FC Internazionale Milano
 | ||||
| Tam ad | Football Club Internazionale Milano | |||
|---|---|---|---|---|
| Takma ad | I Nerazzurri (Mavi-Siyahlılar) La Beneamata (Sevgili) Il Biscione (Natriks yılanları) | |||
| Kısa ad | Internazionale Inter Milan Inter | |||
| Renkler | Mavi-Siyah | |||
| Kuruluş | 9 Mart 1908 | |||
| Stadyum | Giuseppe Meazza Stadyumu, Milano (Kapasite: 80.018) | |||
| Sahip | Oaktree Sermaye Yönetimi (%99,6) Diğer (%0,04) | |||
| Başkan |  Giuseppe Marotta | |||
| Teknik direktör |  Cristian Chivu | |||
| Lig | Serie A | |||
| 2025-26 | 1. (şampiyon) | |||
| Resmî site | inter.it | |||
|
| ||||
Football Club Internazionale Milano, kısaca Internazionale, (/ˌinternattsjoˈnaːle/) Inter Milan[a] veya Inter, İtalya'nın Lombardiya bölgesindeki Milano şehrinde 1908 yılında kurulan ve Serie A'da mücadele eden İtalyan profesyonel bir futbol takımıdır. Takım, iç saha maçlarını 80.018 seyirci kapasiteli Giuseppe Meazza Stadyumu'nda oynamaktadır.
Internazionale, 9 Mart 1908 tarihinde Milan ile yaşanan bir bölünmenin ardından kurulmuş ve ilk lig şampiyonluğunu 1909-10 sezonunda kazanmıştır. Ayrıca takım, kurulduğundan bu yana kesintisiz bir şekilde Serie A'da mücadele eden ve bir alt lige düşmeyen tek takım konumundadır. Kuruluşundan bu yana ise 21 kez lig şampiyonluğu, 9 kez İtalya Kupası ve 8 kez İtalya Süper Kupası olmak üzere toplamda 38 yerel kupa kazanan Inter, ayrıca 3'er kez UEFA Kupası ve UEFA Şampiyonlar Ligi, 2 kez Kıtalararası Kupa ve 1 kez FIFA Kulüpler Dünya Kupası kazanmıştır.
Inter, İtalya'da en yüksek, Avrupa'da ise dördüncü en yüksek iç saha maç seyirci sayısına sahiptir. Takım, 2024 Mayıs'tan beri Amerikan varlık yönetimi şirketi olan Oaktree Capital Management'a aittir.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Kuruluş ve ilk yıllar (1908–1922)
[değiştir | kaynağı değiştir]Football Club Internazionale Milano, 9 Mart 1908 tarihinde 1899'da kurulmuş olan Milan takımından kovulan 44 üyeyle birlikte kurulmuştur. Takımın renkleri günümüzde de kulübün geçerli renkleri olan altın, mavi ve siyahtı. Takımın tamamı İsviçreli ve İtalyan futbolculardan oluşuyordu ve bu nedenle de yabancı oyunculara açık bir takımdı.[1]
Inter, I. Dünya Savaşı sırasında ölen antrenörleri Virgilio Fossati ile birlikte 1909-10 sezonunda ilk, Fossati'den yoksun olmalarına rağmen 1919-20'de ise ikinci defa şampiyonluk yaşadı.
1922–1968
[değiştir | kaynağı değiştir]1922'de Inter Serie A'da B Grubu'nda 11 puan toplayarak son sırada yer aldı.[1] Buna rağmen, Serie B'ye düşmemek için yapılan play-off maçını kazanıp tekrar ligde kaldı. Takımın adı 1928 yılında başlayan faşizm dönemiyle birlikte önce "Milanese Unione Sportiva", daha sonra ise "Ambrosiana SS Milano" oldu.[1]
Süreç geride kaldıktan sonra, kulüp oyuncuları 1938-39 sezonunda Giuseppe Meazza'nın önderliğinde Coppa Italia'yı kazandı. Ayrıca Meazza'nın ismi, daha sonra da kulübün stadı olan Giuseppe Meazza Stadyumu'na verilmiştir. 1939-40'ta ise, 5. lig şampiyonluğu Meazza'nın yokluğunda kazanıldı. Bu başarıların ardından II. Dünya Savaşı başladı. Savaş boyunca yapılmayan ligler tekrar başladı ve Inter, şu anda geçerli olan "Football Club Internazionale Milano" ismini aldı. Takım, 1952-53 ve 1953-54 sezonlarında da iki sezon üst üste Serie A'yı kazandı.
Takım, üst üste gelen şampiyonluklarla tarihinin en iyi dönemlerinden birine girdi ve bu dönemler "Grande Inter" (Büyük Inter) adıyla anılmaya başladı. Bu yıllarda takımın başına geçen Helenio Herrera, toplamda üç kez Serie A'yı kazanarak 1965-66 sezonunda takımın armasına ilk yıldızı taktı. Ayrıca, iki kez de Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazandı. Takım, oynadığı finallerden birinde Real Madrid ile, diğerinde de kupayı daha önce iki kez kazanmış Benfica ile karşılaştı.[2]
Kriz dönemi (1990–2005)
[değiştir | kaynağı değiştir]1990'da başlayan 15 yıllık süreç Nerazzurri için hayal kırıklığıydı. Milan ve Juventus'un Avrupa'da yakaladıkları başarıları Inter yakalayamadı ve 1993-94 sezonunda da küme düşmekten 1 puan farkla kurtuldu. Kulübün bu dönemdeki başarıları ise 1990-91, 1993-94 ve 1997-98 sezonlarında kazanılan üç UEFA Kupası'ydı. Ayrıca, bu üç Avrupa zaferinin ikisini finalde diğer İtalyan temsilcileri olan Roma ve Lazio'yu yenerek kazandı.
1995 yılında Massimo Moratti'nin başkanlığa geçmesiyle Inter, Christian Vieri, Hernan Crespo ve Ronaldo gibi birçok önemli transfere imza attı. Ayrıca, bu transferlere ödediği paralar ile de iki kez en yüksek transfer ücreti rekorunu kırdı.[3] Fakat yine de bu yıllarda Inter, Serie A'yı kazanamadı. Taraftarlar, zaman içinde, devam eden başarısız süreçten Moratti'yi sorumlu tutmaya başladılar. Özellikle, Moratti'nin teknik direktörleri Luigi Simoni'nin sözleşmesini sezon başında feshetmesi bir kriz oluşumuna sebep oldu.[1] Devam eden 1998-99 sezonunda da Inter ligi 8. sırada tamamlayarak Avrupa kupalarına gitme şansını 10 sezon sonra ilk defa yitirdi. Ertesi sezon, Supercoppa Italiana'da da Lazio'ya karşı alınan yenilgiyle finalist olan Inter, UEFA Şampiyonlar Ligi ön elemesinde de Helsingborgs'a yenilerek turnuvaya erken veda etti. Aynı zamanda o sezon ligde ezeli rakiplere karşı da yenilgiler alındı.
2001-02 sezonunda ise Inter, UEFA Kupası'nda yarı finale çıkmanın yanı sıra, ligin son haftasına kadar da Serie A'yı kazanma şansını da devam ettirdi. Lazio'yla yaptığı ligdeki son maçla birlikte, rakipleri Juventus'un ve Roma'nın maçları da büyük önem taşıyordu. Inter, son dakikalarda yediği iki golle 4-2 yenilerek şampiyonluğu 2 puan farkla kaçırırken, Juventus ise Reggina'yla yaptığı maçı kazanarak şampiyon oldu.[1] Ertesi sezon tekrardan lig ikincisi olan Inter, ayrıca UEFA Şampiyonlar Ligi yarı finalisti oldu. Inter, ikisi de aynı stadda oynanan maçlarda, Milan'a yarı finalde 1-1'lik toplam skora rağmen deplasman golü kuralıyla elendi. Yeni sezonda ise takım bazı değişikliklere uğradı. Teknik direktör Hector Cuper ve Hernan Crespo kısa sürede gönderildi. Takıma Adriano ve Dejan Stankovic gibi oyuncular getirildi.
Diriliş dönemi ve zirve (2005–2010)
[değiştir | kaynağı değiştir]15 Haziran 2005'te kazanılan Coppa Italia, Inter için diriliş döneminin başlangıcıydı.[1] Nerazzurri, aynı zamanda Juventus'u da mağlup ederek Supercoppa Italiana'yı da kazandı. Inter, 2005-06 sezonunda ligi üçüncü sırada bitirmesine rağmen, İtalya'da açığa çıkan şike skandalı kapsamında, Milan ve Juventus'tan silinen puanlarla 76 puan ile Serie A'yı kazanmış oldu. Devamında takip eden 2006-07 ve 2007-08 sezonlarında ise İtalya'daki kulvarların çoğunda şampiyonluklar kazanmış ve yeni transferlerin yanı sıra, Hernan Crespo takıma geri getirilmiştir.
Başlamak üzere olan 2008-09 sezonu öncesinde ise yönetim, Roberto Mancini'yi Liverpool maçı sonrası verdiği demeçler sonucu görevden aldı ve Jose Mourinho'yu teknik direktörlüğe getirdi. Bu seçim, Mourinho'yu da Serie A'daki tek yabancı teknik direktör yaparken,[4] aynı zamanda takımında altın sezonunu başlatan adımdır. Mourinho'nun gelmesiyle çok farklı bir takım kimliğine bürünen Internazionale, 2008-09 sezonunu da lig şampiyonu tamamladıktan sonra 2009-10 sezonunda Serie A, Coppa Italia, UEFA Şampiyonlar Ligi ve FIFA Kulüpler Dünya Kupası'nı kazanarak katıldığı tüm kupaları müzesine götürmüştür. UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazandıktan sonra Mourinho kulüpten ayrılma isteğini belirtmiş, ardından İspanya'nın güçlü ekibi Real Madrid'e gitmiştir. Mourinho'dan boşalan koltuğu ise Liverpool'un İspanyol teknik direktörü Rafael Benitez doldurmuştur. Ancak Benitez'in Inter macerası çok kısa sürerek başkan Massimo Moratti'nin aldığı radikal bir kararla ezeli rakibi Milan'ın efsanevi oyuncusu olan ve aynı zamanda geçen sezon Milan'ı da çalıştıran Leonardo Araújo'yu takımın başına getirmiştir.
Duraklama (2010–2020)
[değiştir | kaynağı değiştir]Inter, kupalarla dolu yıllar ve ligde 5 sezon üst üste şampiyon olduktan sonraki diğer sezonları hayal kırıklığı olarak geçmiştir. Tüm kupaları kazandığı 2009-10 sezonundan sonra, sadece 2010-11 Coppa Italia'yı kazanmıştır. 2011 Supercoppa Italiana'da ise sezonun lig şampiyonu Milan'a 2-1 kaybetmiştir. Bu sezondan itibaren ligde ve diğer kulvarlarda varlığını çok gösteremeyen mavi-siyahlı ekip, 10 sezon sonra 2019-20 sezonunda ligde şampiyonluğa en yakın olduğu zaman 1 puan farkla Juventus'un ardından 82 puanla ligi 2. bitirmiş, ardından UEFA Avrupa Ligi'nde ise finale kadar çıkmış fakat finalde de Sevilla'ya 3-2 kaybetmiştir.
Yeniden yükseliş ve günümüz (2020–)
[değiştir | kaynağı değiştir]Yaşanan olumsuz sezonların ardından 2020-21 sezonu başlamadan önce Antonio Conte önderliğinde takıma başta Hakimi, Barella, Vidal, Sanchez, Perisic gibi önemli isimler transfer edilirken Mauro Icardi gibi isimlerle de yollar ayrıldı. Mavi-siyahlı ekip bu transferlerden olumlu sonuçlar alarak 11 sezon aradan sonra Serie A'da şampiyon olmayı başardı ve Serie A şampiyonluğunu 19'a yükseltti. böylece Juventus'un 9 sezonluk şampiyonluk serisini bitirdi.
Sezon bittikten sonra Antonio Conte ile anlaşılamamış ve yollar ayrılarak 2021-22 sezonuna Simone Inzaghi ile başlama kararı alınmıştır. Yeni sezon öncesi ise takıma Dumfries, Edin Džeko, Hakan Çalhanoğlu gibi isimler transfer edilerek takım güçlendirildi. 2021-22 sezonunun devre arasında ise takıma Robin Gosens transferi yapıldı. Sezon başında Süper Kupa'da Coppa Italia şampiyonu Juventus ile karşılaştı. Normal süresi 1-1 biten maçta dakika 120+1'de Alexis Sánchez ile bulduğu golle bu kupayı da 11 sezon aradan sonra müzesine götürdü. Başarılı geçen İtalya Kupası'nda finale kadar yükselen mavi-siyahlı ekip, finalde tekrar Juventus ile karşı karşıya geldi. Karşılaşmayı 4-2 kazanan Milan ekibi, 11 yıl aradan sonra 8. kez Coppa Italia şampiyonluğunu ilan etti. Aynı sezon Serie A şampiyonu Milan'ı da Süper kupa'da yenerek bu kupayı 7. defa kazandı.
Bir sonraki sezonda kazanmış olduğu Coppa Italia ve Süper kupa başarılarını tekrarlayarak bu kupaları tekrar müzesine götürmesinin yanı sıra, UEFA Şampiyonlar Ligi'nde finale kadar çıkmayı başarmış fakat finalde İngiliz ekibi Manchester City'e 1-0 kaybetmiştir. Ligde ise Lazio'nun ardından 72 puanla üçüncü sırada bitirdi. Takım, 2023-24 sezonunda ise ligin bitimine 5 hafta kala Milano derbisi'nde Milan'ı mağlup ederek ligdeki 20. şampiyonluğuna ulaşarak armasına ikinci yıldızı takarken, aynı sezon Coppa Italia'da ise Son 16 turunda Bologna'ya uzatmalarda 2-1 kaybederek elendi. Ayrıca, 22 Mayıs 2024'te Oaktree Capital Management şirketi tarafından COVID-19 pandemisi sırasında oluşan zararları karşılamak için Mayıs 2021'de kulübe verilen 395 milyon € (428 milyon $) tutarındaki önemli kredinin Suning Holdings Group tarafından ödenmemesinin ardından kulübün mülkiyetini üstlendi. Bu gelişme Oaktree tarafından e-postayla gönderilen bir açıklamada doğrulandı. Sonuç olarak, yeni sahiplik CEO Giuseppe Marotta'yı kulübün yeni başkanı olarak atamayı seçti.[5]
2024-25 sezonuna çok iyi bir başlangıç yapan takım, bu iyi başlangıcını sezon sonunda koruyamayarak ligin 37. haftasında evinde Lazio ile 2-2 berabere kalarak sezonu 82 puanlı Napoli'nin bir puan ardından 81 puan ile ikinci sırada bitirdi. Coppa Italia'da ise yarı final etabında iki maçın sonunda toplam 4-1'lik skorla Milan'a elenen Inter, Supercoppa Italiana'da da yine Milan'a 3-2 mağlup olarak ikinci oldu. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde ise finale kadar çıkmayı başaran takım, finalde Fransız ekibi Paris Saint-Germain'e 5-0'lık skorla mağlup olarak, son üç sezon içerisinde çıktığı ikinci UEFA Şampiyonlar Ligi finalinden de mağlup olarak ayrıldı. Sezon sonunda Simone Inzaghi ile yollar ayrılarak takımın teknik direktörlük görevine eski oyuncularından olan Cristian Chivu getirildi.
2025-26 sezonuna Cristian Chivu ile başlayan Internazionale, sezona yaptığı iyi başlangıcı koruyabilmiş ve ligin 35. haftasında iç sahasında Parma'yı yenerek ligdeki 21. şampiyonluğunu ilan etmiştir. Coppa Italia'da ise sırasıyla Venezia, Torino ve Como'yu eleyerek finale çıkmış, finalde Lazio ile karşılaşacaktır. Mavi-siyahlılar bu sezon UEFA Şampiyonlar Ligi'nde lig aşamasını 10. sırada bitirerek bir üst tura çıkmış fakat bir üst turda Bodø/Glimt'e iki maçın sonunda 5-2'lik skorla elenmiştir.
Oyuncular
[değiştir | kaynağı değiştir]Güncel kadro
[değiştir | kaynağı değiştir]- 1 Temmuz 2025 itibarıyla
Not: Uyruk bilgisi futbolcuların FIFA uygunluk kurallarınca oynayabileceği millî takımı gösterir. FIFA kuralları haricinde başkaca uyruğa da sahip olabilirler.
|
|
Teknik direktörler
[değiştir | kaynağı değiştir]Internazionale'da tarihi boyunca 57 teknik direktör görev yapmıştır. Bunlardan ilki Virgilio Fossati olurken, Helenio Herrera, takımda geçirdiği 9 yıllık süreyle Internazionale'da en uzun görev yapan teknik direktör unvanını taşımaktadır.
|
.svg){kind=small}
Kulüp başkanları
[değiştir | kaynağı değiştir]Inter'in tarihi boyunca tam 22 başkanı olmuştur. Bazıları onursal başkan kabul edilirken, bazıları da aynı zamanda kulübün sahibi olarak görev yapmıştır.[6]
|
Arma ve renkler
[değiştir | kaynağı değiştir]Internazionale, tarihi boyunca mavi ve siyah renkleri çubuklu formasında kullanmıştır. Mavi gündüzü, siyah ise karanlığı temsil etmektedir.[7] Faşizm döneminde, kulübün adı ve logosu değişmiş, formalar da beyaz renkli ve kırmızı haç şeklinde olan Milano bayrağını sembolize etmiştir. Başka renk değişikliği olmazken, Inter hâlen mavi-siyah formayı kullanmaktadır. Kırmızı-beyaz forma ise yalnızca deplasman forması formatında kullanılmıştır. Kulübün logosu ise yıllar içinde pek çok kez değişikliğe uğramıştır.
-
1908–1928 -
1963–1979 -
1998–2007 -
2007–2014 -
2014–2021 -
2021–
.png){kind=logo}
.svg)
.png){kind=logo}
.svg){kind=logo}
Inter'in en ünlü takma adları ise mavi-siyahlılar anlamına gelen Nerazzurri ve natriks yılanı anlamına gelen I Biscione dir.[8] Yılan takma adının sebebi, Milano şehri için tarihi bir değere sahip olmasıdır.
Rekabetler ve taraftarlar
[değiştir | kaynağı değiştir]
Inter, yapılan anketlere göre İtalya'nın en çok taraftara sahip olan ikinci kulübüdür. Ancak, stada giden taraftar ve abonman satışları bakımından uzak ara birincidir. Taraftarı genellikle Milano kentinde yaşamaktadır, ancak bütün İtalya’da ve dünyada taraftarı vardır.
Inter'i destekleyen başlıca taraftar grupları Boys San, Viking, Irriducibili, Ultras, Brianza Alcoolica gibi taraftar gruplarıdır. Taraftarlar takıma verdikleri desteklerin yanı sıra, olaylarla da tanınmaktadırlar. Bunun en belirgin örneği UEFA Şampiyonlar Ligi'nde 2004-05 sezonu çeyrek final maçında Milan ile yapılan maçta kırmızı-siyahlıların kalecisi Dida'ya tribünden atılan yabancı madde ile oyuncunun omzundan sakatlanmasına sebep olmalarıdır. Olay sonrası maç tatil edilmiş ve Milan hükmen galip sayılarak tur atlamıştır.
Takım, aynı şehirde bulunduğu Milan ile Milano derbisi isminde bir ezeli bir rekabeti bulunmaktadır. Bunun yanı sıra, ligde bulunan diğer ezeli rakipleri ise diğer güçlü ekipler olan Juventus, Napoli ve Roma takımları olarak kabul edilmektedir.
Forma üreticileri ve sponsorları
[değiştir | kaynağı değiştir]| Yıl | Forma üreticisi | Forma sponsoru |
|---|---|---|
| 1979-1981 | Puma | |
| 1981-1982 | Inno-Hit | |
| 1982-1986 | Mecsport | Misura |
| 1986-1988 | Le Coq Sportif | |
| 1988-1991 | Uhlsport | |
| 1991-1992 | Umbro | FitGar |
| 1992-1995 | Fiorucci | |
| 1995-1998 | Pirelli | |
| 1998-2021 | Nike | |
| 2021- | Socios |
Başarılar
[değiştir | kaynağı değiştir]
Serie A
- Şampiyon (21): 1909-10, 1919-20, 1929-30, 1937-38, 1939-40, 1952-53, 1953-54, 1962-63, 1964-65, 1965-66, 1970-71, 1979-80, 1988-89, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2020-21, 2023-24, 2025-26
- İkinci (17): 1932-33, 1933-34, 1934-35, 1940-41, 1948-49, 1950-51, 1961-62, 1963-64, 1966-67, 1969-70, 1992-93, 1997-98, 2002-03, 2010-11, 2019-20, 2021-22, 2024-25
Coppa Italia
- Şampiyon (9): 1938-39, 1977-78, 1981-82, 2004-05, 2005-06, 2009-10, 2010-11, 2021-22, 2022-23
- Finalist (6): 1958-59, 1964-65, 1976-77, 1999-00, 2006-07, 2007-08
Supercoppa Italiana
- Şampiyon (8): 1989, 2005, 2006, 2008, 2010, 2021, 2022, 2023
- Finalist (5): 2000, 2007, 2009, 2011, 2024
Avrupa
[değiştir | kaynağı değiştir]
Uluslararası
[değiştir | kaynağı değiştir]
- Kıtalararası Kupa
- Kulüpler Dünya Kupası
- Şampiyon (1): 2010
Notlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Inter Milan ismi, sadece İngilizcenin ana dil veya ikinci dil olduğu bölgelerde kullanılır. İtalyanca konuşulan bölgelerde diğer isimler geçerlidir.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b c d e f "FC Internazionale Milano Storia". 5 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2008.
- ^ Şampiyonlar Ligi Finalleri 16 Ocak 2010 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Ağustos 2008'de erişildi.)
- ^ Midfield Dynamo Football Site 24 Temmuz 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. - Record Transfer Fees
- ^ José Mourinho all'Inter 5 Haziran 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İtalyanca) 2 Haziran 2008'de erişildi.
- ^ Galardini, Giacomo. "U.S. Investment Firm Oaktree Capital Signs $336 Million Financing Deal With Serie A Champions FC Inter". Forbes (İngilizce). 19 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2025.
- ^ Inter.it 23 Aralık 2008 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Tutti'i Presidenti.
- ^ ViviMilano.it 4 Aralık 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Haziran 2008)
- ^ Inter vs. Milan - Footballderbies.com 13 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (Temmuz 2008'de erişildi.)
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Resmî site (İtalyanca) / (İngilizce) / (Çince)
- Facebook'ta FC Internazionale Milano
- Twitter'da FC Internazionale Milano
- Instagram'da FC Internazionale Milano
- UEFA.com'da Inter profili 16 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Transfermarkt.com.tr'de Inter profili 9 Şubat 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Inter Haberleri 25 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
G-14 üyeleri (1998-2008) | |
|---|---|
