George Green

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

George Green (14 Temmuz 1793-31 Mayıs 1841) Elektrik ve Manyetizma Kuramlarının Matematiksel Çözümlemeleri Üstüne Bir Deneme eserini yazmış İngiliz matematiksel fizikçidir. Bu deneme içinde modern Green kuramı, fizikte kullanılan potansiyel işlevi, bugün Green işlevi olarak bildiğimiz kavramları da içeren birçok konuyu ortaya attı. Green elektrik ve manyetizmanın matematiksel kuramlarını yaratan ilk kişiydi ve kuramı James Clerk Maxwell, William Thomson ve birçok bilim insanın çalışmalarına öncülük etti. Potensiyel kuramı üstüne çalışmaları Gauss ile paralel ilerler. Green’in hayat hikayesi kendi kendini eğitmiş olmasına bakıldığında gerçekten ilgi çekicidir. Green sadece 8 ve 9 yaşları arasında bir yıl boyunca resmi bir eğitim aldı.

Erken Yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Green şimdi Nottingham’ın bir parçası olan İngiliz şehri Sneinton’da doğdu ve yaşamının çoğunu burada geçirdi. Babası tahılları öğütmek için bir tuğla yel değirmeni inşa eden bir fırıncıydı. Green gençliğinde kırılgan bir yapıya sahip olarak görülürdü ve babasının fırını için çalışmaktan hoşlanmıyordu. Ama o zamanda yaşayan birçok insan gibi başka bir olasılığı olmadığı için beş yaşında hayatını kazanmaya başladı.

Robert Goodacre's Academy[değiştir | kaynağı değiştir]

O dönemde yaklaşık olarak Nottingham’daki çocukların %25-50'si hiçbir eğitim almadı. Okulların çoğu kilise tarafından idare edilen Pazar Okullarıydı ve çocuklar sadece bir veya iki yıl bu okullara devam ederlerdi. Green’in zekası ve babasının başarılı fırıncılığından dolayı güçlü ekonomik durumu ele alındığında, babası Green’i Robert Goodacre’nin okuluna yazdırdı. Robert Goodacre zamanının iyi bilinen bir eğitimcisiydi. Goodcacre Gençliğin Eğitimi Üzerine Denemeyi yayınladı. Uzman biri olmamasına karşı, bilim ve matematikte bilgili biri olarak görüldü, fakat denemesine ve müfredatına bakıldığından matematik öğretiminin sadece cebir, trigonometri ve logaritma ile sınırlandığı görülür. Yani, Green’in matematikteki katkıları Robert Goodacre Okulu’ndaki eğitiminin bir sonucu olmadığı görülür.

Nottingham’dan Sneinton’a Taşınması[değiştir | kaynağı değiştir]

1773 yılında Goerge’nin babası açık alanları ve geniş yolları ile ünlü güzel bir şehir olarak bilinen Nottinghman’a taşındı. 1831 yılı itibariyle sanayi devriminin etkisiyle şehrin nüfusu beş kat arttı ve şehir İngiltere’nin varoşlarında birine döndü. Genellikle gıda fiyatlarını yukarı çekmek için tahıl gizleme şüphesiyle fırıncılara ve değirmencilere karşı fakir işçiler tarafından sık sık ayaklanmalar çıkarılırdı. Bu nedenlerden dolayı 1807 yılında George Green Sneinton’da bir arazi parçacı aldı. Bu arazi parçasının üstüne şimdi Greenlerin Yel değirmeni olarak bilinen “tuğla yel mısır değirmeni” kurdu. O zamanlarda çok etkileyici bir yapıya sahipti fakat yirmi dört saat bakıma ihtiyaç duyardı.

Olgunluk Çağı[değiştir | kaynağı değiştir]

Değirmen[değiştir | kaynağı değiştir]

Green yemek yapmak ve değirmenleri tamir etmek gibi sıkıcı bulduğu sorumluklara sahipti. Alanlardan çıkarılan tahıllar sürekli olarak değirmenlerin önüne gelirdi ve yel değirmeni yelkenleri kazalardan korunmak ve düşük rüzgarlarda hızlı dönüş sağlamak için sürekli olarak ayarlanmak zorundaydı. Birbirine sürekli olarak çarpan değirmen taşları aşınırdı ve yangına neden olabilirdi. Bir tonun üzerindeki her taş değiştirilmeli ve yenilenmeliydi.

Nottingham Bağımsız (Abonelik) Kütüphanesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Green otuz yaşına geldiğinde Nottingham Kütüphanesi’nin bir üyesi oldu. Bu kütüphane bugün de hayatta ve büyük ihtimalle Green’in ileri matematik bilgisinin en önemli kaynaklarından biriydi. Geleneksel kütüphanelerden farklı olarak, abonelik kütüphane abonelere özeldir ve abone listesinin başında Newcastle dükü yer alır. Bu kütüphane abonelerinin sağladıkları eserlerle meydana gelmiş bir kütüphaneydi.

1828 Denemesi[değiştir | kaynağı değiştir]

1828 yılında Green bugün en önemli eseri olarak görülen Elektrik ve Manyetizma Kuramlarının Matematiksel Çözümlemelerinin Uygulamaları Üstüne Deneme sini yayınladı. Bu eser yazarın özel bütçesiyle yayınlandı çünkü Green matematik üstüne resmi bir eğitim almamış birinin eserinin bir dergide yayınlanmasının istemesinin haddini aşan bir davranış olabileceğini düşündü. Greeen denemesini yayınladığında birçoğu arkadaşı olan 51 kişiye satıldı. Zengin bir toprak sahibi ve matematikçi Edward Bromhead bir kopyasını aldı ve Green’i matematik üstüne daha ileri çalışmalar yapması için cesaretlendirdi. Green önerilerin samimi olduğuna inanmadığı için Bromhead ile iki yıl boyunca ilişkiye geçmedi.

Matematik[değiştir | kaynağı değiştir]

1829 yılında Green’in babası öldüğü zaman, baba Green önemli zenginliğinden ve sahip olduğu topraklardan dolayı saygın biri oldu, hemen hemen topraklarının yarısı oğluna diğer yarısı kızına kaldı. Otuz altı yaşındaki genç Green bu zenginliği toprakla ilgili görevlerinden kurtulmak ve matematiksel çalışmalar yapmak için kullanabilirdi.

Cambridge[değiştir | kaynağı değiştir]

Green’i tanıyan Nottingham Kütüphanesi’nin üyeleri Green’e iyi bir üniversite eğitimi alması konusunda ısrar ediyorlardı. Özellikle, kütüphanenin en saygın üyelerinden biri Green’in Cambridge’e gitmesinde ısrar eden Edward Bromhead idi. 1832 yılında yaklaşık 40 yaşlarında, Green Cambridge’de Gonville ve Caius Koleji’ne lisans öğrencisi olarak kabul edildi. Green ön koşullar olan Yunanca ve Latince’deki eksikliğinden dolayı biraz güvensizdi fakat beklediği istenen bilgi düzeyi beklediği kadar yüksek olmadığı gibi öğrenmesi de düşündüğü kadar zor değildi. Matematik sınavlarında ilk yıl matematik ödüllerini kazandı. 1838 yılında BA ile dördüncü olarak mezun oldu.

Kolej Üyeliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Mezuniyetinden sonra Green Cambridge Felsefe Topluluğu üyesi olarak seçildi. Hatta akademik durumu göz önünde bulundurulmadan, Topluluk onun Denemesini ve diğer üç yayınını okumuş ve değerlendirmişti, böylece Green sıcak bir şekilde karşılandı. Daha sonraki iki yıl Green’e okuması, yazması ve bilimsel fikirlerini tartışması benzeri olmayan fırsatlar sundu. Uygulamaları ile birlikte ek olarak yayınladığı altı yayını da hidrodinamik, ses ve optik üzerineydi.

Son Yılları ve Ölümünden Sonraki Ünü[değiştir | kaynağı değiştir]

Cambridge’deki son yılında Green hastalandı ve 1840 yılında Sneinton’a döndü ve bir yıl sonra öldü. Green’in alkolden öldüğünü söyleyen birçok söylenti vardı ve Edward Bromhead gibi Green’in savunucuları onları bu düşüncelerden uzak tutmaya çalıştı. Green’in çalışmaları hayatı boyunca matematik çevresinde çok bilinmedi. Ayrıca Green’in 1828 çalışmasından alıntı yaparak 1833 çalışmasında kullanan Robert Murphy (1806-1843) idi. 1845 yılında, Green’in ölümünden dört yıl sonra, Green’in çalışmaları daha sonra Lord Kelvin olan genç William Thomson tarafından yeniden keşfedildi. D.M.Cannell’in “George Green” kitabına göre, William Thomson Murphy’nin Green’in 1828 denemesinden alıntısını fark etti fakat Green’in çalışmasındaki yerini bulmakta zorluk çekti; en sonunda 1845 yılında William Hopkins’den Green’in 1828 çalışmasının bir kopyasını aldı. Işık-dalga ve esirin özellikleri üzerine çalışmaları bugün Cauchy-Green tensörünü yarattığı gibi Green’in bir kanaldaki dalga hareketleri üzerine çalışması kuantum mekaniğinin WKB yaklaşımını önceden tahmin eder. Green’in kuramları ve işlevleri klasik mekanik için önemli araçlardır ve Schwinger tarafından 1948 yılında, 1956 yılında Nobel ödülünü (Fetnman ve Tomogana ile beraber) kazandıran elektrodinamik üzerine çalışmalarında düzenlendi. Green işlevleri ayrıca aşırı iletkenliği çözümlerken önemli araçlar sundu. 1930 yılında Nottingham ziyaretinde Albert Einstein Green’in zamanının 20 yıl ilerisinde olduğunu belirtti. Green işlevini çığır açan çalışmasnda kullanan kuramsal fizikçi Julian Schwinger 1993 yılında “Kuantum Alan Kuramının Green’i:George ve Ben” başlıklı bir övgü yayınladı. Nottingham Üniversitesi George Green Kütüphanesi ondan sonra isimlendirildi ve üniversitenin bilim ve mühendislik koleksiyonun çoğuna ev sahipliği yaptı. Nottingham Üniversitesi mühendislik bölümündeki bir araştırma grubu olan George Green Elektromanyetik Araştırmalar Enstitüsü de ondan sonra adlandırıldı. 1986 yılında, Green’in Yel değirmeni çalışma düzeniyle restore edildi. Yeldeğirmeni şimdi hem 19. yüzyıl yel değirmeni çalışma örneklerini hem de Green’e adanan bir müze ve bilim merkezi olarak kullanılıyor.

Westminster Abbey’de Green için Isaac Newton ve Lord Kelvin’in mezarlarının yanında bir anıt taş bulunur.

Bilgisinin Kaynağı[değiştir | kaynağı değiştir]

Nottingham entelektüel kaynaklar açısından çok geniş imkanlara sahip olmamasından dolayı Green’in matematikte gelişme yaratan bilgilerinin kaynağı tarihçiler açısından belirsizdir. Daha gizemli olanı ise Green Leibniz’in çalışmalarından türetilen bir kalkulus olan “Matematiksel Çözümleme”yi kullandı. Fakat Green’in Leibniz’in çalışmalarını duymasına imkan yoktu çünkü Leibniz o zamanlar İngiltere’deydi. Bu çeşit kalkulus ve Laplace, Lacroix ve Poisson gibi matematikçilerin katkıları Nottingham bir yana Cambridge'de bile öğretilmemişti. Green bu gelişmeleri sadece duymamış onlar üstünde gelişmeler de yapmıştır.

O dönemde Nottingham’da yaşayan insanlar arasında sadece Nottigham Lisesi’nin 1806-1819 yılları arasındaki müdürü, Cambridge’de mezunu ve Fransız matematiğine hayranı John Toplis’in matematik eğitimi aldığı söylenir.