Fenilalanin

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Fenilalanin
Phenylalanin(L-und D-Phenylalanin) V1.png
Tanımlayıcılar
CAS numarası 63-91-2
PubChem 6140
SMILES
InChI
ChemSpider 5910
Özellikler
Molekül formülü C9H11NO2
Molar kütle 165,19 g·mol−1
Görünüm Renksiz, katı, yaprak ya da çivi şeklinde.
Yoğunluk 1,35–1,38 g·cm−3 (25 °C)
Erime noktası

283–284 °C

Çözünürlük (su içinde) Suda kötü çözülür. (27 g·l−1 bei 20 °C)
Tehlikeler
AB İndeksi Belirtilmemiş
Belirtilmiş yerler dışında verilmiş olan veriler, standart haldedir. (25 °C, 100 kPa)
Bilgikutusu kaynakları

Fenilalanin (Phe, F) beslenme açısından zaruri bir alfa-aminoasittir. Fenilalanin doğada enantiomerik (moleküllerin aynada yansıması olan optik izomeri) iki formda bulunabilir, D- ve L-fenilalanin. Yan zinciri bir benzil grubundan oluşmaktadır. Bu aminoasitin fenilalanin olarak adlandırılmasının nedeni, kimyasal yapısının, alanındaki hidrojenlerden birisinin fenil grubuyla değiştirilmesiyle olusturulmasıdır. Fenil grubundan ötürü, fenil alanın aromatik bir bileşiktir. Oda sıcaklığında beyaz ve toz şeklinde bir fiziksel bir hali vardır.

Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Fenilalanin L- ya da D olarak hiçbir ön ek almayarak sadece Fenilalanin diye bahsedilmişse, burda bahsi geçen L- Fenilalanin’dir.[1]

Doğada Bulunuşu[değiştir | kaynağı değiştir]

Fenilalanin protein ve peptitlerin yapı taşlarından biridir ve insanlar için esansiyel (yaşamsal,zorunlu) olarak adlandırılan amino asitler grubuna girmektedirler. Bu yüzden insandaki protein biyosentezinde aksaklıkların çıkmasını engellemek için besinlerle beraber yeterli miktarda vücuda alınmalıdır.

Diyette en iyi fenilalanin kaynakları yumurta, tavuk eti, karaciğer, sığır eti, süt, ve soyadır.[2] Diğer kaynaklar ise ıspanak, yapraklı sebzeler, tofu, amarant ve acı bakladır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]