Faustina Pignatelli

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Faustina Pignatelli Carafa
Doğum 9 Aralık 1705
Ölüm 30 Aralık 1769
Milliyet İtalyan
Meslek Matematikçi
Evlilik Francesco Domenico

Colubrano'nun prensesi Faustina Pignatelli Carafa (9 Aralık 1705 - 30 Aralık 1769),[1] Napoli'li İtalyan matematikçi ve bilim insanıydı. 1732'de Bologna Bilimler Akademisi'ne seçilen ikinci kadın (Bolognalı fizikçi Laura Bassi'den sonra) oldu.[2]

1734'te Faustina, tamamen Latince olarak yayınlanan Alman bilim dergisi Nova Acta Eruditorum'da "anonimae napolitanae" ("Napoli'den anonim kadın" anlamına gelen Latince bir cümle) adını kullanan Problemata Mathematica adlı bir makale yayınladı.[2]

Kardeşi Peter ile birlikte Nicola De Martino tarafından eğitildi ve Isaac Newton'un teorilerini Napoli'ye tanıtmada etkili oldu. İtalya'daki bilimsel tartışmanın önemli bir katılımcısıydı ve Fransız Bilimler Akademisi ile yazışmalarda bulundu.[2][3]

Şair Francesco Domenico Carafa ile 1724 yılında evlenmesinin ardından, babası tarafından güney İtalya'da Colubrano Beyliği'ne çeyiz olarak verildi.[2]

1723-1766 yılları arasında Bologna Bilimler Akademisi'ndeki sekreteri Francesco Maria Zanotti, 1745'te ondan yetenekli bir matematikçi olarak bahsetti.[2][3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "PIGNATELLI, Faustina in "Dizionario Biografico"". www.treccani.it (İtalyanca). 20 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2019. 
  2. ^ a b c d e "Pignatelli, Carafa Faustina, principessa di Colubrano — Scienza a due voci". scienzaa2voci.unibo.it. 11 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2019. 
  3. ^ a b Bertucci, Paola (2013). "The In/visible Woman: Mariangela Ardinghelli and the Circulation of Knowledge between Paris and Naples in the Eighteenth Century". Isis (İngilizce). 104 (2): 226-249. doi:10.1086/670946. PMID 23961687. 
  • A. Brigaglia, P. Nastasi, Bologna e il Regno delle due Sicilie: aspetti di un dialogo scientifico (1730-1760), «Giornale critico della filosofia italiana», LXIII, 2, 1984, pp. 145–178.