Ernesto Palacio

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Ernesto Palacio

Ernesto Palacio (d. 4 Ocak 1900, San Martin - ö. 3 Ocak 1979, Buenos Aires) Arjantinli tarihçi ve 1920'lerde etkin olan sağ kanat milliyetçi aydınlardan biridir. Bu ideoloji genel olarak nacionalismo olarak adlandırılır.

Erken yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Palacio, Buenos Aires Üniversitesi'nde eğitim gördü ve burada politik yaşamına bir anarşist olarak başladı. Ancak milliyetçiliğe ilgi duydu çünkü bu hareket Arjantin toplumunun yeniden canlanmasını hedefliyordu. Bu zamanlarda Palacio da Katolik Kilisesi'nin takipçisi oldu.[1]

1930 askeri darbesini takiben kısa süre San Juan eyaletinde İçişleri ve Halk Eğitimi Bakanı olarak görev yaptı.[2]

Milliyetçi çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Palacio, 1927'de kurulan sağcı La Nueva Republica (LNR) dergisinde düzenli olarak yazıyordu.[3] Dergi integralizm fikirleri etrafında şekillendi.[4] Palacio ayrıca ilk kez Temmuz 1940'ta çıkan koyu Katolik düşünceleri yansıtan Nuevo Orden dergisinde de editörlük yaptı.[5] İngiliz karşıtı küçük parti Partido Libertador'un kurucusu ve önderi oldu. Arjantin yerlilerine karşı da olumsuz bir tutumu vardı. Tamamıyla beyaz bir Arjantin istiyordu.[6]

Palacio, Peronizme meraklı olan neslinin üyelerinden biriydi ve 1946'da Arjantin Temsilciler Meclisi'ne koalisyon adayı olarak seçildi.[7] 1952'ye kadar milletvekili olarak kaldı, Juan Perón'un gösterdiği otoriterlik nedeniyle harekete katıldığını iddia etti.[2]

Yazıları[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihçi Palacio'nun en bilinen eseri iki ciltlik Historia de la Argentina 1515-1976'nın son baskısı 1979'da yapıldı. Edebiyat dergisi Sur'un da bir süre yöneticiliğini yaptı.[8] Akademisyen olarak, 1931'den 1938'e kadar Escuela Comercial de Mujeres'de Antik tarih ve Arjantin tarihi bölüm başkanıydı ve 1942'de Justo José de Urquiza Koleji'nde Coğrafya Profesörü olarak atandı.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Roger Griffin & Matthew Feldman, Fascism: The 'Fascist Epoch, 2004, p. 353
  2. ^ a b Rees, Biographical Dictionary of the Extreme Right, p. 287
  3. ^ Joseluis Romero, A History of Argentine Political Thought, p. 228
  4. ^ Griffin & Feldman, Fascism, p. 336
  5. ^ Graciela Ben-Dror, The Catholic Church and the Jews: Argentina, 1933-1945, 2009, p. 174
  6. ^ Finchelstein, The Ideological Origins of the Dirty War, p. 16
  7. ^ Alberto Ciria, Parties and Power in Modern Argentina (1930-1946), 1974, p. 151
  8. ^ René de Costa, Humor in Borges, 2000, p. 113