Goran Ivanišević

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Goran Ivanišević
0
Ivanišević, 2016 yılında.
Kişisel bilgi
Vatandaşlık Hırvat
Doğum yeri Split, Hırvatistan
Doğum tarihi 13 Eylül 1971 (1971-09-13) (51 yaşında)
Yaşadığı yer Monte Carlo, Monako
Boy 1.93
Profesyonellik 1988
Emeklilik 2004
Oyun stili sol elli (çift el backhand)
Toplam ödül

19,878,007$

  •  Tüm zamanların en çok kazanan 27. erkek tenisçisi
Tekler
Kariyer rekoru 599–333
Toplam kupa 22
En yüksek sıralama No. 2 (4 Temmuz 1994)
Olympic rings with white rims.svg Olimpiyatlar Yarı Final (1992 Barcelona)
Grand Slam tekler
Avustralya Avustralya Açık Çeyrek Final (1989, 1994, 1997)
Fransa Fransa Açık Çeyrek Final (1990, 1992, 1994)
İngiltere Wimbledon Şampiyon (2001)
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Açık Yarı Final (1996)
Çiftler
Kariyer rekoru 263–226
Toplam kupa 9
En yüksek sıralama No. 20 (6 Ocak 1992)
Olympic rings with white rims.svg Olimpiyatlar Yarı Final (1992 Barcelona)
Grand Slam çiftler
Avustralya Avustralya Açık 2. Tur (1990, 1994)
Fransa Fransa Açık Final (1990, 1999)
İngiltere Wimbledon 3. Tur (1989, 1993)
Amerika Birleşik Devletleri Amerika Açık Çeyrek Final (1997)
Madalyalar
 Hırvatistan adına
Olimpiyat oyunları
Bronz 1992 Barcelona Tekler
Bronz 1992 Barcelona Çiftler

Goran Ivanišević (Hırvatça telaffuz: [ɡǒran iʋanǐːʃeʋitɕ][1][2][3] d. 13 Eylül 1971) Hırvat tenis koçu ve eski profesyonel tenis oyuncusu. Turnuva kartı ile ek kontenjandan katılarak Wimbledon şampiyonluğunu kazanmış tek oyuncudur. 2001'de 125. sıradayken bunu başaran Ivanišević daha önce 1992, 1994 ve 1998'de Wimbledon'da ikinci olmuştur. Ivanišević, 1994 yılında Pete Sampras'ın arkasında dünya 2 numarası olarak kariyerindeki en yüksek tekler sıralamasına ulaşmıştır. Eylül 2013'ten Temmuz 2016'ya kadar Marin Čilić'in antrenörlüğünü yapmış ve 2014 ABD Açık'ta Čilić'i bugüne kadarki tek Grand Slam şampiyonluğuna ulaştırmıştır.[4] 2019'dan beri Novak Djokovic'in koçluğunu yapmakta olan Ivanišević, 2020 yılında Uluslararası Tenis Hall of Fame listesine dahil edilmiştir.[5]

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Goran, 1971 yılında Srđan ve Gorana Ivanišević çiftinin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir.[6] Çocukluğunda Jelena Genčić tarafından eğitilen Ivanišević, 1988 yılında profesyonel olmuş ve aynı yıl Rüdiger Haas ile Frankfurt'ta kariyerindeki ilk çiftler şampiyonluğunu kazanmıştır. Çoğunlukla tekler kariyerine odaklanmış olsa da, çiftlerde de bazı başarılar elde etmiş ve dokuz şampiyonluk kazanarak kariyerinde ulaştığı en yüksek çiftler sıralaması olan 20. sıraya kadar yükselmiştir.

1989'da Avustralya Açık'ta çeyrek finale yükselen Ivanišević, 1990 yılında yine çeyrek finale kadar ulaştığı Fransa Açık turnuvasının ilk turunda Boris Becker'ı eleyerek dikkatleri üzerine çekti. Ayrıca, Petr Korda ile Fransa Açık çift erkeklerde ikinci oldu. Aynı yıl düzenlenen Wimbledon'da Ivanišević yarı finale yükseldi ve burada Becker'a dört sette kaybetti. Ivanišević ayrıca 1990 yılında Stuttgart'ta ilk tekler turnuvası şampiyonluğunu kazandı ve Yugoslavya'nın Dünya Takım Kupası'nı kazanmasında rol oynadı. Davis Kupası'nda Yugoslavya adına sekiz maça çıkan Ivanišević, 1991'de Hırvatistan'ın bağımsızlık ilanından sonra takımdan ayrıldı.[7] Yugoslavya, Ivanišević'in ayrılmasından sonraki ilk maçta Fransa'ya 5-0 kaybetti.

Ivanišević, turnuvalarda gösterdiği başarılı servis performansının yanı sıra güçlü ve saldırgan oyun tarzı ile kısa sürede tanındı. Birkaç yıl boyunca turnuvalarda en fazla ace sayısına sahip olan oyuncuydu. Ayrıca sahada ara sıra, genellikle kendisine sinirlendiği öfke nöbetleri ve oyun standartlarının istikrarsızlığı ile tanınmaktaydı. Ivanišević, ölüm tehditleri aldığı açıklanan 1992 Avustralya Erkekler Sert Kort Şampiyonası'nda şampiyonluğu kazanmayı başardı.[8]

Ivanišević 1992'de arka arkaya Ivan Lendl, Stefan Edberg ve Pete Sampras'ı yenerek ilk kez Wimbledon tekler finaline yükseldi. Ivanišević, Sampras karşısında 6–7, 7–6, 6–4, 6–2'lik skorlarla aldığı galibiyette 36 ace sayısı buldu ve servis kullandığı tüm oyunları kazandı. Her iki tenisçinin de ilk Grand Slam şampiyonluğunu kazanmak için çıktığı final öncesinde Ivanišević, Andre Agassi karşısında büyük favori gösteriliyordu. Agassi 6-7, 6-4, 6-4, 1-6, 6-4'lük setler sonucunda maçı kazandı. Tüm maç boyunca 5 kez çifte servis hatası yapan Ivanišević, maçtaki son oyunda iki kez çifte servis hatası yaptı. Ivanišević'in turnuvadaki ace sayısı (206) Wimbledon tarihindeki en yüksek sayıydı. Ivanišević 2001 yılında 213 ace ile kendi rekorunu kırmayı başardı. 1992 Wimbledon finalinde Agassi'ye karşı 37 ace sayısı elde ederken finalde kaybettiği Agassi'nin tüm turnuva boyunca bulduğu ace sayısı 37 idi. Wimbledon finali Ivanišević için talihsiz bir kayıp olarak nitelenmişti ancak Ivanišević'in sadece 20 yaşında olması nedeniyle önünde parlak bir gelecek olduğu öngörülüyordu. Aynı yılın yaz döneminde Barselona'da düzenlenen 1992 Yaz Olimpiyatları'nda Ivanišević, bağımsızlığını yeni ilan eden Hırvatistan'ı temsilen hem teklerde hem de çiftlerde bronz madalya kazandı ve açılış töreninde Hırvat takımının bayraktarlığını yaptı. Teklerde kazandığı bronz madalya öncesinde arka arkaya 5 setlik 4 maç kazanarak teniste 1968 ve sonrası için kullanılan "açık dönem" için benzersiz bir başarıya imza attı. Ayrıca o yıl toplam dört tekli şampiyonluk kazandı.

Ivanišević, 1994'te ikinci kez Wimbledon finaline çıktı ve burada son şampiyon Pete Sampras'a 7-6, 7-6, 6-0 yenildi. Ivanišević, o yılın Temmuz ayında dünya 2 numarası konumuna ulaşarak kariyerinin en yüksek tekler sıralamasını elde etti.

1995'te Ivanišević, finalde Todd Martin'i 7-6, 6-3, 6-4'lük setlerle mağlup ederek Grand Slam Kupası'nı kazandı. Wimbledon'da yarı finalde Sampras'a 6-7, 6-4, 3-6, 6-4, 3-6 setleriyle kaybetti.

1996 yılında, Ivanišević bir takvim yılında beş tekli turnuvası kazanarak kariyerinin en başarılı dönemini geçirdi. Grand Slam Kupası'nda bir kez daha finale ulaştı ancak bu kez Becker'a karşı set alamadan kaybetti. Ivanišević ayrıca Iva Majoli ile birlikte Hırvatistan adına 1996 Hopman Kupası'nı kazandı. O yıl Ivanišević, Stefan Edberg'i yenerek kariyerinin Wimbledon haricindeki ilk Grand Slam yarı finali olan ABD Açık yarı finaline yükseldi. Maç, Edberg'in kariyerinde çıktığı son Grand Slam maçı oldu. Yarı finalde Ivanišević dört sette yeniden Sampras'a karşı mağlup oldu; Sampras, finalde Michael Chang'ı yenerek dördüncü ABD Açık şampiyonluğunu kazandı.

Nisan 1997'de Ivanišević, Davis Kupası tekler maçında "toprak kortun kralı" olarak bilinen Thomas Muster'ı yenerek rakibinin Davis Kupası kariyerindeki ilk ve tek yenilgisini almasına neden oldu. Muster, daha önce toprak zeminde oynadığı 117 maçın 112'sini kazanmasına rağmen Ivanišević'e karşı 6-7, 7-5, 6-7, 6-2, 7-5'lik setlerle mağlup oldu. 1997 yılında Ivanišević, dünya 2.si olarak kariyerinin en yüksek sıralamasına bir kez daha ulaştı ancak yıl sonunda 15. sıraya kadar geriledi.

1998'de Ivanišević üçüncü kez Wimbledon finaline ulaştı ve bir kez daha Sampras ile karşılaştı. Ivanišević maça iyi başladı ancak kendisinin 2 set öne geçmesini sağlayacak set puanlarını alamadı ve beş setlik maçın sonunda Sampras'a 7-6, 6-7, 4-6, 6-3, 2–6'lık setlerle kaybetti.

Ivanišević, Jeff Tarango ile birlikte 1999'da Fransa Açık çift erkeklerde ikinci oldu. Bunun yanı sıra 1999, 2000 ve 2001 yıllarının büyük bir bölümünde omuz sakatlığıyla mücadele etti ve hem performansı hem de dünya sıralaması düzenli olarak düşmeye başladı.

2000 Brighton International'daki ikinci tur maçında Ivanišević, maç içerisinde öfke nöbetleri geçirerek üç kez raket parçaladıktan sonra hiçbir raketi kalmadığı için maçtan çekilmek zorunda kaldı. Konuyla ilgili Associated Press'e verdiği röportajda şunları söyledi: "En azından tenis oynamayı bıraktığımda beni bir şeyle hatırlayacaklar... 'Wimbledon'ı hiç kazanamayan ama bütün raketlerini parçalamış bir adam var' diyecekler." [9]

2001 yazında, Ivanišević dünya sıralamasında 125. sıraya kadar gerilemişti. Bu sıralama, Wimbledon'daki ana çekilişte otomatik olarak yer alması için yeterli değildi ancak daha önce üç kez ikinci olduğu göz önüne alındı ve tekler turnuvasındaki ek kontenjan için turnuva kartıyla ödüllendirildi. Geçmiş yıllarda dünya 1 numarası olan ve gelecek yıllarda dünya 1 numaralığına yükselecek olan Carlos Moyá, Andy Roddick ve Marat Safin gibi oyuncuların yanı sıra Fredrik Jonsson ve Greg Rusedski'yi yenerek yarı finale yükseldi. Tim Henman'ı yağmurlu bir havada oynanan beş setlik bir yarı final maçında yenen Ivanišević, finalde önceki yılın ikincisi ve eski ABD Açık şampiyonu Patrick Rafter ile oynamaya hak kazandı. Bu maç, Ivanišević'in 1998'den bu yana oynayacağı ilk tekler finaliydi. Üç saatten biraz fazla süren maçta Ivanišević, Rafter'i 6-3, 3-6, 6-3, 2-6, 9-7 mağlup etti. 30. doğum gününden iki ay önce Ivanišević, turnuva kartıyla katılarak Wimbledon'ı kazanan ilk tenisçi oldu ve turnuvayı en düşük sıralama ile kazanan oyuncu olarak tarihe geçti.[10] Bugüne kadar turnuva kartıyla katıldığı bir Grand Slam tekler turnuvasını kazanmayı başaran başka bir tenisçi olmamıştır. Wimbledon'daki başarısı, İngiliz televizyon kanalı Channel 4'ün yayınladığı Spordaki En Büyük 100 An listesinde on altıncı sırada yer aldı.

Ivanišević, 2004 Wimbledon turnuvasında servis kullanıyor.

10 Temmuz 2001'de Ivanišević, memleketi Split'te bir kahraman gibi karşılandı. 150 binden fazla insan kendisini limanda karşıladı ve gökyüzünü kaplayan havai fişekler altında tekne geçit törenleri düzenlendi ve Ivanišević de bu karşılama töreninde kıyafetlerini çıkartarak denize atladı.[11][12] Aynı yıl düzenlenen BBC Sports Yılın Sporcusu ödül töreninde "Yılın Denizaşırı Kişiliği" ödülünü kazandı.

2001 Wimbledon şampiyonluğu Ivanišević'in kariyerindeki son şampiyonluk oldu. Omuz ameliyatı nedeniyle 2002 yılında geçici olarak tenise ara verdi. Kısa dönemler halinde tenise geri döndüğü olsa da 2004'te Wimbledon'da Lleyton Hewitt'e karşı üçüncü turda mağlup olmasının ardından emekli olduğunu açıkladı.

Oyun stili[değiştir | kaynağı değiştir]

Ivanišević, iyi bir servisçi ve voleciydi. Çim kortlara uygun hızlı, agresif bir oyun tarzı vardı. Güçlü ve isabetli sol el servisleriyle bilinen Ivanišević, tenis tarihinin en etkili servisçilerinden biri olarak kabul edilir. Sık sık rakibine hiç servis karşılama şansı vermeden tüm oyunu kazandığı olmuştur.

Birçok servis ve vole oyuncusu gibi, Ivanišević'in karşılama oyunu ve savunması daha zayıftı. Backhand tarafında, top-spin ile vurmak yerine sık sık kesme vuruşlar kullanır ve bu vuruşların ardından hemen fileye doğru yaklaşırdı.

Tenis sonrası[değiştir | kaynağı değiştir]

Veteran tenis turnuvaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Ivanišević, 2004 yılında emekli olduktan hemen sonra ATP Champions Tour'da (veteranlar ligi) oynamaya başladı.

2005 yılında Bratislava'da Slovakya'ya karşı oynanan Davis Kupası finalinde Hırvat takımının bir parçasıydı. Hırvatistan maçı 3-2 kazandı. Ivanišević birincilik madalyası aldı ve ismi Mario Ančić, Ivo Karlović, Ivan Ljubičić ve takım kaptanı Nikola Pilić ile birlikte kupanın üzerine kazındı.

Haziran 2006'da Liverpool'daki Calderstones Park turnuvasında sahne aldı. Aynı yılın Kasım ayında, Ivanišević, Frankfurt'ta düzenlenen Merrill Lynch Tour of Champions turnuvasını John McEnroe'yu 7-6 (12), 7-6 (1) yenerek kazandı.

2007'de, finalde Rafael Nadal'a karşı arka arkaya 5. Wimbledon şampiyonluğunu kazanmak isteyen Roger Federer, final öncesinde Ivanišević ile antrenman yaptı. Federer, antrenmanın kendisi için faydalı olduğunu söyledi ve final maçında Nadal'a karşı galip geldi.

17 Temmuz 2019'da Ivanišević, 2019 Hırvatistan Açık Umag turnuvasındaki bir gösteri maçında yıllar önce kazandığı ünlü 2001 Wimbledon finalinin 18. "doğum gününü" kutlamak için 18 yıl önceki finalde mağlup ettiği Rafter ile bir kez daha karşılaştı. Ivanišević, gösteri maçını 6-4, 6-4 setleriyle kazandı. Hırvat Açık Merkez Kortu'na Ivanišević'in adı verildi.

Spor yönetimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ağustos 2005'te Ivanišević, Hırvat Olimpiyat Komitesi (HOO) başkanlığı yapan Zlatko Mateša'nın dört başkan yardımcısından biri olarak seçildi.[13]

Antrenörlük kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

2013 yılında Ivanišević, yurttaşı Marin Čilić'in antrenörlüğünü yapmaya başladı ve Čilić'in kariyerindeki ilk büyük şampiyonluğu olan 2014 ABD Açık şampiyonluğunda önemli rol oynadı. 2016 Wimbledon'dan sonra Čilić ile yolları ayrıldı.

8 Ağustos 2016'da Tomáš Berdych sosyal medya aracılığıyla Ivanišević'in 2016 Western & Southern Open'dan itibaren kendisine koçluk yapmaya başlayacağını duyurdu.

2019 yılında, Indian Wells Masters turnuvasının hemen öncesine kadar Milos Raonic'e koçluk yapıyordu ancak turnuva öncesi Raonic ile çalışmayı bıraktığı açıklandı.[14]

30 Haziran 2019'da Novak Djokovic, Ivanišević'i koçluk ekibine dahil ettiğini açıkladı.[15] Ivanišević'in antrenörlüğünde Djokovic 2 Avustralya Açık, 2 Wimbledon ve 1 Fransa Açık turnuvası kazanmıştır.

Futbol[değiştir | kaynağı değiştir]

Ivanišević, 2001 yılında Hırvat takımı Hajduk Split'te futbol oynadı.[16] Goran, İngiliz takımı West Bromwich Albion'u desteklemektedir. Kulübün 2005 yılında bir alt lige düşmemek için verdiği mücadeleden galip ayrılmasının ardından takıma sempati duyarak taraftarı olmaya başladığını açıklamıştır.[17] Bir maçından önce ısınma sırasında Albion forması giydiği bilinen Ivanišević[18] Aralık 2011'de Loftus Road stadyumunda Queens Park Rangers'a karşı oynadıkları maçta West Bromwich Albion takımının bir maçını ilk kez canlı izledi.[19]

Ivanišević ayrıca 7 Ekim 2002'de Hırvat milli takımının Zagreb'de uluslararası futbol yıldızlarına karşı oynadığı gösteri maçında yer aldı. Maç, Hırvat orta saha oyuncusu Zvonimir Boban'ın kariyerlerindeki son maçıydı. Ivanišević, takımı adına maçı 1-1'e getiren golü kaydetti ve maç uluslararası yıldızların 2-1 galibiyetiyle sonuçlandı.

Rekorları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Turnuva kartıyla katılarak bir Grand Slam şampiyonu olmayı başaran tek erkek tenisçi. Bunu 2001 yılında Wimbledon'da başardı.
  • Tek bir sezonda en çok ace sayısı bulan oyuncu (1996'da 1.477 ace sayısı).

Grand Slam finalleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Tekler: 4 (1 şampiyonluk, 3 ikincilik)[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Turnuva Zemin Rakip Setler
Mağlup 1992 Wimbledon Çim Amerika Birleşik DevletleriAndré Agassi 7–6 (10–8), 4–6, 4–6, 6–1, 4–6
Mağlup 1994 Wimbledon Çim Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 6–7 (2–7), 6–7 (5–7), 0–6
Mağlup 1998 Wimbledon Çim Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 7–6 (7–2), 6–7 (9–11), 4–6, 6–3, 2–6
Galip 2001 Wimbledon Çim Avustralya Patrick Mertek 6–3, 3–6, 6–3, 2–6, 9–7

Çiftler: 2[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Turnuva Zemin Partner rakipler Setler
Mağlup 1990 Fransa Açık Toprak Çekoslovakya Petr Korda İspanya Sergio Casal



İspanya Emilio Sanchez
5–7, 3–6
Mağlup 1999 Fransa Açık Toprak Amerika Birleşik Devletleri Jeff Tarango Hindistan Mahesh Bhupathi



Hindistan Leander Paes
2–6, 5–7

Diğer önemli finalleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Grand Slam Kupası[değiştir | kaynağı değiştir]

Tekler: 2 (1–1)[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Turnuva Zemin Rakip Setler
Galip 1995 Grand Slam Kupası Halı (iç mekan) Amerika Birleşik Devletleri Todd Martin 7–6 (7–4), 6–3, 6–4
Mağlup 1996 Grand Slam Kupası Halı (iç mekan) Almanya Boris Becker 3–6, 4–6, 4–6

ATP Süper 9 finalleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Tekler: 7 (2–5)[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonuç Yıl Turnuva Zemin Rakip Setler
Galip 1992 Stockholm Halı (iç mekan) [[Guy Forget|Fransa]]Fransa Guy Forget 7–6 (7–2), 4–6, 7–6 (7–5), 6–2
Mağlup 1993 Roma Toprak Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 1–6, 2–6, 2–6
Mağlup 1993 Stockholm Halı (iç mekan) Almanya Michael Stich 6–4, 6–7 (6–8), 6–7 (3–7), 2–6
Galip 1993 Paris Halı (iç mekan) Ukrayna Andrey Medvedev 6–4, 6–2, 7–6 (7–2)
Mağlup 1994 Stockholm Halı (iç mekan) Almanya Boris Becker 6–4, 4–6, 3–6, 6–7 (4–7)
Mağlup 1995 Hamburg Toprak Ukrayna Andrey Medvedev 3–6, 2–6, 1–6
Mağlup 1996 Miami Sert Amerika Birleşik Devletleri André Agassi 0–3 ret.

ATP kariyer finalleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Tek finalleri: 49 (22 şampiyonluk, 27 ikincilik)[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva türüne göre
Grand Slam (1–3)
Grand Slam Kupası (1–1)
ATP Super 9 (2–5)
ATP Championship Series (7–5)
ATP World Series (11–13)
Zemine göre
Sert (3–8)
Çim (2–4)
Toprak (3–6)
Halı (14–9)
Sonuç Tarih Turnuva Zemin Rakip Setler
Mağlup Mayıs 1989 ATP Florence, İtalya Toprak Arjantin Horacio de la Peña 4–6, 3–6
Mağlup Mayıs 1990 Croatia Open Umag, Yugoslavya Toprak Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Goran Prpić 3–6, 6–4, 4–6
Galip Temmuz 1990 Stuttgart Açık, Batı Almanya Toprak Arjantin Guillermo Pérez Roldán 6–7(2–7), 6–1, 6–4, 7–6(7–5)
Mağlup Ağustos 1990 ATP Long Island, ABD Sert İsveç Stefan Edberg 6–7(3–7), 3–6
Mağlup Eylül 1990 ATP Bordeaux, Fransa Toprak Fransa Guy Forget 4–6, 3–6
Mağlup Eylül 1990 Davidoff Swiss Indoors, İsviçre Halı Amerika Birleşik Devletleri John McEnroe 7–6(7–4), 6–4, 6–7(3–7), 3–6, 4–6
Galip Haziran 1991 Manchester Open, İngiltere Çim Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 6–4, 6–4
Mağlup Ağustos 1991 ATP Stratton Mountain, ABD Sert Çekoslovakya Petr Korda 4–6, 2–6
Galip Aralık 1991 Next Generation Adelaide International, Avustralya Sert İsveç Christian Bergström 1–6, 7–6(7–5), 6–4
Mağlup Şubat 1992 Internazionali di Lombardia, İtalya Halı İtalya Omar Camporese 6–3, 3–6, 4–6
Galip Şubat 1992 Eurocard Open, Almanya Halı İsveç Stefan Edberg 6–7(5–7), 6–3, 6–4, 6–4
Mağlup Temmuz 1992 Wimbledon, İngiltere Çim Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 7–6(10–8), 4–6, 4–6, 6–1, 4–6
Galip Ekim 1992 Sydney Indoor, Avustralya Sert İsveç Stefan Edberg 6–4, 6–2, 6–4
Galip Ekim 1992 Stockholm Open, İsveç Halı Fransa Guy Forget 7–6(7–2), 4–6, 7–6(7–5), 6–2
Mağlup Ocak 1993 Qatar ExxonMobil Open, Katar Sert Almanya Boris Becker 6–7(4–7), 6–4, 5–7
Mağlup Mayıs 1993 Rome Masters, İtalya Toprak Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 1–6, 2–6, 2–6
Galip Eylül 1993 BRD Năstase Ţiriac Trophy, Romanya Toprak Rusya Andrei Cherkasov 6–2, 7–6(7–5)
Galip Ekim 1993 BA-CA Tennis Trophy, Avusturya Halı Avusturya Thomas Muster 4–6, 6–4, 6–4, 7–6(7–3)
Mağlup Ekim 1993 Stockholm Open, İsveç Halı Almanya Michael Stich 6–4, 6–7(6–8), 6–7(3–7), 2–6
Galip Kasım 1993 Paris Masters, Fransa Halı Ukrayna Andrei Medvedev 6–4, 6–2, 7–6(7–2)
Mağlup Şubat 1994 Eurocard Open, Almanya Halı İsveç Stefan Edberg 6–4, 4–6, 2–6, 2–6
Mağlup Haziran 1994 Wimbledon, İngiltere Çim Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 6–7(2–7), 6–7(5–7), 0–6
Galip Ağustos 1994 Generali Open, Avusturya Toprak Fransa Fabrice Santoro 6–2, 4–6, 4–6, 6–3, 6–2
Mağlup Eylül 1994 BRD Năstase Ţiriac Trophy, Romanya Toprak Arjantin Franco Davín 2–6, 4–6
Galip Ekim 1994 ATP Tokyo Indoor, Japonya Halı Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 6–4, 6–4
Mağlup Ekim 1994 Stockholm Open, İsveç Halı Almanya Boris Becker 6–4, 4–6, 3–6, 6–7(4–7)
Mağlup Mayıs 1995 Hamburg Masters, Almanya Toprak Ukrayna Andrei Medvedev 3–6, 2–6, 1–6
Galip Aralık 1995 Grand Slam Kupası, Almanya Halı Amerika Birleşik Devletleri Todd Martin 7–6(7–4), 6–3, 6–4
Mağlup Ocak 1996 Sydney International, Avustralya Sert Amerika Birleşik Devletleri Todd Martin 7–5, 3–6, 4–6
Galip Ocak 1996 PBZ Zagreb Indoors, Hırvatistan Halı Fransa Cédric Pioline 3–6, 6–3, 6–2
Galip Şubat 1996 Dubai Tenis Şampiyonası, BAE Sert İspanya Albert Costa 6–4, 6–3
Mağlup Şubat 1996 ATP Antwerp, Belçika Halı Almanya Michael Stich 3–6, 2–6, 6–7(5–7)
Galip Şubat 1996 Internazionali di Lombardia, İtalya Halı İsviçre Marc Rosset 6–3, 7–6(7–3)
Galip Mart 1996 ABN AMRO World Tennis Tournament, Hollanda Halı Rusya Yevgeny Kafelnikov 6–4, 3–6, 6–3
Mağlup Mart 1996 Miami Masters, ABD Sert Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 0–3, ret.
Mağlup Ağustos 1996 RCA Championships, ABD Sert Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 6–7(3–7), 5–7
Galip Kasım 1996 Kremlin Kupası, Rusya Halı Rusya Yevgeny Kafelnikov 3–6, 6–1, 6–3
Mağlup Aralık 1996 Grand Slam Kupası, Almanya Halı Almanya Boris Becker 3–6, 4–6, 4–6
Galip Ocak 1997 PBZ Zagreb Indoors, Hırvatistan Halı Birleşik Krallık Greg Rusedski 7–6(7–4), 4–6, 7–6(8–6)
Mağlup Şubat 1997 Dubai Tenis Şampiyonası, BAE Sert Avusturya Thomas Muster 5–7, 6–7(3–7)
Galip Şubat 1997 Internazionali di Lombardia, İtalya Halı İspanya Sergi Bruguera 6–2, 6–2
Mağlup Haziran 1997 Queen's Club Championships, İngiltere Çim Avustralya Mark Philippoussis 5–7, 3–6
Galip Ekim 1997 BA-CA Tennis Trophy, Avusturya Halı Birleşik Krallık Greg Rusedski 3–6, 6–7(4–7), 7–6(7–4), 6–2, 6–3
Galip Şubat 1998 ATP Split, Hırvatistan Halı Birleşik Krallık Greg Rusedski 7–6(7–3), 7–6(7–5)
Mağlup Haziran 1998 Wimbledon, İngiltere Çim Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 7–6(7–2), 6–7(9–11), 4–6, 6–3, 2–6
Mağlup Ağustos 1998 ATP Stratton Mountain, ABD Sert Slovakya Karol Kučera 4–6, 7–5, 2–6
Mağlup Ekim 1998 ATP Shanghai, Çin Halı Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 6–4, 1–6, 2–6
Mağlup Kasım 1998 Kremlin Kupası, Rusya Halı Rusya Yevgeny Kafelnikov 6–7(2–7), 6–7(5–7)
Galip Temmuz 2001 Wimbledon, İngiltere Çim Avustralya Patrick Rafter 6–3, 3–6, 6–3, 2–6, 9–7

Çift finalleri (9–10)[değiştir | kaynağı değiştir]

Turnuva türüne göre
Grand Slam Turnuvaları (0–2)
ATP Masters Series (1–0)
ATP International Series Gold (1–4)
ATP International Series (7–4)
Zemine göre
Sert (3–3)
Toprak(1–5)
Çim (1–1)
Halı (4–1)
Sonuç Tarih Turnuva Zemin Partner Rakipler Setler
Galip Ekim 1988 Frankfurt Cup, Batı Almanya Halı Batı Almanya Rüdiger Haas Birleşik Krallık Jeremy Bates
Hollanda Tom Nijssen
1–6, 7–5, 6–3
Mağlup Ekim 1989 Campionati Internazionali di Sicilia, İtalya Toprak İtalya Diego Nargiso Batı Almanya Peter Ballauff
Batı Almanya Rüdiger Haas
2–6, 7–6, 4–6
Mağlup Şubat 1990 Donnay Indoor Championships, Belçika Halı Macaristan Balázs Taróczy İspanya Emilio Sánchez
Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Slobodan Živojinović
5–7, 3–6
Mağlup Haziran 1990 Fransa Açık, Paris Toprak Çekoslovakya Petr Korda İspanya Sergio Casal
İspanya Emilio Sánchez
5–7, 3–6
Mağlup Ağustos 1990 ATP Stratton Mountain, ABD Sert Çek Cumhuriyeti Petr Korda Amerika Birleşik Devletleri Jeff Brown
Amerika Birleşik Devletleri Scott Melville
5–7, 6–7
Galip Şubat 1991 Internazionali di Lombardia, İtalya Halı İtalya Omar Camporese Çekoslovakya Cyril Suk
Hollanda Tom Nijssen
6–4, 7–6
Galip Mayıs 1991 Rome Masters, İtalya Toprak İtalya Omar Camporese Avustralya Laurie Warder
Amerika Birleşik Devletleri Luke Jensen
6–2, 6–3
Galip Haziran 1991 Manchester Open, İngiltere Çim İtalya Omar Camporese Birleşik Krallık Andrew Castle
Birleşik Krallık Nick Brown
6–4, 6–3
Mağlup Temmuz 1991 Stuttgart Açık, Batı Almanya Toprak İtalya Omar Camporese Avustralya Wally Masur
İspanya Emilio Sánchez
6–2, 3–6, 4–6
Galip Aralık 1991 Next Generation Adelaide International, Avustralya Sert İsviçre Marc Rosset Avustralya Mark Kratzmannbr>Avustralya Jason Stoltenberg 7–6, 7–6
Mağlup Haziran 1992 Queen's Club Championships, İngiltere Çim İtalya Diego Nargiso Avustralya John Fitzgerald
İsveç Anders Järryd
4–6, 6–7
Mağlup Nisan 1995 Torneo Godó, İspanya Toprak İtalya Andrea Gaudenzi Amerika Birleşik Devletleri Trevor Kronemann
Avustralya David Macpherson
2–6, 4–6
Mağlup Ağustos 1995 Countrywide Classic, ABD Sert Hırvatistan Saša Hirszon Güney Afrika Cumhuriyeti Brent Haygarth
Amerika Birleşik Devletleri Kent Kinnear
4–6, 5–7
Galip Eylül 1995 ATP Bordeaux, Fransa Sert Hırvatistan Saša Hirszon İsveç Henrik Holm
Birleşik Krallık Danny Sapsford
6–3, 6–4
Galip Şubat 1996 Internazionali di Lombardia, İtalya Halı İtalya Andrea Gaudenzi İsviçre Jakob Hlasek
Fransa Guy Forget
6–4, 7–5
Galip Ocak 1997 PBZ Zagreb Indoors, Hırvatistan Halı Hırvatistan Saša Hiršzon Güney Afrika Cumhuriyeti Brent Haygarth
Amerika Birleşik Devletleri Mark Keil
6–4, 6–3
Galip Şubat 1997 Dubai Tenis Şampiyonası, BAE Sert Hollanda Sander Groen Avustralya Sandon Stolle
Çek Cumhuriyeti Cyril Suk
7–6, 6–3
Mağlup Haziran 1999 Fransa Açık, Paris Toprak Amerika Birleşik Devletleri Jeff Tarango Hindistan Mahesh Bhupathi
Hindistan Leander Paes
2–6, 5–7
Mağlup Ağustos 1999 Countrywide Classic, ABD Sert Amerika Birleşik Devletleri Brian MacPhie Zimbabve Byron Black
Zimbabve Wayne Black
2–6, 6–7

Takım şampiyonlukları (3)[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1990 – Yugoslavya ile Dünya Takım Kupası şampiyonluğu
  • 1996 – Hırvatistan ile Hopman Kupası şampiyonluğu
  • 2005 – Hırvatistan ile Davis Kupası şampiyonluğu

Performans çizelgesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Tekler[değiştir | kaynağı değiştir]

Anahtar
Ş  F  YF ÇF #R RR Q# A P Z# PO SF-B F S G NMS NH
(Ş) Şampiyon; (F) finalist; (YF) yarı finalist; (ÇF) çeyrek finalist; (#R) tur 4, 3, 2, 1; (RR) round-robin stage; (Q#) eleme turu; (P#) ön eleme turu; (DNQ) başarılı olamadı/diskalifiye oldu; (A) yer almadı; (Z#) Davis/Fed Kupası Grupları (grup numarası ile birlikte) or (PO) play-off; (G) altın, (F-S) gümüş veya (SF-B) bronz Olimpiyat/Paralimpik madalya; a (NMS) derecesi düşürülen Masters Serisi/1000 turnuvası; (P) ertelendi; (NH) düzenlenmedi. SR=başarı yüzdesi (turnuva kazanma/kaybetme)


Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti YUG Hırvatistan HIR
Turnuva 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 SR G–M Kzn %
Grand Slam turnuvaları
Avustralya Açık A ÇF 1R 3R 2R A ÇF 1R 3R ÇF 1R A 2R Q1 2R A A A 0 / 11 19–11 63%
Fransa Açık A 4R ÇF 2R ÇF 3R ÇF 1R 4R 1R 1R 1R 1R A A A A A 0 / 12 21–12 64%
Wimbledon 1R 2R YF 2R F 3R F YF ÇF 2R F 4R 1R Ş A A 3R A 1 / 15 49–14 78%
Amerika Açık A 2R 3R 4R 3R 2R 1R 1R YF 1R 4R 3R 1R 3R A A A A 0 / 13 21–13 62%
Galibiyet-Mağlubiyet 0–1 9–4 11–4 7–4 13–4 5–3 14–4 5–4 14–4 5–4 9–4 5–3 1–4 9–1 1–1 0–0 2–1 0–0 1 / 51 110–50 69%
Yıl sonu şampiyonaları
ATP Finalleri Katılamadı YF YF RR DNQ YF Katılamadı RR Katılamadı 0 / 5 8–10 44%
Grand Slam Kupası Düzenlenmedi ÇF A YF A YF Ş F A ÇF A Düzenlenmedi 1 / 6 11–5 69%
Milli takım ile birlikte
Olimpiyat Oyunları 1R Düzenlenmedi SF-B Düzenlenmedi 1R Düzenlenmedi 1R Düzenlenmedi A NH 0 / 4 4–4 50%
Davis Kupası YF YF 1R ÇF A PO PO 1R PO Z1 A A Z2 PO ÇF ÇF A Ş 1 / 8 28–9 76%
ATP Masters Series
Indian Wells A 1R 3R 1R 1R 1R 1R A YF 1R 1R 2R 2R 3R A 1R A A 0 / 13 9–13 41%
Miami Masters A 1R 2R A 2R 1R ÇF A F ÇF 3R 2R 3R 2R 2R A 2R A 0 / 13 19–13 59%
Monte Carlo A 1R 2R 2R A 1R ÇF YF 1R A 1R 1R 1R A A A 1R A 0 / 11 8–11 42%
Rome Masters A 2R A 1R 1R F YF YF 3R YF 1R 1R 1R Q1 A A 1R A 0 / 12 20–12 63%
Hamburg Masters A 3R 1R ÇF 2R A 1R F 1R A ÇF 1R Q2 A A A A A 0 / 9 12–9 57%
Canada Masters A 1R A A A A A 2R 1R 2R 3R 1R A A A A A A 0 / 6 4–6 40%
Cincinnati A A A A A 1R A ÇF ÇF 2R 3R 1R A 3R A A A A 0 / 7 9–7 56%
Stuttgart Masters A A ÇF ÇF Ş F F 2R ÇF 2R ÇF 1R 1R 3R Turnuva sonlandı 1 / 12 22–11 67%
Paris A A 2R 2R YF Ş ÇF 1R 1R A 1R Q1 Q1 2R A A A A 1 / 9 12–8 60%
Kariyer istatistikleri
Turnuva 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 Kariyer
Şampiyonluklar 0 0 1 1 4 3 2 1 5 3 1 0 0 1 0 0 0 0 22
Finaller 0 1 5 3 5 5 6 2 10 5 5 0 0 1 0 0 0 0 49
Yıl sonu sıralaması 371 40 9 16 4 7 5 10 4 15 12 62 129 12 243 657 266

Çiftler[değiştir | kaynağı değiştir]

Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti YUG Hırvatistan HIR
Turnuva 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 SR
Grand Slam turnuvaları
Avustralya Açık A 1R 2R 1R 1R A 2R A A 1R 1R A 1R A A A A 0 / 8
Fransa Açık A 3R F 2R 1R ÇF A A A 1R 1R F 2R A A A A 0 / 9
Wimbledon A 3R 1R 2R 1R 3R A A A A A A A A A A A 0 / 5
Amerika Açık A 3R 2R 2R 2R 2R A A 2R ÇF 1R 1R A A A A A 0 / 9
ATP Masters Series
Indian Wells NMS 1R 1R 1R A 2R A 2R A 2R A 2R A 1R A A 0 / 8
Miami Masters NMS 2R A A 3R 3R A A 2R 3R 1R 3R A A A A 0 / 7
Monte Carlo NMS 1R 1R A 1R 1R ÇF 2R A A A 1R A A A A 0 / 7
Rome Masters NMS A Ş YF ÇF 1R ÇF 2R 1R YF 1R 1R A A A 1R 1 / 11
Hamburg Masters NMS 2R 2R 1R A 2R A 2R A 1R A 1R A A A A 0 / 7
Canada Masters NMS A A A A A 1R 1R 1R 2R ÇF A A A A A 0 / 5
Cincinnati NMS A A A 1R A 1R 1R 1R A 1R A 1R A A A 0 / 6
Madrid Open NMS ÇF 2R 2R A A 1R YF A YF 1R ÇF 1R A A A 0 / 9
Paris NMS 1R 2R 2R A A 1R A A A A A A A A A 0 / 4
Yıl sonu sıralaması 139 49 31 24 42 111 122 58 59 69 68 51 125 493 1137 542

İlk 10 sıradaki oyuncularla olan maçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Ivanišević'in dünya sıralamasında ilk 10'a girmiş oyuncularla olan maçlarına ait sonuçların listesi. Dünya sıralamasında 1. sıraya kadar yükselmiş rakipleri kalın yazılmıştır. İlk sayı Ivanišević'in galibiyet sayısını, ikinci sayı ise rakibinin galibiyet sayısını göstermektedir.

  • İsviçre Marc Rosset 10–4
  • Rusya Yevgeny Kafelnikov 10–5
  • İsveç Stefan Edberg 10–9
  • Birleşik Krallık Greg Rusedski 9–1
  • Hollanda Richard Krajicek 9–3
  • Almanya Boris Becker 9–10
  • İsveç Magnus Larsson 7–2
  • Fransa Guy Forget 7–3
  • Çek Cumhuriyeti Petr Korda 7–4
  • Amerika Birleşik Devletleri Todd Martin 7–5
  • Fransa Cédric Pioline 6–2
  • Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 6–12
  • İspanya Alberto Berasategui 5–1
  • Ukrayna Andriy Medvedev 5–3
  • İspanya Sergi Bruguera 5–4
  • İsviçre Jakob Hlasek 5–4
  • Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 5–6
  • Amerika Birleşik Devletleri John McEnroe 4–2
  • Güney Afrika Cumhuriyeti Wayne Ferreira 4–3
  • İsveç Jonas Björkman 3–0
  • Almanya Nicolas Kiefer 3–1
  • İsveç Jonas Svensson 3–1
  • İspanya Carlos Costa]] 3–2
  • Çek Cumhuriyeti Jiří Novák 3–2
  • Avustralya Mark Philippoussis 3–2
  • Avusturya Thomas Muster 3–3
  • Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 3–4
  • İsveç Thomas Enqvist 3–5
  • İsveç Magnus Gustafsson 3–5
  • Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 3–8
  • Amerika Birleşik Devletleri Kevin Curren 2–0
  • İsveç Thomas Johansson 2–0
  • Ekvador Nicolás Lapentti 2–0
  • Çek Cumhuriyeti Karel Nováček 2–0
  • Rusya Mikhail Youzhny 2–0
  • Rusya Andrei Chesnokov 2–1
  • Fransa Henri Leconte 2–1
  • Arjantin Alberto Mancini 2–1
  • İsveç Magnus Norman 2–1
  • İspanya Àlex Corretja 2–2
  • Avustralya Pat Rafter 2–2
  • Fransa Arnaud Clément 2–4
  • Almanya Michael Stich 2–5
  • Brezilya Gustavo Kuerten 2–6
  • İsveç Kent Carlsson 1–0
  • Amerika Birleşik Devletleri Brad Gilbert 1–0
  • Fransa Sébastien Grosjean 1–0
  • Arjantin Martín Jaite 1–0
  • Şili Nicolás Massú 1–0
  • İsveç Joakim Nyström 1–0
  • İsveç Mikael Pernfors 1–0
  • Amerika Birleşik Devletleri Andy Roddick 1–0
  • İspanya Emilio Sánchez 1–0
  • Amerika Birleşik Devletleri Jimmy Arias 1–1
  • Rusya Marat Safin 1–1
  • İsveç Anders Järryd 1–2
  • Amerika Birleşik Devletleri Aaron Krickstein 1–2
  • İspanya Félix Mantilla 1–2
  • Almanya Rainer Schüttler 1–2
  • İspanya Carlos Moyá 1–3
  • İspanya Albert Costa 1–4
  • Birleşik Krallık Tim Henman 1–4
  • Slovakya Karol Kučera 1–4
  • Amerika Birleşik Devletleri Ivan Lendl 1–5
  • Arjantin Guillermo Cañas 0–1
  • İspanya Juan Carlos Ferrero 0–1
  • Hırvatistan Ivan Ljubičić 0–1
  • Çekoslovakya Miloslav Mečíř 0–1
  • Şili Marcelo Ríos 0–1
  • İspanya Tommy Robredo 0–1
  • İsveç Mats Wilander 0–1
  • İspanya Juan Aguilera 0–2
  • Amerika Birleşik Devletleri Jay Berger 0–2
  • İsviçre Roger Federer 0–2
  • Ekvador Andrés Gómez 0–2
  • İspanya Rafael Nadal 0–2
  • Çek Cumhuriyeti Radek Štěpánek 0–2
  • Avustralya Lleyton Hewitt 0–3

İlk 10 galibiyetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Sezon 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 Toplam
Galibiyet 0 3 3 5 11 8 5 5 9 3 2 2 0 4 0 0 0 60
# Oyuncu Rakibin sıralaması Turnuva Zemin Tur Setler IS
1989
1. İsveç Kent Carlsson 9 German Open Tennis Championships, Almanya Toprak 2R 7–5, 4–6, 6–1 71
2. Arjantin Alberto Mancini 10 Campionati Internazionali di Sicilia, İtalya Toprak ÇF 3–6, 7–5, 6–4 56
3. İsviçre Jakob Hlasek 9 Swiss Indoors, İsviçre Sert 2R 4–6, 6–3, 7–5 46
1990
4. Almanya Boris Becker 3 Fransa Açık, Fransa Toprak 1R 5–7, 6–4, 7–5, 6–2 51
5. İspanya Emilio Sánchez 9 Stuttgart Açık, Almanya Toprak YF 6–4, 6–4 24
6. Amerika Birleşik Devletleri John McEnroe 9 Stockholm Open, İsveç Halı 3R 6–4, 6–4 11
1991
7. İsveç Stefan Edberg 2 Davis Kupası, Zagreb, Yugoslavya Toprak RR 6–4, 6–2 7
8. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 9 Manchester Open, İngiltere Çim F 6–4, 6–4 11
9. Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 8 Australian Indoor Tennis Championships, Avustralya Sert ÇF 7–5, 7–6(7–3) 19
10. Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 8 Tokyo Indoor, Japonya Halı ÇF 6–3, 6–4 16
11. Fransa Guy Forget 6 Stockholm Open, İsveç Halı 3R 7–6(15–13), 7–6(7–5) 15
1992
12. Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 1 Eurocard Open, Almanya Halı ÇF 3–6, 7–6(7–2), 7–6(10–8) 9
13. İsveç Stefan Edberg 2 Eurocard Open, Almanya Halı F 6–7(5–7), 6–3, 6–4, 6–4 9
14. İspanya Carlos Costa 10 Fransa Açık, Fransa Toprak 4R 6–3, 4–6, 6–1, 6–1 9
15. İsveç Stefan Edberg 2 Wimbledon, İngiltere Çim ÇF 6–7(10–12), 7–5, 6–1, 3–6, 6–3 8
16. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 3 Wimbledon, İngiltere Çim YF 6–7(4–7), 7–6(7–5), 6–4, 6–2 8
17. İsveç Stefan Edberg 3 Australian Indoor Tennis Championships, Avustralya Sert F 6–4, 6–2, 6–4 8
18. Almanya Boris Becker 10 Stockholm Open, İsveç Halı ÇF 7–5, 6–4 7
19. İsveç Stefan Edberg 3 Stockholm Open, İsveç Halı YF 6–4, 7–6(10–8) 7
20. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 5 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 7–6(7–4), 6–2 4
21. Amerika Birleşik Devletleri Jim Courier 1 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 6–3, 6–3 4
22. Hollanda Richard Krajicek 10 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 6–4, 6–3 4
1993
23. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 1 Italian Open, İtalya Toprak YF 7–6(7–4), 6–2 6
24. Avusturya Thomas Muster 9 Vienna Open, Avusturya Halı F 4–6, 6–4, 6–4, 7–6(7–3) 12
25. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 7 Paris Masters, Fransa Halı 3R 7–6(7–5), 7–5 11
26. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 1 Paris Masters, Fransa Halı ÇF 7–6(7–3), 7–5 11
27. İsveç Stefan Edberg 6 Paris Masters, Fransa Halı YF 4–6, 7–6(7–4), 7–6(7–3) 11
28. Ukrayna Andriy Medvedev 8 Paris Masters, Fransa Halı F 6–4, 6–2, 7–6(7–2) 11
29. İspanya Sergi Bruguera 4 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 6–4, 7–6(7–4) 8
30. İsveç Stefan Edberg 5 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 7–6(7–3), 6–7(5–7), 6–3 8
1994
31. Almanya Boris Becker 10 Wimbledon, İngiltere Çim YF 6–2, 7–6(8–6), 6–4 5
32. İsveç Stefan Edberg 5 Tokyo Indoor, Japonya Halı YF 6–4, 6–4 2
33. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 9 Tokyo Indoor, Japonya Halı F 6–4, 6–4 2
34. Amerika Birleşik Devletleri Andre Agassi 8 Stockholm Open, İsveç Halı ÇF 6–1, 3–6, 7–6(10–8) 2
35. Almanya Boris Becker 3 Grand Slam Kupası, Almanya Halı ÇF 6–4, 6–1 5
1995
36. İspanya Alberto Berasategui 7 Barcelona Open, İspanya Toprak ÇF 1–6, 6–4, 6–4 9
37. Rusya Yevgeny Kafelnikov 9 World Team Cup, Almanya Toprak RR 6–4, 7–6(7–4) 4
38. İsveç Magnus Larsson 10 World Team Cup, Almanya Toprak F 6–4, 6–4 4
39. Rusya Yevgeny Kafelnikov 7 Wimbledon, İngiltere Çim ÇF 7–5, 7–6(13–11), 6–3 6
40. Rusya Yevgeny Kafelnikov 6 Grand Slam Kupası, Almanya Halı YF 7–6(9–7), 4–6, 6–3, 6–4 10
1996
41. Güney Afrika Cumhuriyeti Wayne Ferreira 10 Dubai Tennis Championships, BAE Sert ÇF 6–2, 6–1 9
42. Almanya Boris Becker 4 ECC Antwerp, Belçika Halı YF 6–4, 7–6(7–5) 9
43. Rusya Yevgeny Kafelnikov 8 Rotterdam Open, Hollanda Halı F 6–4, 3–6, 6–3 6
44. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 4 Miami Open, ABD Sert ÇF 6–4, 6–4 6
45. Amerika Birleşik Devletleri Pete Sampras 2 Miami Open, ABD Sert YF 2–6, 6–4, 6–4 6
46. Rusya Yevgeny Kafelnikov 3 Kremlin Kupası, Rusya Halı F 3–6, 6–1, 6–3 4
47. Avusturya Thomas Muster 5 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 6–4, 6–4 4
48. Hollanda Richard Krajicek 8 ATP World Tour Finalleri, Almanya Halı RR 6–4, 6–7(4–7), 7–6(7–1) 4
49. Rusya Yevgeny Kafelnikov 3 Grand Slam Kupası, Almanya Halı YF 6–7(6–8), 2–6, 6–3, 6–2, 6–4 4
1997
50. Avusturya Thomas Muster 2 Davis Kupası, Avusturya Toprak RR 6–7(5–7), 7–5, 6–7(5–7), 6–2, 7–5 5
51. Amerika Birleşik Devletleri Michael Chang 2 World Team Cup, Almanya Toprak RR 6–2, 2–6, 6–3 4
52. Birleşik Krallık Greg Rusedski 4 Vienna Open, Avusturya Halı F 3–6, 6–7(4–7), 7–6(7–4), 6–2, 6–3 9
1998
53. Birleşik Krallık Greg Rusedski 8 Zagreb Indoors, Hırvatistan Halı F 7–6(7–3), 7–6(7–5) 16
54. Birleşik Krallık Greg Rusedski 5 German Open Tennis Championships, Almanya Toprak 3R 6–4, 6–2 23
1999
55. Rusya Yevgeny Kafelnikov 2 Swiss Indoors, İsviçre Halı ÇF 4–6, 6–3, 6–4 44
56. Brezilya Gustavo Kuerten 5 Vienna Open, Avusturya Sert 1R 6–1, 6–7(2–7), 6–4 43
2001
57. İsveç Thomas Enqvist 9 Indian Wells, United States Sert 2R 7–6(7–1), 6–3 126
58. Rusya Marat Safin 3 Wimbledon, İngiltere Çim ÇF 7–6(7–2), 7–5, 3–6, 7–6(7–3) 125
59. Avustralya Pat Rafter 10 Wimbledon, İngiltere Çim F 6–3, 3–6, 6–3, 2–6, 9–7 125
60. Brezilya Gustavo Kuerten 1 ATP Finalleri, Avustralya Sert RR 6–2, 6–7(2–7), 6–4 13

Filmografisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Film[değiştir | kaynağı değiştir]

Film
Yıl İsim Rol
2001 Wimbledon Official Film 2001 Kendisi

Televizyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Televizyon
Yıl İsim Rol
2005 Mjenjačnica Kendisi

Müzik klipleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Müzik klipleri
Yıl Sanatçı İsim Not
2007 Nina Badrić "Da se opet tebi vratim" Hırvat şarkıcıya ait müzik klibi

Video[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Wimbledon 2001 Final: Rafter Vs Ivanišević, DVD Çıkış Tarihi: 30 Ekim 2007, Süresi: 195 dakika, ASIN: B000V02CT6.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "gòra". Hrvatski jezični portal (Sırp-Hırvatça). 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2018. Gòran 
  2. ^ "Ìvan". Hrvatski jezični portal (Sırp-Hırvatça). 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2018. Ivaníšević 
  3. ^ "Ivaníšević". Hrvatski jezični portal (Sırp-Hırvatça). 11 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mart 2018. Ivaníšević 
  4. ^ "Marin Cilic – Timeline | Facebook". 3 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2016 – Facebook vasıtasıyla. 
  5. ^ "Goran Ivanišević". International Tennis Hall of Fame. 24 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  6. ^ "Svoje vino predstavio i Srđan Ivanišević". Slobodna Dalmacija. 24 Kasım 2009. 18 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Temmuz 2010. 
  7. ^ TENNIS; With Minds on Homeland at War 6 Eylül 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., New York Times
  8. ^ A Fighter on Home Ground Ivanisevic, His Fans, His Family, and the War 7 Mart 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., The New York Times. 20 Şubat 1993.
  9. ^ "PLUS: TENNIS; with No More Rackets, Ivanisevic Has to Quit". The New York Times. 24 Kasım 2000. 17 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2022. 
  10. ^ "Classic Matches: Ivanišević vs. Rafter". BBC Sport. 31 Mayıs 2004. 26 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2008. 
  11. ^ "Gorana Ivaniševića na splitskoj Rivi dočekalo više 150 tisuća ljudi". Vjesnik (Hırvatça). 11 Temmuz 2001. 10 Eylül 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2010. 
  12. ^ "Moment of Zen – Stripping Man". The Daily Show. 11 Temmuz 2001. 20 Şubat 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2010. 
  13. ^ Goran Ivanišević dopredsjednik Hrvatskog olimpijskog odbora 7 Ağustos 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.;index.hr, 17 August 2005
  14. ^ ""Milos Raonic splits Goran Ivanisevic" Tennis.com". 4 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2022. 
  15. ^ "Djokovic adds Ivanisevic to coaching team at Wimbledon". ATP Tour. 30 Haziran 2019. 1 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2019. 
  16. ^ "Goran's Split loyalties". BBC Sport. 14 Temmuz 2001. 19 Eylül 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2008. 
  17. ^ "An email conversation with Goran Ivanisevic: 'Talking of Split, there are still three Gorans?'". The Independent. Birleşik Krallık. 28 Kasım 2005. 10 Haziran 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Aralık 2010. 
  18. ^ "Baggie Goran shows his colours". Official Albion website. 11 Aralık 2006. 29 Ocak 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2007. 
  19. ^ "Goran eyes Hawthorns visit". Official Albion website. 4 Aralık 2011. 6 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2011.