Gürganice
| Gürganice | |
|---|---|
| Ana dili olanlar | İran |
| Ölü dil |
|
| Dil ailesi | |
| Yazı sistemi | Fars alfabesi |
| Dil kodları | |
| ISO 639-3 | – |
| Glottolog | gurg1241 Gurgani[2] |
Gürganice[3] ve ya Gürganca[4] (Farsça: گرگانی, romanize: Gorgani) İran dillerinin kuzeybatı koluna bağlı bir ölü dildir.
Sınıflandırma
[değiştir | kaynağı değiştir]Gürganice, Hint-Avrupa dil ailesine bağlı Hint-İran dilleri kolunun İran dilleri grubunda yer alır. İran dilleri içerisinde Batı İran dilleri alt grubunda yer alır.
Tarih
[değiştir | kaynağı değiştir]XIV. yüzyılın ikinci yarısında, günümüzde Gürgân diye adlandırılan Hazar denizi kıyısındaki Esterâbâd bölgesinde ortaya çıkmıştır.[5]
Gürgân lehçesiyle yazılan eserler ve özellikle Câvidânnâme için çeşitli sözlükler hazırlanmıştır. Bunların ilki, anonim bir eser olan Luġat-ı Esterâbâdî'dir. Aynı konuda 20. yüzyılda Sâdık Kiyâ tarafından Vâjenâme-i Gürgânî adıyla bir eser Tahran'da yayımlanmıştır.[5]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Borjian, Habib (2008). The Extinct Language of Gurgān: Its Sources and Origins. s. 681.
- ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Gurgani". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History.
- ^ Usluer, Fatih (2022). "Gürgan Lehçesi Metinleri ve Çevirileri". Türkoloji Dergisi. Cilt 26 (Sayı 1). ss. 147-186. 20 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Bayat, Füzuli (2004). "Hurufilik Merkezleri ve Anadolu'da Hurufilik" (PDF). Uluslararası Türk Dünyası İnanç Merkezleri Kongresi Bildirileri, 23-27 Eylül 2002. Mersin. s. 270. 9 Aralık 2025 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ a b TDV İslâm Ansiklopedisi'nde Câvidânnâme