Fenerbahçe (basketbol takımı) 1965-66 sezonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Fenerbahçe
1965-1966 sezonu
Başkan Türkiye İsmet Uluğ
Teknik direktör Türkiye Samim Göreç/Türkiye Sacit Seldüz
Stadyum Spor ve Sergi Sarayı
İstanbul Ligi Şampiyon
Türkiye Şampiyonası Dördüncü

Fenerbahçe (basketbol takımı) 1965-66 sezonunda son kez düzenlenen İstanbul Erkekler Basketbol Ligi'nde tarihinde yedinci kez şampiyon oldu.

Sarı-lacivertli takım Türkiye Basketbol Şampiyonası'nda şampiyonla aynı puana sahip olmasına rağmen averajla dördüncü oldu ve Türkiye şampiyonluğunu altıncı kez kıl payı kaçırdı.

Kadro[değiştir | kaynağı değiştir]

Ad Mevki Doğum Yılı
Türkiye Mehmet Baturalp 1936
Türkiye Hüseyin Kozluca 1938
Türkiye İlker Esel
Türkiye Güner Yalçıner 1937
Türkiye Emin Özer
Türkiye Erdal Poyrazoğlu 1940
Türkiye Engin Muratoğlu
Türkiye Ferhan Baras 1942
Türkiye Oktay Okan
Türkiye Tuncer Kobaner
Türkiye Tuncer Cantez
Türkiye Osman Berkmen
Türkiye Mustafa Yurdagül
Türkiye Önder Avuz

Transferler[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Tur Yer Rakip Sonuç Skorer
05-11-1965 Birinci tur İstanbul Romanya Dinamo București 85-71 Kozluca (23)
13-11-1965 Birinci tur Bükreş Romanya Dinamo București 58-75
  • 27 takımın katıldığı Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'nda Fenerbahçe Romen şampiyonu Dinamo București ile eşleşti. İlk maçta 6. dakikada 13-9 geriye düşen Fenerbahçe daha sonra toparlanarak 12. dakikada 25-24 öne geçti ve devreyi 38-36 önde bitirdi. İkinci yarıda özellikle dış şutlarda yüzdeli oynayan Fenerbahçe 34. dakikaya 71-57 önde girdi. Son dakikalarda Tuncer Kobaner, Erdal Poyrazoğlu ve Mehmet Baturalp'in beşer faulle oyundışı kalmalarına rağmen, sarı-lacivertliler farkı koruyarak Avrupa Kupalarnda tarihlerindeki ilk galibiyeti elde ettiler. 7.000 kişinin izlediği rövanşta ise Soğuk Savaş döneminin cilvesi olarak ev sahibi takımın yanı sıra Rus ve Macar hakemlerle de mücadele etmek zorunda kalan Fenerbahçe devreyi 41-30 geride kapadı. İkinci devrenin başlangıcında maçı 55-50'ye getiren, maçın bitimine 4 dakika kala 12 sayı farkla 66-54 geride olan sarı-lacivertliler kalan sürede farkı koruyamayınca 3 sayı averajla elendiler.

Özel Karşılaşmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Yer Mahiyeti Rakip Sonuç Skorer
07-12-1965 İstanbul Teşvik Turnuvası çeyrek finali Beykoz FB galip
  • Fenerbahçe; Galatasaray, İTÜ ve PTT ile birlikte yarı finale kaldı. Ligin devre arasında yarı final ve final maçlarının oynanması öngörülürken, sezon sonundaki Türkiye Basketbol Şampiyonası'nın tehlikeye girmesi nedeniyle ligin sıkışık bir takvimle oynatılması sonucu Teşvik Turnuvasının kalan maçları yapılamadı.
  • Ligler başlamadan önce 1951 yılından beri takımı çalıştıran Samim Göreç'in görevine son verildi. Kaptan Mehmet Baturalp ve Sacit Seldüz takımın antrenörlüğüne getirildiler.

İstanbul Basketbol Ligi[değiştir | kaynağı değiştir]

Karşılaşmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Rakip Sonuç Skorer
05-01-1966 Kurtuluş 111-68
13-01-1966 Modaspor 83-57
15-01-1966 PTT 98-64
19-01-1966 Kadıköyspor 75-54
22-01-1966 Deniz Harp Okulu 94-56
26-01-1966 Çırçır 113-44
29-01-1966 Galatasaray 62-70 Kozluca (20)
02-02-1966 Beykoz 84-34
05-02-1966 İTÜ 96-66
12-02-1966 Kurtuluş 86-40
16-02-1966 İTÜ 72-66
20-02-1966 Modaspor 98-59
23-02-1966 PTT 83-52
27-02-1966 Kadıköyspor 94-53
03-03-1966 Deniz Harp Okulu 95-65
06-03-1966 Çırçır 105-38
09-03-1966 Galatasaray 68-58 Baras (22)
13-03-1966 Beykoz 89-30
  • İlk yarıda şampiyonlukta çekiştiği ezeli rakibi Galatasaray'a 62-70 yenilen Fenerbahçe'ye şampiyonluk için rövanşta 8 sayılık galibiyet gerekiyordu. Zira Fenerbahçe'nin genel averajı Galatasaray'dan daha iyiydi. 5. dakikada Tuncer Kobaner'in sakatlanarak oyundışı kalmasıyla savunması zayıflayan takım yine de ilk yarıyı dengede götürdü ve devreyi 29-26 önde kapadı. İkinci yarı Mehmet Baturalp'in başarılı oyun kuruculuğuna Ferhan Baras, Hüseyin Kozluca ve İlker Esel'in skorer oyunları eşlik edince Fenerbahçe farkı giderek açtı ve son kez oynanan İstanbul Ligi'nde tarihinde yedinci kez şampiyon oldu. Böylece Fenerbahçe iddia kazandığı 1954 yılından sonra ezeli rakibinin iki şampiyonluğuna yedi şampiyonlukla yanıt vererek bir anlamda yoğun rekabet döneminin galibi oldu.

Sıralama[değiştir | kaynağı değiştir]

Puan durumu[değiştir | kaynağı değiştir]

Sıra
Takım
O
G
B
M
AS
YS
Puan
1 Fenerbahçe
18
17
0
1
1387
965
52
2 Galatasaray
18
17
0
1
1607
974
52
3 İTÜ
18
13
0
5
1392
1074
44
4 PTT
18
10
1
7
1231
1168
39
5 Kadıköyspor
18
8
2
8
1113
1135
36
6 Kurtuluş
18
8
1
9
1173
1246
35
7 Deniz Harp Okulu
18
6
2
10
1189
1242
32
8 Modaspor
18
6
0
12
1129
1325
30
9 Çırçır
18
1
0
17
872
1424
20
10 Beykoz
18
1
0
17
848
1388
20

Türkiye Basketbol Şampiyonası[değiştir | kaynağı değiştir]

Karşılaşmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Şehir Rakip Sonuç Skorer
29-03-1966 İstanbul Galatasaray 71-70 Kozluca (17)
31-03-1966 İstanbul Altınordu 103-58
01-04-1966 İstanbul Kolejliler 70-88
02-04-1966 İstanbul İTÜ 64-66
14-04-1966 Ankara Galatasaray 51-74 Esel (13)
16-04-1966 Ankara Altınordu 103-37
17-04-1966 Ankara Kolejliler 69-57
18-04-1966 Ankara İTÜ 72-69 Kozluca (18)
  • Türkiye Şampiyonası'nın ilk devresinde iki yenilgiyle şampiyonluk yolunda ağır darbe alan Fenerbahçe'de 5 Nisan 1966 tarihinde antrenör değişikliği yapıldı. Oyuncu-antrenör Mehmet Baturalp ile anlaşamadığını belirten Sacit Seldüz antrenörlükten affını istedi. Bu isteği kabul eden Yönetim Kurulu eski ulusal oyuncu Altan Dinçer'i Seldüz'den boşalan göreve getirdi[1].

Sıralama[değiştir | kaynağı değiştir]

S
Takım
O
G
B
M
AS
YS
Av.
Puan
1 Galatasaray
8
5
0
3
582
452
+32
18
2 İTÜ
8
5
0
3
510
479
+2
18
3 Kolejliler
8
5
0
3
549
487
-7
18
4 Fenerbahçe
8
5
0
3
603
519
-27
18
5 Altınordu
8
0
0
8
414
721
-
8

Fenerbahçe'nin Galatasaray'ı şampiyon yapması[değiştir | kaynağı değiştir]

1966 Türkiye Birinciliği Türk basketbol tarihinin en çekişmeli şampiyonası oldu. İlk beş takımın dördü dörtlü averajla sıralandı ve en iyi averaja sahip Galatasaray şampiyon oldu. Bu şampiyonluk Fenerbahçe-Galatasaray rekabetinde tarihi bir güne de sahne oldu. Nitekim, İstanbul şampiyonu Fenerbahçe İstanbul'da düzenelenen ilk devre karşılaşmalarında aldığı iki yenilgi ile şampiyonluk yolunda avantaj yitirirken hem Fenerbahçe'yi hem de Galatasaray'ı mağlup etmeyi başaran İTÜ 4 maçta 12 puanla ilk devreyi namağlup lider kapatmıştı. İkinci yarının ilk maçlarında Galatasaray Fenerbahçe'yi 74-51 gibi farklı bir sonuçla yenince, sarı-lacivertliler 5 maçta 3 yenilgiyle bir anda yarıştan koptular. 15 Nisan'da ise Kolejliler ev sahibi avantajıyla İTÜ'yü 58-55 yenerken hem bu takımın namağlupluğunu sona erdirdi hem kendisini ve Galatasaray'ı yarışa ortak etti. 16 Nisan'da ise bu defa Galatasaray İTÜ'yü 55-52 yendi ve puanını eşitledi (17-17). Buna karşılık, ilk yarıda İTÜ Galatasaray'ı daha farklı (59-55) yenmiş olduğundan averaj üstünlüğü İTÜ'den yanaydı. Ertesi gün Fenerbahçe Kolejliler'i 69-57 yenince, Ankara takımının da şampiyonluk ümidi kalmadı. Son maçlar öncesinde durum şu şekildeydi: Şampiyonluğu İTÜ-Fenerbahçe maçı belirleyecekti. İTÜ kazanırsa 21 puanla şampiyon olacak, Fenerbahçe kazanırsa dört takım (Galatasaray, İTÜ, Kolejliler ve Fenerbahçe) 18 puanla averajlarına göre sıralanacak ve Galatasaray şampiyon olacaktı. Galatasaray Kolejliler'e son maçta 72-65 yenilmesine rağmen averajı fazlaca bozulmadı. Fenerbahçe ise Hüseyin Alp'i adeta boş bırakıp 43 sayı attırdı, ancak takımın geri kalanına yönelik etkili savunmayla ilk yarıyı 39-35 önde bitirip karşılaşmayı da 72-69 kazanarak Galatasaray'ın şampiyon olmasını sağladı[2]. Nitekim Galatasaray'ın şampiyona sonunda +38, İTÜ'nün ise +2'lik averajı vardı (dört takım averajla sıralandıklarından ikili averaj uygulanmamıştı). 18 Nisan 1966 tarihli tarihi İTÜ-Fenerbahçe maçında beş faulle oyun dışı kalan kaptan Mehmet Baturalp maç sonunda "Bize satılmış diyenler için bu maçı oynadık. 'Maçı Teknik Üniversite'ye sattı' diyordu Galatasaraylılar bizim için. Ben 20 yıldır bu formayı giyiyorum. Sarı-lacivertli forma asla satın alınamaz. Bu gece bunu ispat ettik" beyanatında bulundu[3].

Şampiyona sonrasında İTÜ-Galatasaray tartışması[değiştir | kaynağı değiştir]

İTÜ 19 Nisan'da bir bildiri yayımlayarak, Şampiyona'da İTÜ aleyhine komplolar düzenlendiğini iddia ederek, Türkiye Basketbol Federasyonu Başkanı Faik Gökay'ı ve şampiyona hakemlerinden Timuçin Renda'yı istenmeyen adam ilan etti. Şampiyonanın sayı krallığını kazanan 2.14 metrelik Hüseyin Alp de 21 Nisan'da yaptığı açıklamada Fenerbahçe'nin hakkıyla kazandığını ancak Galatasaray ve Kolejliler maçlarında İTÜ aleyhine oyunlar oynanadığını, her maçta 5 faulle oyun dışı bırakıldığını, Galatasaray maçında takımı 6 sayı öndeyken kendisine 1 dakika içinde 2 faul çalındığını, oysaki kendisinin kimseye dokunmadığını, ayrıca kendisine yapılan faullü savunmaya göz yumulduğunu kaydetti[4]. Aynı gün İTÜ Kulübü Başkanı Gündoğan Özgen Türkiye Basketbol Federasyonu Başkanı Faik Gökay'ı istifaya davet etti, Galatasaraylı basketbolcular Nur Germen ve Şengün Kaplanoğlu'nun alenen küfür ettiğini iddia etti, hakemlerden Gündüz Aktuğ'un yüzüğünde Galatasaray arması bulunduğunu, bir diğer hakem Tevfik Artun'un ise Galatasaraylı basketbolcuları sarılıp öptüğünü öne sürdü ve ulusal takıma oyuncu vermeyeceklerini açıkladı. Aynı gün İTÜ öğrencileri ve taraftarları Türkiye Basketbol Federasyonu önüne kara bir çelenk koydular [4]. 22 Nisan'da ise Galatasaray Basketbol Şubesi Kaptanı Osman İncili bir açıklama yaparak İTÜ'nün iddialarının asılsız olduğunu kaydetti[5].

Altyapı[değiştir | kaynağı değiştir]

Genç takım[değiştir | kaynağı değiştir]

Genç takım başarılı bir sezon geçiremedi ve İstanbul Ligi'nin ilk iki sırasından, dolayısıyla Türkiye Şampiyonası'ndan uzak kaldı.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Cumhuriyet gazete arşivi
  • Milliyet gazete arşivi
  • Cem Atabeyoğlu, "Türk Basketbol Tarihi", Ankara (1970).
  • Cem Atabeyoğlu, "Türk Spor Tarihi Ansiklopedisi", İstanbul (1991).
  • Cem Atabeyoğlu, "Fenerbahçe Basketbol Tarihi", İstanbul (1994).
  • Mehmet Durupınar, "Türk Basketbolunun 100 Yıllık Tarihi", İstanbul (2007).
  • Rüştü Dağlaroğlu, "Fenerbahçe Spor Kulübü Tarihi 1907-1987", İstanbul (1988).
  • Vala Somalı, "Fenerbahçe", İstanbul (1988).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]