Erken Hristiyanlık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Erken Hristiyanlık, Hristiyanlık'ta 325'teki Birinci İznik Konsili'nden önceki döneme verilen ad. Genel olarak Havariler Çağı ve Ante-Nicene Dönemi olarak iki döneme ayrılır.

Elçilerin İşleri'nde tanımlanan ilk Hristiyanlar Kitab-ı Mukaddes'te proselitos, tarihte de Hristiyan İsrailoğulları olarak bilinen, doğumdan ya da din değiştirmeden Yahudilerdir. İncilin mesajları sözel olarak muhtemelen Aramice[1] yayıldıysa da kısa süre içerisinde Koini Yunancası'nda da yaygınlık göstermiştir.[2] Yeni Ahit'teki Elçilerin İşleri ve Pavlus’un Galatyalılara mektubu bölümlerine ilk Hristiyanlar Aziz Petrus, İsa'nın kardeşi Yakup ve Aziz Yuhanna gibi figürlerin önderliğinde Kudüs çevresinde yayılım göstermiştir.[3]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]