Gülden Karaböcek

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Gülden Karaböcek
Doğum adı Saniye Gülden Göktürk
Doğum

4 Kasım 1953 (1953-11-04) (62 yaşında)

Ankara, Türkiye
Tarzlar Arabesk müzik, Pop Müzik,Anadolu Pop Folk, Fantezi müzik,Türk Halk Müziği,Türk Sanat Müziği
Meslekler Şarkıcı, Besteci, Şarkı sözü yazarı, Oyuncu
Etkin yılları 1967-günümüz
İlişkili hareketler Orhan Gencebay, Neşe Karaböcek, Ferdi Tayfur, Onno Tunç
Resmî sitesi www.guldenkarabocek.com.tr
Önemli çalgılar
Bağlama,Gitar,Piyano

Saniye Gülden Göktürk, ya da bilinen adıyla Gülden Karaböcek (d. 4 Kasım 1953, Ankara), Türk arabesk şarkıcısı.[1]

Hayatı ve kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

1953-1974: İlk yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Arabesk ve fantazi müziğin ilk isimlerinden olup müzik kariyeri boyunca pek çok tarzı denemiş ancak asıl ününü fantezi şeklinde tanımlanan kendine özgü arabesk şarkılarından kazanmıştır. Orijinal adı Saniye Gülden Göktürk olan sanatçı, ilk ve orta öğrenimini Ankara'da tamamladıktan sonra, Ankara Radyosu'nda Yaşar Aydaş'tan şan, nota ve solfej eğitimi aldı. Ankara'dan ailesi ile birlikte İstanbul'a gelerek ilk plağını 14-15 yaşlarında Pathé adlı firma hesabına doldurdu: "Yazılanlar Gelir Başa & Garip Kaldım" 45'liği. Bu plakta Karaböcek'e ünlü sanatçı Orhan Gencebay bağlamasıyla eşlik etti. İlk iki plağını Gülden Göktürk adıyla çıkartan sanatçı, yaşadığı aile içi gerilim sebebiyle dönemin ünlü starı ablası Neşe Karaböcek'in takma soyadını 1972 yılında mahkeme kanalı ile alarak resmileştirdi.[1]

70'li yıllarda Anadolu Pop Folk olarak adlandırılan türküler seslendiren Gülden Karaböcek, o dönem ayrıca "Yaralı Kalp", "Anca Beraber Kanca Beraber", "Taka Taka", "Dur Bırakma Beni" gibi aranjmanları başarıyla seslendirir. "Non Ce N'est Pas Fini" nin Türkçe sözlüsü Dur Bırakma Beni[2] adlı şarkıda Gülden Karaböcek'e vokalde Nilüfer ve Füsun Önal eşlik eder. Gülden Karaböcek, o dönem Onno Tunç, Garo Mafyan, Norayr Demirci, Esin Engin gibi başarılı müzisyenlerle birlikte çalışır.

1975-1982: Dilek Taşı, Müzik ve Ben[değiştir | kaynağı değiştir]

1975-1976 döneminde, Elenor'un bir diğer sanatçısı olan ve tıpkı kendisi gibi yeni yeni şöhretle tanışan Ferdi Tayfur'un bestelerinden etkilenerek, sanatçının arabesk tarzdaki "Bana Gerçekleri Söyle", "Akşam Güneşi", "Kır Çiçekleri", "Alıştım", "Çeşme", "Ne Bilirdim ki" gibi ses getiren bazı bestelerine plaklarında başarıyla yer verir. Tüm bu dönemdeki çalışmalarında düzenlemelerine ünlü müzisyen Onno Tunç aranjör olarak imzasını atar.

Gülden Karaböcek'i deyim yerindeyse 'Gülden Karaböcek' yaparak ona asıl şöhretini kazandıran dönem ise, tüm bu çalışmaları izleyen 1977 de çevirdiği ünlü Dilek Taşı filmi olacaktır. Hemen arkasından yayınlanan "Dilek Taşı" 45'liği sanatçının 1 numaralı başyapıtını 1978 yılının unutulmaz klasiği olarak zirveye çıkarmıştır. Dilek Taşı filmi ve 45'liği ile yaşadığı başarı, sanatçıya çok daha büyük bir başarının kapısını araladı ve böylece ünlü “Müzik ve Ben” albümü doğdu. 1979 yılında yayınlanan bu albümünde Karaböcek, besteci kimliğini, tüm müzik bilgisini ve yılların duygu birikimini açıkça ve doğal bir şekilde, içinden geldiği gibi ortaya koyarak başta "Sürünüyorum", "Ayrılık Kolyesi", "Kırılsın Ellerim", "Bahtıma Yanarım" ve "Kaybolan Hayaller" olmak üzere hit haline gelen pek çok esere imzasını attı.

Nisan 1982'de "Gülden Fırtınası" adlı albümü; "Küstüm Sana Dünya", "Mahşer Gününde", "İki Kelime", "Can mı Dayanır", "Nasıl Güleyim" gibi hitler çıkarmasına rağmen, beklenen ticari başarıyı sağlayamadı.[1]

1983-1989: Ağlıyorsam Yaşıyorum, Duyar Mısın Feryadımı, Hasret Pınarı, Bir Mucize Allahım[değiştir | kaynağı değiştir]

Ağlıyorsam Yaşıyorum ve Duyarmısın Feryadımı albümleri büyük ilgi gören Gülden Karaböcek, 1983'te İngiltere de London Palladium'da ve Avustralya'da konserler verdi. 1984'te dönemin ünlü gazinolarından Çakıl Müzikholünde (Selami Şahin ile birlikte) ve İzmir Fuarı'nda ki Ekici-Över Gazinosunda assolist olarak sahne aldı. Çakıl Gazinosu'nda sahne alırken, Zeki Müren, Müzeyyen Senar, Ferdi Tayfur gibi bir döneme damga vuran isimler sahnesini izlemeye gelmiş olup, Zeki Müren ile aynı sahneyi paylaşmıştır. İzmir Fuarı'nda İbrahim Tatlıses, Barış Manço, Belkıs Akkale, Sezer Güvenirgil, Ayşe Mine, Beş Yıl Önce On Yıl Sonra Grubu ve Atilla Arcan gibi birçok ünlü ismi alt kadrosunda bulundurdu. Bülent Ersoy ve Ferdi Tayfur ile birlikte Avrupa turnesine çıkarak Almanya başta olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde konserler verdi. 1987 ve 1988 yıllarında İstanbul Gülhane Parkı'nda büyük katılımların olduğu halk konserleri verdi. Türkiye'nin ilk yerli CD'si Bir Mucize Allahım'ı 1987'de Düzgit Plak etiketiyle çıkardı. Aziz-Jet-Sedef adlı şirket hesabına 5, Düzgit hesabına bir albüm daha çıkardı. Sanatçı, 1968-1987 yılları arasında sırasıyla Pathé, Şah, Elenor, Oscar ve Düzgit plak şirketlerinden 20 adet 45'lik ve 9 adet LP piyasaya sürdü.

1990-2000: Anılar Bana Yeter, Ara Beni Mutluluk, Hatıran Yeter[değiştir | kaynağı değiştir]

1990'lı yılların başlarında "Anılar Bana Yeter", "Ara Beni Mutluluk", "Hatıran Yeter" gibi albümler çıkarmış olsa da daha sonrasında gerek özel hayatındaki sorunlar gerekse müzik piyasasının içinde bulunduğu kriz sebebiyle müziğe çok uzun aralar vermiştir. 1978 (Dilek Taşı), 1985 (Duyar mısın Feryadımı, Kenar Mahalle, Hasretinle Yaşanmıyor, Sevsen Ne Olurdu), 1986 (Ağlıyorsam Yaşıyorum) yıllarında çektiği 6 adet de sinema filmi vardır. Yaptığı albümler kadar seçme eserlerden oluşturulan nostalji kasetleri de sıkça basılmıştır. Besteci kimliğiyle MESAM ve MÜYORBİR üyesidir. Halen İstanbul-Beylikdüzü'nde yaşamakta olup, Atilla Alpsakarya ile yaptığı 12 Eylül 1975 tarihli ilk evliliğinden 14 Haziran 1979 doğumlu Alpay adlı bir erkek çocuk ile Recep Armağan Düzgit ile 16 Ağustos 1986 tarihinde yaptığı ikinci evliliğinden 27 Şubat 1988 doğumlu Nur adlı bir kız çocuk annesidir.

2001-günümüz: Güldence[değiştir | kaynağı değiştir]

Son albümü 2001 yılında çıkan Güldence olup, 2004 yılında Murathan Mungan'ın tribute albümü Söz Vermiş Şarkılar'a "Otel Odaları" adlı şarkı ile katkıda bulunmuştur. 2006 yılında 22 yıl aradan sonra Muazzez Abacı ile birlikte yeniden İzmir Fuarı'nda Nostaljik Göl Gazinosu'nda sahne aldı. [3],[4] 2004 yılında aktif müzik yaşantısına dönmüş olup, Eylülist Müzik Kulübü, Paella, Cahide, Nahide, 5. Kat, Parkorman, Ghetto, Harbiye Cemil Topuzlu Açıkhava Tiyatrosu gibi çok özel mekanların yanı sıra, Azerbaycan'da Haydar Aliyev Sarayı'nda (2010) ve Türkiye'nin dört bir yanında konserler vermeye başlamıştır.

Gülden Karaböcek 5 Nisan 2010 tarihinde Milliyet Gazetesi'nden Olcay Ünal Sert'e verdiği röportajında, "Şarkılarınızda isyan var. ‘Sürünüyorum’da “Baştan yarat beni dertten eleyip, acı şu halime sürünüyorum”, ‘Kırılsın Ellerim’de “Ne zaman bitecek Tanrım bu azap, yarını olmayan günlere kaldık” diyorsunuz. O yıllarda bu isyan niye? sorusuna "Bir dönemi yansıtıyor. 12 Eylül 80 ihtilali sonrası, sancılı bir döneme rastladı. Yokluklar, yağ, benzin kuyrukları... Acılı şarkılarda teselliyi buldu insanlar. Şu anda da bir yenisini yaşıyoruz. Ben besteciyim esasında bu şarkıları yazana sormak lazım." yanıtını vermiştir.[5]

2012 yılında İstanbul Ataköy'de Sheraton Otel’de düzenlenen 18. Magazin Gazetecileri Derneği Altın Objektif Ödülleri töreninde Yaşam Boyu Onur Ödülü'ne lâyık görülmüştür. Ödülünü alırken teşekkür konuşmasının ardından, şarkılarının halka mâl olduğunu belirterek "Şarkıların gerçek sahipleri sizlersiniz" demiştir.[6][7][8]

Gülden Karaböcek'in dizilerde de sık sık şarkılarına yer verilmiştir. Kıvanç Tatlıtuğ 'un başrolü oynadığı Kuzey Güney adlı dizide 80'lerin büyük hiti Ağlıyorsam Yaşıyorum [9] adlı şarkıya yer verilirken, Tövbeler Tövbesi adlı dizide stadlarda marş olan Sürünüyorum'a [10], Kalbim Seni Seçti adlı dizide Kırılsın Ellerim [11] ve Sen Evlisin'e,[10]Seksenler adlı dizide Ben Olmalıydım [12] ve Ayrılık Kolyesi [13] adlı şarkılarına yer verilmiştir.

Gülden Karaböcek, 2015 yılında Almanya'nın Dortmund, Köln, Essen, Berlin [14] şehirlerinde konserler vermiş olup, 2016 yılının ilk konserini aynı zamanda doğum yeri olan Başkent Ankara'da [15] vermiştir. 5 Temmuz 2016'da Didim'de [16],[17], 7 Temmuz 2016'da Karaman'da 1. Uluslararası Başyayla Kiraz ve Kültür Festivali'nde sahne alan Gülden Karaböcek [18] son albümü üzerinde ki çalışmalarını sürdürmekte olup sürpriz albümü beklenmektedir.

Diskografi[değiştir | kaynağı değiştir]

45'likler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Yazılanlar Gelir Başa / Garip Kaldım (1968) [19]
  • Hayat Defteri / Dünyaya Geldim Neden (1968)
  • Derdimi Dökersem Derin Dereye / Oy Bende Yare Bende (1971)
  • Adaletin Bu Mu Dünya / Oy Beni Beni (1971)
  • Hasta Gönlüm / Gönül Dağı (1972)
  • Gözlerin Güldükçe / Unuttum Artık Seni (1972)
  • Koşma Koşma / Dünyanın En Güzeli (1972)
  • Yaralı Kalp / Anca Beraber Kanca Beraber (1972)
  • Sevdim Sevdim Ne Kazandım / Şaka Yaptım Ben Sana (1972)
  • Tövbe Ettim Sevmeye / Gözümüz Yok Ama Niye Olsun (1973)
  • İşte Gidiyorum Çeşm-İ Siyahım / Dumanlı Dumanlı Oy Bizim Eller (1973)
  • Dur Bırakma Beni / Güleceksin Ağlanacak Haline (1973)
  • Kalbindeki Sevgili / Şaka (1973)
  • Ahu Gözlüm / Artık Sorma Beni (1974)
  • Nem Kaldı / Bitmez Tükenmez Geceler (1974)
  • Şu Sazıma Bir Düzen Ver / Gitme Durnam (1974)
  • Yalancısın / Ela Gözlüm (1975)
  • Bana Gerçekleri Söyle / Dur Dinle Sevgilim (1975)
  • Kır Çiçekleri / Dokunma Keyfine Yalan Dünyanın (1976)
  • Çeşme / Ne Bilirdim Ki ? (1977)
  • Dilek Taşı / Sevmek Nedir Ki (1978)

Albümler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Anadolu'nun Bağrından (1975)
  • Gülden Karaböcek (1975)
  • Gülden Karaböcek 2 (1975)
  • Dostum (1977)
  • Gülden Karaböcek 3 (1977)
  • Dilek Taşı (1978)
  • Müzik ve Ben (1979)
  • Çeşme (1981)
  • Gülden Fırtınası (1982)
  • Dertlerin Kadını (1982)
  • Yalan Almanya (1983)
  • Gülden'in Dünyası (1983)
  • Dünyadan Zevk Almıyorum (1984)
  • Yalvarmıyorum (1984)
  • Ağlıyorsam Yaşıyorum (1984)
  • Sev Yeter (1984)
  • Öyle Yalnız Kaldım Ki (1984)
  • Duyar Mısın Feryadımı (1985)
  • Aşığım Seviyorum (1986)
  • Adaletin Bu mu Dünya (1987)
  • Hasret Pınarı (1987)
  • Bir Mucize Allahım (1987)
  • Zirvede On Yıl/Bestelerim (1988)
  • Mutluluğa Geç Kaldım (1989)
  • Hatıralar Silinir Mi? (1989)
  • Hayatımın Şarkıları (1989)
  • Gençliğim Kayboldu (1989)
  • Mutluluğa Geç Kaldım (1989)
  • Suçlumuyum (1989)
  • Hatıran Yeter (1990)
  • Anılar Bana Yeter (1990)
  • Ara Beni Mutluluk (1990)
  • Sevda Gözlüm (1990)
  • Aşk Şiirleriyle Hasret Pınarı Var (1991)
  • İkimizde Sevmiştik (1991)
  • Sabrımın Bedelisin (1992)
  • Kısmetse Olur (1992)
  • Hayrını Gör (1993)
  • Kırgınım Anılara (1993)
  • Yalanmıydı (1994)
  • Sevenlerin Duası (1994)
  • Senin İçin (1995)
  • Silemem (1997)
  • Sen Bana Yetersin (1997)
  • Güldence (2001)
  • Hatıran Yeter/Güneş Topla Benim İçin (2010)
  • Bir Mucize Allahım / Konuşsana Bir Tanem (2011)
  • Senin Olsun (2012)

Filmografi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dilek Taşı
  • Duyar mısın Feryadımı
  • Hasretinle Yaşanmıyor
  • Kenar Mahalle
  • Sevsen Ne Olurdu
  • Ağlıyorsam Yaşıyorum

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c "Gülden Karaböcek Biyografisi". biyografi.info. 5 Şubat 2016. 8 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150608211501/http://www.biyografi.info:80/kisi/gulden-karabocek. Erişim tarihi: 5 Şubat 2016. 
  2. ^ https://www.youtube.com/watch?v=wshukIj68Zk
  3. ^ http://biyografi.info/kisi/gulden-karabocek
  4. ^ http://www.hurriyet.com.tr/yillar-sonra-bir-alaturka-gazino-deneyimi-20292515
  5. ^ "YALNIZLIĞA ALIŞTIM". Milliyet Gazetesi. 5 Nisan 2010. 14 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160514123137/http://www.milliyet.com.tr/-magazin-1221053/. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2016. 
  6. ^ "Alkışlar karşılıklı". Hürriyet Gazetesi. 20 Haziran 2012. 23 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160623191806/http://www.hurriyet.com.tr/alkislar-karsilikli-20794989. Erişim tarihi: 20 Haziran 2016. 
  7. ^ "Gülden Karaböcek'e 'Yaşam Boyu Onur Ödülü'". magazinsortie.com. 20 Haziran 2012. 12 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20140412203125/http://www.magazinsortie.com/kultur-sanat/gulden-karaboceke-yasam-boyu-onur-odulu-h2071.html. Erişim tarihi: 20 Haziran 2016. 
  8. ^ "Magazin gündeminden başlıklar". Sabah Gazetesi. 20 Haziran 2016. 25 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160625123037/http://www.sabah.com.tr/galeri/yasam/magazin-gundeminden-basliklar-84288481292. Erişim tarihi: 20 Haziran 2016. 
  9. ^ https://www.youtube.com/watch?v=kbci5yyLXb8
  10. ^ a b https://www.facebook.com/Gulden.Karabocek/videos
  11. ^ https://www.youtube.com/watch?v=Rzv7_E_5TpU
  12. ^ https://www.youtube.com/watch?v=pa8vN7roOTE
  13. ^ https://www.youtube.com/watch?v=RZpXPTFWeGE
  14. ^ http://www.magazinsortie.com/muzik/gulden-karabocek-almanyada-konser-verdi-h7205.html
  15. ^ http://www.sabah.com.tr/magazin/2016/03/14/gulden-karabocek-ankarayi-salladi
  16. ^ http://www.sabah.com.tr/magazin/2016/07/08/minik-hayranini-kirmadi
  17. ^ http://www.magazinkolik.com/gulden-karabocek-didimde-bayram-coskusu-49332h.htm
  18. ^ http://www.hurriyet.com.tr/gulden-karaboceke-karamanda-buyuk-ilgi-40140485
  19. ^ "Gülden Karaböcek Diskografisi". diskotek. 5 Şubat 2016. 17 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20150617020848/http://www.diskotek.info:80/Artist/Details/G%C3%BClden%20Karab%C3%B6cek%20Diskografisi. Erişim tarihi: 5 Şubat 2016. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]