Estonya Reform Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Estonya Reform Partisi
Eesti Reformierakond
Genel başkan Kaja Kallas
Genel sekreter Erkki Keldo
Kurucu Siim Kallas
Kuruluş tarihi 18 Kasım 1994 (27 yıl önce) (1994-11-18)
Birleşme Estonya Liberal Demokrat Partisi
Reform Partyisi
Merkez Tallinn, Tõnismägi 9 10119
Gazete(leri) Paremad Uudised
Reformikiri
Gençlik kolu Estonya Reform Partisi Gençlik
Üyelik (2021) azalış 11,262[1]
İdeoloji Liberalizm
Klasik liberalizm
Siyasi pozisyon Merkez sağ[2][3]
Uluslararası üyelik Liberal Enternasyonal
Avrupa üyeliği Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı
Resmî renkleri      Sarı
     Mavi
Riigikogu
34 / 101
Avrupa Parlamentosu
2 / 7
İnternet sitesi
Parti bayrağı
Flag of the Estonian Reform Party
Estonya

Estonya Reform Partisi (Estonca: Eesti Reformierakond), Estonya'da liberal[4][5] bir siyasi partidir. Partiye Estonya'nın görevdeki Başbakanı Kaja Kallas başkanlık ediyor ve 101 üyeli Riigikogu'da 34 üyesi var ve bu da onu meclisin en büyük partisi yapıyor. Parti halk arasında "Sincap Partisi" olarak bilinir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Äriregistri teabesüsteem" (Estonca). 23 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2021. 
  2. ^ Vello Pettai (2019). "Estonia: From Instability to the Consolidation of Centre-Right Coalition Politics". Torbjörn Bergman; Gabriella Ilonszki; Wolfgang C. Müller (Ed.). Coalition Governance in Central Eastern Europe. Oxford University Press. ss. 170-185. ISBN 978-0-19-884437-2. 24 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021. 
  3. ^ Kjetil Duvold; Sten Berglund; Joakim Ekman (2020). Political Culture in the Baltic States: Between National and European Integration. Springer Nature. s. 72. ISBN 978-3-030-21844-7. 24 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021. 
  4. ^ Mindaugas Kuklys (2014). "Recruitment of parliamentary representatives in an ethno-liberal democracy". Elena Semenova; Michael Edinger; Heinrich Best (Ed.). Parliamentary Elites in Central and Eastern Europe: Recruitment and Representation. Routledge. s. 101. ISBN 978-1-317-93533-9. 
  5. ^ Elisabeth Bakke (2010). Sabrina P. Ramet (Ed.). Central and East European party systems since 1989. Central and Southeast European Politics since 1989. Cambridge University Press. ss. 78-79. ISBN 978-1-139-48750-4. 24 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021.