babil dönemi sırasında ise Pirindu’nun başkenti, Urā (ya da Urâ / Uraʾa) idi; krallığın diğer kraliyet kentlerinden biri ise Kirši olarak anılmaktadır.[30][21]

Krallar listesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ a b
  2. ^ a b Grayson 1975, s. 103.
  3. ^ Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia,Routledge, Oxon, 2011, sayfa.309,
  4. ^ a b Bryce 2012, s. 161.
  5. ^ Starke 2006, s. 123.
  6. ^ Weeden 2023, ss. 968-969.
  7. ^ Kryszeń 2023a.
  8. ^ Hawkins 2000a, s. 316.
  9. ^ Hawkins 2000b, plates 153-154.
  10. ^ Hawkins 2000a, s. 256.
  11. ^ Hawkins 2000b, plates 108-109.
  12. ^ Bryce 2012, s. 39.
  13. ^ Streck 2005, ss. 572-573.
  14. ^ Casabonne, Lebreton & Lebrun 2013, s. 91.
  15. ^ Kryszeń 2023b.
  16. ^ Streck 2005, s. 573.
  17. ^ a b c
  18. ^ a b c Hawkins 1975, s. 402.
  19. ^ Zoroğlu 1994, s. 301.
  20. ^ a b Starke 2006, s. 127.
  21. ^ a b c d Novák & Fuchs 2021, s. 404.
  22. ^ Novák & Fuchs 2021, s. 441.
  23. ^ Weeden 2023, s. 923.
  24. ^ Zoroğlu 1994, s. 301-302.
  25. ^ Zoroğlu 1994, s. 303.
  26. ^ Bryce 2009, s. 309.
  27. ^ Bryce 2012, s. 49.
  28. ^ Trevor Bryce, The Peoples and Places of Ancient Western Asia,Routledge, Oxon, 2011, sayfa.584,
  29. ^ "Esarhaddon 001". The Royal Inscriptions of the Neo-Assyrian Period. Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ludwig Maximilian University of Munich. 28 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  30. ^ Bryce 2009, s. 310.
  31. ^ a b
  32. ^ Simon 2018, s. 127.
  33. ^ a b c Simon 2019, s. 122.
  34. ^ a b c Oreshko 2020, s. 28.
  35. ^ Grayson 1975, s. 103-104.
  36. ^ Glassner 2004, s. 232-233.

Konuyla ilgili yayınlar

[değiştir | kaynağı değiştir]